ตอนที่ 500-2 ทะเลหวงห้ามแสดงอานุภาพครั้งแรก (2)

ตอนที่ 500 ทะเลหวงห้ามแสดงอานุภาพครั้งแรก (2)

………………..

“ขอบคุณมาก”

หยางเต้าหงไม่มากความอีก เขาไม่สามารถอยู่ต่อได้จริงๆ คนอื่นของเมืองเจิ้นซิงออกไปกว่าหนึ่งวันแล้ว

หากเขาไม่ไปอีก คนพวกนี้จะเป็นอันตราย

ไม่นานหยางเต้าหงก็ออกไป มุ่งไปทางเขตทะเลหวงห้าม

เขาไปแล้ว หนานอวิ๋นเยวี่ยจึงเอ่ยอย่างจนใจ “ประมุขหยางไปแล้ว โอกาสของพวกเราก็น้อยลง น่าเสียดาย…”

ระหว่างที่พูด หนานอวิ๋นเยวี่ยก็เปลี่ยนเป็นสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นมา “ทุกคน แม้ว่าครั้งนี้จะเกิดเหตุไม่คาดฝันมากมาย แต่ล้วนเป็นผลดีต่อพวกเรา โอกาสหาได้ยาก! ยังคงเป็นประโยคนั้น ยึดสัตว์ปีศาจพืชปีศาจขั้นเก้าเป็นหลัก ระดับอื่นๆ ก็ยึดพืชปีศาจสัตว์ปีศาจเป็นหลัก! ฆ่าพืชปีศาจสัตว์ปีศาจพวกนี้ถึงจะเพิ่มพลังต่อสู้ของพวกเราอย่างรวดเร็ว!”

ตอนที่หนานอวิ๋นเยวี่ยพูดประโยคพวกนี้ก็มองไปทางอู๋ขุยซาน “อธิการอู๋ สงครามครั้งนี้คุณทำผลงานไม่น้อย สัตว์ปีศาจขั้นเก้าสองตัวที่ถูกฆ่าก่อนหน้านี้ แม้จะเสียหายอย่างหนัก แต่ยังคงรักษาส่วนใหญ่ไว้ได้…พวกเราจะช่วยนายหลอมรวมอาวุธวิเศษให้กลายเป็นขั้นเก้าอย่างแท้จริงก่อน อีกเดี๋ยวฉันและผู้บังคับการจางจะสกัดขั้นเก้าสองคนไว้ ฉวยโอกาสที่ราชาเนี่ยฉื่อออกไป พวกนายล้อมฆ่าดอกเฉียงเวย รวมถึงขั้นเจ็ดขั้นแปดคนอื่นๆ และเผ่าปีศาจ ฆ่าพวกเขาให้เกลี้ยง!”

อู๋ขุยซานเผยแววตาวูบไหว กระบี่สั้นของเขาไม่ได้เป็นอาวุธขั้นเก้าอย่างแท้จริง

แกนหัวใจและแกนสมองเป็นแค่ขั้นแปดเท่านั้น

ทั้งภายหลังแม้ว่าจะเพิ่มก้านของต้นเทียนเหมินเข้าไป แต่ยังไงก็เป็นส่วนน้อย แข็งแกร่งกว่าอาวุธวิเศษขั้นแปดทั่วไป กลับสู้อาวุธวิเศษขั้นเก้าที่แท้จริงไม่ได้

ตอนนี้พวกหนานอวิ๋นเยวี่ยสังหารสัตว์ปีศาจขั้นเก้าไปสองตัว แต่ของมีมูลค่าที่เก็บรักษาไว้ได้กลับมีไม่มาก

แม้จะเป็นอย่างนั้น ช่วยเขาหลอมรวมอาวุธวิเศษขั้นเก้ายังคงเพียงพอ ยังไงอาวุธวิเศษของเขาก็ไม่ได้ไกลจากขั้นเก้าที่แท้จริงเท่าไหร่

หนานอวิ๋นเยวี่ยเห็นเขาไม่พูดอะไร เว้นช่วงไปเล็กน้อยก่อนเอ่ยว่า “แต่ช่วยนายหลอมรวมอาวุธวิเศษขั้นเก้า ผลงานของนาย รวมถึงมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้อีกสองคนคงไม่เหลือแล้ว ตอนแรกฉันคิดว่ารอกลับไปแล้วจะยื่นเรื่องขอน้ำแร่ชีวิตจำนวนหนึ่งให้นาย…แต่ตอนนี้…”

ทุกที่ต่างมีระเบียบกฏเกณฑ์

แม้ตอนนี้การเพิ่มพลังต่อสู้ของอู๋ขุยซานจะเป็นเรื่องสำคัญ แต่ผลการรบของทั้งสามจากมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ อันที่จริงก็เพียงพอให้แลกเปลี่ยนวัตถุดิบ ช่วยอู๋ขุยซานหลอมรวมอาวุธวิเศษขั้นเก้าอย่างแท้จริง

เวลานี้ได้ทำลายกฏเกณฑ์เพราะความจำเป็นของสงคราม

รอสงครามสิ้นสุด ไม่อาจจะมอบผลประโยชน์ให้อู๋ขุยซานอีกแล้ว

อู๋ขุยซานได้ฟังก็เอ่ยด้วยรอยยิ้ม “สมควรเป็นแบบนั้น หากไม่ใช่สถานการณ์เป็นแบบนี้ ช่วยฉันหลอมอาวุธขั้นเก้าคงไม่จำเป็น ในเมื่อครองความได้เปรียบ เรื่องที่ตามมาหลังจากนั้นให้ฉันเป็นคนคิดหาวิธีแล้วกัน”

ขั้นแปดในประเทศไม่ได้มีแค่เขาคนเดียว น้ำแร่ชีวิตมีอย่างจำกัด

แม้เขาจะสูญเสียสสารไม่แตกดับไปจำนวนมาก แต่คนไม่ตาย อันที่จริงยังคงมีพลังต่อสู้ แค่การทะลวงขั้นมีหวังอย่างเลื่อนลอยเท่านั้น

จากเรื่องนี้รัฐบาลอาจไม่ยินยอมจ่ายราคาอย่างมหาศาล ช่วยเหลือเขาซ่อมแซมสสารไม่แตกดับพวกนั้น ยังไงอู๋ขุยซานทะลวงขั้นเก้าได้หรือเปล่า ยังไม่มีใครตอบได้แน่ชัด

ใช้ค่าตอบแทนมหาศาล พนันกับสิ่งที่ไม่รู้ รัฐบาลใช้เหตุผลเป็นหลัก ไม่ใช่ความรู้สึก โอกาสที่จะพนันกับเรื่องนี้มีน้อย

นอกจากคนอย่างพวกหนานอวิ๋นเยวี่ยที่มีโอกาสเข้าสู่ขั้นสุดยอด งั้นต่อให้ต้องจ่ายค่าตอบแทนมากขนาดไหน รัฐบาลล้วนยินยอม

นี่ถึงจะเป็นการเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ที่แท้จริงได้!

หนานอวิ๋นเยวี่ยพูดขนาดนี้ หลู่เฟิ่งโหรวอยากจะพูดอะไรสักอย่าง สุดท้ายกลับไม่พูดออกมา

ตอนนี้ช่วยอู๋ขุยซานหลอมรวมอาวุธขั้นเก้า เขาจะมีโอกาสรักษาชีวิตได้สูงกว่า

ส่วนเรื่องหลังจากนั้น…ทิ้งชีวิตไว้ที่นี่ งั้นคงไม่มีเรื่องหลังจากนั้นแล้ว

สสารไม่แตกดับถูกทำลาย ไม่ใช่ว่าจะตายในทันที แม้จะไม่สามารถเข้าสู่ขั้นเก้าได้ คนมีชีวิตอยู่ถึงจะมีความหวังกว่า

หลู่เฟิ่งโหรวมองถังเฟิงแวบหนึ่ง เอ่ยว่า “ผลงานของนาย…กลับไปฉันจะหาวิธีชดใช้ให้!”

ถังเฟิงเบ้ปากหัวเราะ “ไม่ต้องหรอก รอฟางผิงกลับมา ให้เขาหาน้ำแร่ชีวิตให้ฉันหน่อยก็พอแล้ว…”

หลู่เฟิ่งโหรวไร้คำจะโต้ตอบ!

นายแม่งจะเชื่อมั่นเกินไปแล้ว!

ฉันยังไม่ได้นึกถึงเรื่องนี้เลย นายคิดได้ยังไงกัน?

ฟางผิงย่อมไม่รู้ว่าทางเมืองเทียนหนานยังมีคนกลุ่มใหญ่คาดหวังให้หลังจากนี้ตัวเองช่วยคว้าน้ำแร่ชีวิตมาให้พวกเขา