ตอนที่ 510-2 ต่อให้พูดความจริงก็ไม่มีคนเชื่อนาย (2)

ตอนที่ 510 ต่อให้พูดความจริงก็ไม่มีคนเชื่อนาย (2)

………………..

ฟางผิงตบกะโหลกที่แตกร้าวของตัวเองเล็กน้อย เอ่ยอย่างไร้เรี่ยวแรงว่า “เรื่องนี้ไว้ค่อยพูดกัน ฉันจะตายอยู่แล้ว ในเมื่ออาจารย์จางได้รับบาดเจ็บแค่พลังจิตใจ งั้นก็อย่าเพิ่งสนใจเลย หาวิธีให้ฉันมีชีวิตรอดก่อน”

พูดจบ ฟางผิงก็กระเสือกกระสนยืนขึ้น มองไปรอบทิศทาง ขมวดคิ้วที่ปริแตกว่า “ทำไมยังอยู่ที่นี่ล่ะ?”

“อย่าพูดถึงเลย ห้ามออกจากที่นี่เด็ดขาด! เพราะเกิดสงครามขึ้น ขั้นเก้ามีเยอะ รวมถึงก่อนหน้านี้เกิดระเบิดจากเขตผนึกหลายครั้ง ดังนั้นพวกปีศาจจึงยังไม่กล้าเข้ามา สถานที่อื่นๆ…มีพืชปีศาจสัตว์ปีศาจเต็มไปหมด ฉันออกไปดูแล้ว มากันตรึม”

หวังจินหยางจนใจ เขาวางแผนจะพาคนออกไป ผลปรากฏว่ายังไม่ทันไปไกลก็ตกใจจนต้องกลับเข้ามาแล้ว

สถานที่นี้อันตรายเกินไป

ฟางผิงไม่พูดอีก สอดส่องไปทั่วทิศทาง เห็นไม่ไกลนั้นมีกองโครงกระดูกสีทองอยู่ ถามว่า “ยังมีคนรอดอีกหรือเปล่า?”

หวังจินหยางส่ายหัว “ไม่รู้ คนพวกนี้ตายหรือเปล่า ฉันปล่อยพลังจิตใจไม่ได้ ไม่สามารถสัมผัส แม้จะไม่ตาย ฉันก็ทำอะไรพวกเขาไม่ได้เหมือนกัน ไม่มีพลังจิตใจ ฉันฆ่าคนพวกนี้ไม่ได้ ถึงจะเป็นร่างเปล่าๆ ก็ตาม”

คำพูดนี้ทำให้เขาปวดใจอีกครั้ง

ทำลายร่างของขั้นเก้าไม่ได้ก็แล้วไป โครงกระดูกของขั้นแปด เขาก็จัดการไม่ได้เหมือนกัน

หากระเบิดเต็มกำลัง เขาอาจจะสามารถทะลวงได้ แต่ชำแหละโครงกระดูกหนึ่งร่าง เขาน่าจะใช้ปราณจนเกลี้ยงแล้ว

พูดจบ หวังจินหยางก็เผยสีหน้าหนักแน่นขึ้นมา “กระทั่งคนของเมืองเจิ้นซิง นายยังจัดการไปพร้อมกันงั้นเหรอ?”

ฟางผิงเอ่ยอย่างใสซื่อว่า “อย่ามาใส่ร้ายฉัน ฉันเป็นคนแบบนั้นหรือไง? พวกเขาสู้กันเอง ไม่เกี่ยวกับฉัน ตอนหลังฉันเห็นเหมือนพวกเขาตายหมดแล้ว เขตผนึกระเบิดขึ้น ไม่ใช่สิ่งที่ฉันสามารถควบคุมได้ ครอบคลุมอาณาเขตไปทั่ว หากมีคนยังเหลือลมหายใจอยู่จริงๆ ถูกฉันพลั้งฆ่าไป…นั่นก็ช่วยไม่ได้ เรื่องนี้อยู่เหนือการควบคุมของฉัน เวลานั้นพวกเขาไม่ตาย คนที่ตายก็ต้องเป็นฉันแล้ว”

หวังจินหยางขมวดคิ้วว่า “ฉันรู้ แต่ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไป…กลัวว่าเมืองเจิ้นซิงจะไม่เลิกราแน่!”

ฟางผิงเอ่ยอย่างปวดหัวอยู่บ้าง “นั่นก็ช่วยไม่ได้ เรื่องแบบนี้ฉันจะทำอะไรได้?”

ระหว่างที่พูด ฟางผิงก็สะบัดหัว “ไม่สนแล้ว ฉันลองดูก่อน มีคนรอดหรือเปล่า”

พูดจบ ฟางผิงก็เดินไปข้างหน้า เริ่มเปิดใช้ช่องเก็บของ

โครงกระดูกสีทองบางส่วน รวมถึงร่างของราชาเฉียงเวยถูกดูดเข้าไปในช่องเก็บของ

แต่บนพื้น…ยังเหลือโครงกระดูกหลายร่าง

“ไม่ตายจริงๆ ด้วย…นี่ยังไม่ตายอีก…พลังชีวิตของคนพวกนี้จะแข็งแกร่งจนน่ากลัวไปแล้ว!”

ฟางผิงสั่นสะท้านในใจ!

ยอดฝีมือขั้นแปดขั้นเก้า จะมีการเอาตัวรอดสูงเกินไปแล้ว!

ตอนนี้บนพื้นยังมีโครงกระดูกสีทองอยู่สองร่าง

ไม่มีหยางเต้าหง!

หยางเต้าหงตายจริงๆ แล้ว!

อันที่จริงฟางผิงไม่รู้ว่าเป็นความรู้สึกยังไงอยู่บ้าง เขาไม่รู้ว่าหยางเต้าหงถูกตัวเองฆ่า ตายในตอนที่ราชาเฉียงเวยลงมือก่อนหน้านี้หรือว่าตายระหว่างที่ชิงหงลงมือ

แต่ไม่ว่าจะเป็นตอนไหน หยางเต้าหงก็ตายจริงๆ แล้ว กระทั่งโครงกระดูกยังถูกฟางผิงเก็บไว้ในช่องเก็บของ

มีคนรอดสองคน เป็นขั้นแปดอีกสองคนของเมืองเจิ้นซิง!

สองคนนี้ ก่อนหน้านี้ถูกขั้นแปดคนนั้นระเบิดตัวเองกระเด็นลอยออกไป หลังจากนั้นก็ไม่มีการเคลื่อนไหวอีก

ในตอนที่ฟางผิงโจมตีเขตผนึกในตอนหลัง แม้จะลงมือกับพวกเขา…แค่กๆ แต่แรงโจมตีก็ไม่ได้รุนแรงเท่าไหร่

สองคนนี้นึกไม่ถึงว่าจะไม่ตาย!

“หลี่โม่และคนนี้ยังมีชีวิตรอด เหลือเชื่อจริงๆ!” ระหว่างที่ฟางผิงพูดก็เอ่ยอย่างปวดหัวว่า “แต่แบบนี้เป็นหรือตายแยกยาก จะทิ้งไว้ที่นี่หรือพากลับไปด้วยดี? นี่ถ้าพากลับไปก็ให้คำอธิบายยากแล้ว!”

หยางเต้าหงที่อยู่ขั้นเก้าตายแล้ว!