ตอนที่ 518-2 สงครามเมืองเทียนหนานสิ้นสุด (2)

ตอนที่ 518 สงครามเมืองเทียนหนานสิ้นสุด (2)

………………..

ดอกเฉียงเวยไม่ถาม ทั้งไม่จำเป็นต้องถาม ตอนที่ราชาปีศาจพื้นที่หวงห้ามจู่โจมมัน มันก็รู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น

จู๋มิ่งถูกราชาของเขาหมื่นปีศาจพบเข้า บางทีอาจจะใช้อาวุธวิเศษด้วย!

ทางเมืองเทียนเหมิน ต้นเทียนเหมินไม่รู้ว่าเจ้าเมืองเทียนเหมินมีอาวุธวิเศษ แต่เมืองเฉียงเวย ดอกเฉียงเวยกลับรู้เรื่องนี้

“เฉียงเวย เจ้าอยากรนหาที่ตาย พวกเราก็อยากให้เจ้าตายเหมือนกัน แต่เจ้าจะสู้ตายกับพวกเราจริงๆ งั้นเหรอ? เจ้าอย่าลืมว่ามนุษย์ต่างมีรักโลภโกรธหลง ก่อนเจ้าเมืองเฉียงเวยจะตาย เกรงว่าคนที่อยากฆ่าคงไม่ใช่ผู้ฝึกยุทธ์มนุษย์อย่างพวกเรา เจ้าคิดว่าเขาอยากฆ่าใครล่ะ? เถี่ยมู่และอวี่หมิงคนพวกนี้ ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน ไม่รู้ว่ายังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า เจ้าเมืองเฉียงเวยระมัดระวังตัว แอบเข้าไปในพื้นที่เขตแดน ไม่ใช่เพราะเกรงกลัวพวกเขา ทั้งพวกเขา…ก็เป็นแค่ลิ่วล้อของราชาซง…”

ด้านข้างนั้น ราชาปีศาจสองตัวที่เฝ้าระวังอยู่ตลอด จู่ๆ ก็จ้องเขม็งไปที่หนานอวิ๋นเยวี่ย!

พวกมันฟังความหมายของอีกฝ่ายออก!

ผู้ฝึกยุทธ์ดินแดนแห่งการเกิดใหม่ นึกไม่ถึงว่าจะเป่าหูดอกเฉียงเวยให้ไปล้างแค้นราชาซง!

อีกฝ่ายพูดอย่างชัดเจน บอกราชาดอกเฉียงเวยตรงๆ ว่าต้องไปล้างแค้น จะรนหาที่ตายก็ต้องไปหาราชาซง

หนานอวิ๋นเยวี่ยไม่คิดปิดบังความคิดของตัวเอง ในความเป็นจริงสำหรับเผ่าปีศาจขั้นเก้าพวกนี้ บางเรื่องพูดตรงๆ จะเหมาะสมยิ่งกว่า

แม้พวกมันจะมีสติปัญญา แต่พูดอ้อมไปอ้อมมา อีกฝ่ายอาจไม่เข้าใจเสมอไป

การโจมตีของดอกเฉียงเวยค่อยๆ อ่อนแรงลง

หนานอวิ๋นเยวี่ยเผยสีหน้าดีใจวาบผ่านขึ้นมา ไม่นานก็เป็นปกติ เอ่ยต่อว่า “ราชาซงเป็นยอดฝีมือขั้นสุดยอด เจ้าไปก็ไปตายเปล่าเท่านั้น แต่เขตแดนสิบเอ็ดทางใต้เป็นถิ่นของราชาซง เสียเขตแดนสิบเอ็ดทางใต้ไป แม้จะเป็นราชาซงก็เกรงว่าจะถูกขั้นสุดยอดจากเขตหวงห้ามคนอื่นๆ ตำหนิอยู่ดี บางที…ยังอาจจะถูกกดหัว เสียอำนาจในตอนนี้ไป ถึงกระทั่งราชสำนักล้วนอาจถามหาความรับผิดชอบ นี่น่าจะเป็นวิธีการเพียงอย่างเดียวที่เจ้าใช้ล้างแค้นในตอนนี้ได้ เฉียงเวย สงครามนี้ไม่ว่าพวกเราจะตาย หรือคนของเผ่าพันธุ์ราชาซงตาย เจ้าก็มีชีวิตต่อไม่ได้อยู่ดี มนุษย์ไม่อาจปล่อยโอกาสให้เจ้ารอด เขตหวงห้ามยิ่งไม่ได้ ผู้ทรยศมีเพียงความตายรออยู่เท่านั้น…”

หนานอวิ๋นเยวี่ยพูดยืดยาว จู่ๆ ดอกเฉียงเวยก็สงบลง ครู่ต่อมากลับระเบิดพลังโจมตีอย่างแข็งแกร่ง!

หนานอวิ๋นเยวี่ยขมวดคิ้ว ซัดฝ่ามือไปทันที!

สำหรับพืชปีศาจที่เกิดความรู้สึกกับมนุษย์ต้นนี้ หนานอวิ๋นเยวี่ยไม่สามารถอ่านใจมันได้อยู่บ้าง

ดอกเฉียงเวยไปแล้ว ราชาปีศาจทั้งสองไม่ได้ไล่ตามไป

ราชาปีศาจทั้งสองตัวนี้ก็ได้ยินเหมือนกันว่าเจ้าเมืองเฉียงเวยตายแล้ว ในเมื่ออีกฝ่ายตายแล้ว งั้นจะฆ่าดอกเฉียงเวยหรือเปล่า ไม่ใช่เรื่องสำคัญอีกต่อไปแล้ว

ก่อนหน้านี้ราชาปีศาจทั้งสองล้อมโจมตีดอกเฉียงเวย อันที่จริงประเด็นหลักเป็นเพราะต้องการจะล่อราชาเฉียงเวยออกมา

เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ราชาปีศาจทั้งสองมองหนานอวิ๋นเยวี่ยอย่างระแวดระวัง ก่อนจะค่อยๆ ถอยหลัง เตรียมถอนตัวออกไป

หนานอวิ๋นเยวี่ยไม่ใส่ใจเช่นกัน เอ่ยเสียงดังกังวาน “ขอแค่เขาหมื่นปีศาจไม่สร้างความลำบากใจให้มนุษยชาติของเรา ขอบแดนตะวันตกที่เป็นถิ่นของเขาหมื่นปีศาจ มนุษยชาติคงไม่ย่างกรายเข้าไปเด็ดขาด!”

ทิ้งคำพูดนี้ไว้ หนานอวิ๋นเยวี่ยก็ไม่สนใจว่าพวกมันจะคิดยังไงอีก ครู่ต่อมาหนานอวิ๋นเยวี่ยก็เคลื่อนไหวร่าง ไล่ตามดอกเฉียงเวยไปอย่างรวดเร็ว

ข้างหลัง ยอดฝีมือมนุษย์คนอื่นๆ ต่างเร่งตามเข้าไป บุกไปยังทางไกลๆ นั้นด้วยกัน

—

สงครามใหญ่ไม่นานก็ปะทุขึ้น

ห่างจากพวกฟางผิงออกไปนับร้อยลี้ รับรู้ได้แค่พลังปราณที่พวยพุ่งขึ้นฟ้า คลื่นพลังงานที่รุนแรง อย่างอื่นล้วนไม่รู้แล้ว

การรอคอยเช่นนี้ถึงจะเป็นความทรมานที่สุด

แววตาของทุกคนหนักแน่นยิ่งขึ้น!

ควันหลงของสงครามใหญ่รุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ!

ในเวลานี้ก็เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหวขึ้นมา!

รัฐมนตรีหวังหน้าซีดเผือด คนอื่นๆ เผยสีหน้าตึงเครียดเช่นกัน ระเบิดตัวเองแล้ว!

คลื่นพลังงานที่รุนแรงขนาดนี้ ต้องเป็นขั้นเก้าระเบิดตัวเองอย่างแน่นอน!

ไม่ว่าจะเป็นขั้นเก้ามนุษย์หรือขั้นเก้าถ้ำใต้ดิน มีคนระเบิดตัวเอง นั่นหมายถึงต่อสู้จนมาถึงจุดสำคัญจึงจะเลือกทางตายแบบนี้ได้

เสียงระเบิดดังลั่น ครู่ต่อมาก็มีเสียงสะท้านฟ้าสะเทือนดินดังขึ้นอีกครั้ง!

ระยะไกลเกินไป แม้ที่นี่จะมีขั้นแปดอยู่ก็ไม่สามารถแยกแยะได้ชัดเจน

ตำแหน่งที่ไกลออกไปนั้น ปราณปะปนด้วยพลังฟ้าดิน ทั้งยังปนด้วยพลังงานด้วย ยากที่จะแยกออกว่าคนที่ตายเป็นใคร

ฟางผิงสูดลมหายใจเข้าลึก พึมพำว่า “ต้องเป็นขั้นเก้าของถ้ำใต้ดินแน่ ฝีมือของพวกเราแข็งแกร่งกว่าพวกเขา อันที่จริงขั้นเก้าถ้ำใต้ดินคนอื่นๆ เหมือนจะไม่ได้เข้าไป…”

คำพูดนี้ไม่มีใครรับบทสนทนา