ตอนที่ 505 ในที่สุดก็ได้พบกัน (1) ....................

ตอนที่ 505 ในที่สุดก็ได้พบกัน (1)

………………..

“นี่คือ…เมืองโบราณ?”

ในเวลาเดียวกัน ฟางผิงและหวังจินหยางก็ออกมาจากป่าแห่งความตาย

เห็นเมืองที่อยู่ข้างนอกป่า ฟางผิงจึงพึมพำว่า “สไตล์ของสิ่งก่อสร้างนี้…คล้ายกับสไตล์ของพวกเราอยู่บ้าง!”

แม้จะบอกว่าเมืองขนาดใหญ่เบื้องหน้านี้แทบจะพังทรุดโทรม ไม่มีสิ่งก่อสร้างที่สมบูรณ์เลย แต่มองเห็นซากปรักหักพังพวกนั้น ยังคงรู้สึกว่าเป็นสไตล์ของมนุษย์

หวังจินหยางไม่สนใจเรื่องนี้ มองสำรวจไปรอบๆ กดเสียงว่า “พวกเราอยู่ที่นี่อันตรายเกินไป ถ้าเจอกับคนของถ้ำใต้ดินต้องตายอย่างแน่นอน หาที่หลบกันสักหน่อย”

ฟางผิงพยักหน้าเล็กน้อย มองสอดส่องไปทั่ว เอ่ยว่า “ไปตรงนั่นกัน!”

เหล่าหวังได้ฟังก็ย้ายสายตามองตามเข้าไป เผยสีหน้าเขียวคล้ำ “นายบ้าไปแล้ว!”

ตำแหน่งที่ฟางผิงพูดไม่ใช่ที่อื่นใด แต่เป็นสิ่งก่อสร้างโบราณที่สูงที่สุดหลังหนึ่ง

แน่นอนว่าตอนนี้อยู่ในสภาพผุพังแล้ว แต่ยังคงลบภาพความรู้สึกยิ่งใหญ่เกรียงไกรในวันวานไม่ได้อยู่ดี อย่างน้อยคงสูงหนึ่งร้อยเมตร!

เวลานี้กำแพงที่แตกร้าวบางส่วน แม้จะขรุขระไม่สม่ำเสมอถึงกระทั่งยังพังถล่ม แต่ในนั้นยังคงมีกำแพงที่ยังอยู่ในสภาพดีอยู่บ้าง

“ยืนที่สูงมองได้ไกล สถานที่ที่อันตรายที่สุดก็คือสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุด”

ฟางผิงมองรอบๆ พลางเอ่ยเสียงเบาจนแทบไม่ได้ยิน “เจ้าเมืองเฉียงเวยน่าจะไม่กล้าปรากฏตัวเหมือนกัน เข้ามาอย่างหลบๆ ซ่อนๆ เขาไม่สามารถปิดบังกลิ่นอายได้ ไม่กล้าเข้าใกล้เกินไป พวกเราอยู่ในที่สูง อาจจะเห็นเขาก็ได้ สร้างปัญหาให้เขาสักหน่อย”

“กลางวันแสกๆ ถ้าพวกเราถูกคนเห็นเข้าคงต้องไปเฝ้ายมโลกแล้ว!”

“ฉันรู้…” ระหว่างที่ฟางผิงพูดก็มองสิ่งก่อสร้างสูงใหญ่ไกลๆ นั้นแวบหนึ่ง กดเสียงว่า “ดูสิ กำแพงแน่นหนา หลายปีขนาดนี้ยังไม่พังถล่ม น่าจะใช้วัสดุดี พวกเราเดินเลียบฐานกำแพง ขุดสักหน่อยดูว่าจะสามารถขุดเข้าไปในกำแพงได้หรือเปล่า…”

หวังจินหยางอยากจะหมอบกราบเขาอย่างนับถืออยู่บ้าง

ความคิดที่ผิดแปลกไปจากคนอื่นของหมอนี้ ตอนนี้เขานับถือจริงๆ

ตอนนี้ไม่กล้าขุดอุโมงค์ เปลี่ยนเป็นขุดกำแพงแทน?

กำแพงสิ่งก่อสร้างข้างหน้านั้นหนาอยู่จริงๆ แค่เห็นส่วนที่พังถล่ม อย่างน้อยน่าจะหนาหนึ่งเมตร กำแพงแบบนี้ ถ้าไม่ถูกขุดจนพังถล่ม ยังสามารถขุดเข้าไปได้จริงๆ

กลัวก็แต่ว่า…หากทำกำแพงพังถล่ม กลางวันแสกๆ แบบนี้คงจบเห่กันแล้ว!

แต่มาถึงขั้นนี้ หวังจินหยางไม่อาจพูดอะไรแล้ว พยักหน้าเล็กน้อย ไม่ปฏิเสธอีก

ฟางผิงมองซ้ายแลขวา ใช้พลังจิตใจหยั่งเชิงออกไปอย่างระมัดระวัง สิ่งที่สำคัญคือกังวลว่าเจ้าเมืองเฉียงเวยจะกำลังซ่อนตัวอยู่

แต่ยังไงหมอนั่นก็เป็นยอดฝีมือขั้นเก้า แม้ยอดฝีมือขั้นเก้าจะกลบกลิ่นอาย เขาอาจจะสัมผัสไม่ได้เสมอไป แต่สถานที่ลึกลับแบบนี้…ไม่มีการคงอยู่ของพลังงาน ยอดฝีมืออย่างเจ้าเมืองเฉียงเวย หากปลดปล่อยกลิ่นอายออกมาแค่เล็กน้อย ก็สามารถหลงเหลือร่องรอยไว้ทันที

เจ้าหมอนั่นอาจไม่กล้าเข้าใกล้ที่นี่มากไปเช่นกัน

ฟางผิงสังเกตอย่างระมัดระวังพักใหญ่ ก่อนจะเริ่มเข้าใกล้สิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดหลังนั้น

พื้นที่เขตแดนยังคงเงียบวังเวง

พื้นที่ใหญ่ขนาดนี้ราวกับไม่มีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่เลย

ฟางผิงมาถึงภายในเมืองทรุดโทรม แทบที่จะคลานเข้ามา

หวังจินหยางเผยสีหน้าระทมทุกข์ ทำได้เพียงคลานตามไป

ในความเป็นจริง ทั้งสองคนไม่ได้คลานบนพื้น แต่คลานกลางอากาศห่างจากพื้นแค่เล็กน้อย

การเข้าถ้ำใต้ดินครั้งนี้ มุดดิน เปลือยกาย คลานพื้น…อะไรที่น่าอายก็ทำไปหมดแล้ว

เรื่องหน้าตา…ในสถานที่เฮงซวยแบบนี้ยังจะต้องสนใจเรื่องหน้าตาอีกหรือไง?

ผู้ฝึกยุทธ์จากโลกข้างนอกพวกนั้นนับถือฟางผิงและหวังจินหยาง มองพวกเขาเหล่านี้เป็นอัจฉริยะ สูงส่งอยู่ข้างบน

ผู้ฝึกยุทธ์ที่เคยลงถ้ำใต้ดินบางส่วน รู้แค่ว่าพวกเขาลงถ้ำก็ได้รับของเป็นกอบเป็นกำ บางทียังจะจินตนาการเพ้อฝันว่าคนพวกนี้ลงถ้ำใต้ดิน คงฆ่าคนราวกับมด ชักดาบฟันก็สะท้านไปทั้งปฐพี

เกรงว่าคงจะไม่มีคนคาดคิดมาก่อน อัจฉริยะอย่างพวกเขาลงถ้ำใต้ดิน ห่างไกลจากที่พวกเขาจินตนาการไว้มาก

—

ทั้งสองคนมาถึงใต้ฐานกำแพง

ฟางผิงลูบกำแพงอย่างระวัง พยักหน้าเล็กน้อย ไม่ได้พูดอะไร บอกเป็นนัยว่าขุดตรงนี้ได้

แต่ตอนนี้ยังไม่ใช่โอกาสเหมาะสม เงียบเกินไป ขุดดินจะถูกดึงความสนใจได้ง่าย ต้องรออีกสักหน่อย

พวกเขาสองคนราวกับก้อนหิน แทบไม่ขยับเขยื้อน ซ่อนตัวอยู่ในเงากำแพง รอคอยโอกาสที่จะเข้ามาหา

ทั้งไม่นานโอกาสก็เข้ามาแล้ว

ในระหว่างที่พวกเขารออยู่ ไกลออกไปนั้นจู่ๆ ก็มีเสียงคำรามอย่างโมโห

“สารเลว! ยังกล้ามาอีก!”

เสียงตะโกนเต็มไปด้วยโทสะ แผ่กระจายออกมาจากส่วนลึกในเมือง

ครู่ต่อมา ไกลๆ นั้นก็ระเบิดคลื่นพลังงานต่อสู้กัน รุนแรงอย่างยิ่ง

ฟางผิงไม่ชักช้า ฉวยโอกาสนี้เริ่มขุดดินทันที

พื้นของที่นี่ปูด้วยคริสตัลพลังงาน แต่เวลานั้นคงผ่านอะไรมามาก พื้นบางส่วนเละเทะไม่เป็นชิ้นดี คริสตัลพลังงานก็แตกเสียหายเช่นกัน ฟางผิงจึงเลือกขุดในตำแหน่งนี้