ตอนที่ 520
ตอนที่ 520 ผู้ฝึกยุทธ์ดินแดนแห่งการเกิดใหม่ (1)
October 22, 2026
ตอนที่ 520 ผู้ฝึกยุทธ์ดินแดนแห่งการเกิดใหม่ (1)
………………..
ภายในทางเดิน
ตอนนี้สุดทางเดิน มีคนของหน่วยทหารยืนรออยู่หนึ่งคน
รอจนเห็นพวกหนานอวิ๋นเยวี่ย คนผู้นี้ก็ไม่ชักช้า ออกไปจากถ้ำใต้ดินทันที!
ฟางผิงเห็นฉากนี้ถึงกับชะงักนิ่งไป!
คนอื่นๆ กลับไม่ได้คิดอะไร ฉินเฟิ่งชิงหัวเราะว่า “พวกเขามีคนส่งข่าว”
กล่าวอีกนัยหนึ่งคือไม่มีโอกาสให้นายคุยโม้
ฟางผิงชำเลืองมองเขาแวบหนึ่ง แค่นหัวเราะว่า “เกี่ยวอะไรกับฉัน? นายคิดว่าฉันทำเพื่อโอ้อวดหรือไง? น่าขำ ฉันจำเป็นต้องอวดด้วย? ฉันทำผลงานครั้งใหญ่ในถ้ำใต้ดินเทียนหนาน…”
ระหว่างที่พูด ฟางผิงก็มองไปทางหลี่เต๋อหย่ง “ผู้บัญชาการหลี่ กลับไปแล้วหน่วยทหารพอจะสามารถ…ส่งเหรียญเกียรติยศระดับสูงสุดอะไรพวกนั้นให้ได้หรือเปล่า?”
“ไม่มีปัญหา!”
หลี่เต๋อหย่งตอบอย่างรวดเร็ว!
ฟางผิงเอ่ยอีกครั้ง “งั้นสามารถแจ้งให้ทหารทั้งหมดทราบว่าผมได้รับเหรียญเกียรติยศหรือเปล่า?”
“ไม่มีปัญหา!”
หลี่เต๋อหย่งพยักหน้าอีกครั้ง
ฟางผิงพึงพอใจอย่างยิ่ง ชำเลืองมองฉินเฟิ่งชิงแวบหนึ่ง แค่นหัวเราะว่า “ดูเถอะ เข้าใจหรือยัง?”
ฉินเฟิ่งชิงปิดปากเงียบ!
แม่งเหอะ ไม่มีอะไรจะพูดแล้ว
สำหรับหน่วยทหาร แค่เหรียญรางวัลเกียรติยศ ไม่ใช่ของฟุ่มเฟือยอะไร เรื่องนี้ไม่ยาก
ฟางผิงสร้างผลงานไว้จริงๆ
หากส่งเหรียญเกียรติยศให้มากหน่อย เจ้าเด็กนี้ไม่เอาเงินแล้ว งั้นหน่วยทหารยอมส่งเหรียญเกียรติยศให้เขาหนึ่งตะกร้าใหญ่ๆ ยังไม่มีปัญหา
หนึ่งแสนหกหมื่นล้าน!
คิดดูแล้ว พวกหลี่เต๋อหย่งเริ่มจะปวดหัวแทนรัฐบาลกลางแล้ว
หนี้ครั้งนี้ไม่ใช่จะคืนได้ง่ายๆ
แน่นอนว่าไม่เกี่ยวกับพวกเขา พวกเขารับผิดชอบแค่ต่อสู้ เรื่องพวกนี้อย่ามาหาพวกเขาจะดีกว่า
—
รอออกมาจากถ้ำใต้ดิน ทหารที่อยู่ข้างนอกก็รู้แล้วว่าพวกเขากำลังจะออกมา
เห็นทุกคนเดินออกมา เสียงร้องอย่างดีใจก็ดังขึ้นทันที!
ออกมาแล้ว!
ในเมื่อออกมาแล้ว นั่นก็หมายความว่าสถานการณ์ของถ้ำใต้ดินเทียนหนานสงบลงแล้ว!
ทั้งหนานอวิ๋นเยวี่ยยังพาศพสัตว์ปีศาจขนาดใหญ่กลับมาหนึ่งตัว เป็นแค่ศพสัตว์ปีศาจเท่านั้น หากเป็นพืชปีศาจ เว้นเสียแต่ว่าจะเป็นพืชปีศาจที่ไม่ถูกฟันร่าง ไม่งั้นอาจไม่สามารถเอากลับมาในสภาพที่สมบูรณ์ได้เสมอไป
“ชนะแล้ว!”
“ชนะแล้ว!”
“…”
เสียงกู่ร้องดังขึ้นอย่างฮึกเหิม แพร่กระจายออกไปไกลเรื่อยๆ ปรมาจารย์หลายคนที่เฝ้าระวังที่นี่รีบลอยจากรอบๆ หุบเขาเข้าไปหา
หลังจากนั้น…ก็ไม่มีเสียงอีกแล้ว ไม่มีการไถ่ถาม ปรมาจารย์หลายคนนิ่งขรึมอย่างถึงที่สุด มือขวาไพล่ที่อก เอ่ยเสียงดังว่า “มนุษยชาติต้องชนะ!”
รอบๆ นั้น ผู้ฝึกยุทธ์ทหารนับพันคนทยอยปรากฏตัวขึ้น คารวะแบบผู้ฝึกยุทธ์!
การคารวะของทหาร นั่นสำหรับคนธรรมดา
ชั่วพริบตานี้ พวกผู้ฝึกยุทธ์ทหารบางคนซาบซึ้งใจ บางคนฮึกเหิม บางคนน้ำตานองหน้า!
เวลาห้าวัน ทุกคนต่างเป็นกังวล ไม่สบายใจ ตึงเครียด ถึงกระทั่งหมดหวังอยู่บ้าง!
วันที่สองที่พวกหนานอวิ๋นเยวี่ยออกไป พวกเขาก็มีคนเข้าไป
ตอนที่เห็นซากศพของคนพวกนั้นในทางเดิน หลายคนก็ร้องไห้อย่างเจ็บปวด
ทางเดินที่ยาวหนึ่งพันเมตรกลับเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดของปรมาจารย์
แทบจะคิดไปกว่าคนที่กลับมาในครั้งนี้คงเหลือรอดไม่กี่คน…ถึงกระทั่ง…สูญเสียทั้งหมด!
แต่ตอนนี้เห็นปรมาจารย์กลับมาเยอะขนาดนี้ ทุกคนต่างตื้นตันและดีใจ กลับมาแล้ว!
แม้คนจะบางตาลงไปบ้าง แต่อย่างน้อยก็กลับมาเยอะ
พวกเขากลับมาแล้ว นั่นหมายความว่าสถานการณ์ถ้ำใต้ดินเทียนหนานสงบลงแล้ว
ในตอนที่คนพวกนี้กำลังดีใจ จู่ๆ หนานอวิ๋นเยวี่ยก็มองไปทางไกลๆ นั้น พริบตาเดียวก็มีเงาร่างหนึ่งปรากฏขึ้นเบื้องหน้าทุกคน
ไม่ใช่หลี่เจิ้น หลี่เจิ้นยังเฝ้าระวังในถ้ำใต้ดินเป่ยหู
จางเทามาแล้ว!
ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสุดยอดไล่ตามเข้ามาเป็นคนแรก
“รัฐมนตรีจาง!”
“รัฐมนตรี!”
“…”
ทุกคนทยอยทักทายออกไป จางเทาพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม หัวเราะดังขึ้นเรื่อยๆ อยู่พักใหญ่
“ทำได้ดี!”
“ผู้ฝึกยุทธ์ประเทศจีนของเราต่างเป็นวีรบุรุษกันทั้งนั้น!”
จางเทาหัวเราะเสียงดัง ครู่ต่อมาบนร่างก็พรั่งพรูสสารไม่แตกดับสีทองจำนวนมาก
สสารสีทองพวกนี้ ชั่วพริบตาก็ทะลักไปหายอดฝีมือปรมาจารย์ที่ได้รับบาดเจ็บพวกนั้น
มีคนละล่ำละลักว่า “รัฐมนตรีจาง อย่าเลย!”