ตอนที่ 522-2 หัวเหล็กที่ไร้ทางเยียวยา (2)

ตอนที่ 522 หัวเหล็กที่ไร้ทางเยียวยา (2)

………………..

ซูเฮ่าหรานไม่พูดอีก มองไปทางฟางผิงว่า “ครั้งนี้พวกเธอพาร่างของเหล่าหยางกลับมา พาพวกหลี่โม่กลับมา เมืองเจิ้นซิงไม่อาจลืมความช่วยเหลือของพวกเธอ รอพวกเธอไปเมืองเจิ้นซิง ต้องได้รับการตอบแทนอย่างแน่นอน! ครั้งนี้พวกเราออกมา ไม่ทันได้เตรียม…”

ฟางผิงเอ่ยทันที “ปรมาจารย์ใหญ่เกรงใจแล้ว ไม่ว่าจะเมืองเจิ้นซิงหรือพวกเรา ไม่มีความจำเป็นต้องแบ่งแยกขนาดนั้น ทุกคนต่างเป็นมนุษยชาติ เป็นผู้ฝึกยุทธ์ของประเทศจีน ล้วนต่อสู้เพื่อป้องกันการรุกรานของผู้ฝึกยุทธ์ถ้ำเหมือนกันทั้งหมด! ในเมื่อมีโอกาสออกแรงส่วนนี้ ผมก็ไม่เกี่ยงงอนที่จะทำเช่นกัน ปรมาจารย์หยางเพิ่งเสียคนใกล้ชิดไป อารมณ์ไม่ดี ผมเข้าใจได้เหมือนกัน”

“งั้นก็ต้องขอบคุณแล้ว”

ซูเฮ่าหรานไม่พูดอะไรอีก มองไปทางพวกหนานอวิ๋นเยวี่ยว่า “ในเมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ตอนนี้พวกเรายังไม่สามารถเข้าไปในถ้ำใต้ดินเทียนหนานได้ พวกหลี่โม่ยังอยู่ในอาการบาดเจ็บหนัก ผู้อำนวยการหนาน งั้นพวกเราคงต้องขอตัวก่อน”

หนานอวิ๋นเยวี่ยพยักหน้า รัฐมนตรีหวังกลับเอ่ยปากว่า “ประมุขซู การแข่งขันผู้ฝึกยุทธ์หนุ่มสาวทั่วโลกใกล้จะเริ่มต้นแล้วสินะ?”

ซูเฮ่าหรานขมวดคิ้วเล็กน้อย

รัฐมนตรีหวังเอ่ยต่อ “พวกฟางผิง ตอนนี้เข้าสู่ขั้นหกแล้ว ฝีมือไม่อ่อนด้อย ครั้งนี้ทำผลงานในถ้ำใต้ดินเทียนหนานไม่น้อย ความหมายของรัฐมนตรีจางคือบางทีอาจสามารถให้พวกเขาเข้าร่วมแข่งขันชิงโควต้า…”

ซูเฮ่าหรานขมวดคิ้วแน่นทันที “รัฐมนตรีหวัง ในเมื่อรัฐมนตรีจางเอ่ยปากแล้ว งั้นคงไม่มีปัญหา แต่โควต้ามีอย่างจำกัด…”

ระหว่างที่พูด ซูเฮ่าหรานก็มองพวกฟางผิงไปแวบหนึ่ง

ล้อเล่นอะไรกัน!

คนเยอะขนาดนี้ จะมีโควต้าพอได้ยังไง

เมืองเจิ้นซิงสิบสามตระกูล เดิมทีก็แทบมีโควต้าไม่พอแล้ว

รัฐบาลกลาง หน่วยทหารล้วนแบ่งไปหลายคนแล้ว

ตอนนี้ยังจะให้แบ่งออกไปอีก เกรงว่าคงไม่มีที่เหลือให้เมืองเจิ้นซิงแล้ว

รัฐมนตรีหวังหัวเราะว่า “ความหมายของรัฐมนตรีจางคือให้พวกเขาแย่งชิงกันเอง!”

“ยังไงพวกเขาก็เพิ่งขั้นหกตอนต้น…”

“แต่พวกเขาเคยเอาชนะพวกเจิ้งหนานฉีมาก่อน!”

“…”

สองคนนี้ยังกำลังพูดคุยกัน พวกฟางผิงไม่รู้ว่าเข้าไปในเขตหวงห้ามมีความหมายยังไง แต่เห็นคนของเมืองเจิ้นซิงไม่เต็มใจ น่าจะมีผลประโยชน์อยู่บ้าง พวกเขาจึงไม่แทรกบทสนทนา

ก่อนหน้านี้เจี่ยงเชาบอกว่าพื้นฐานของพวกเขาไม่ไหว น่าจะไม่มีโอกาส

ตอนนี้การเดินทางในถ้ำใต้ดินเทียนหนาน พวกเขาสร้างผลงานใหญ่ไว้ จางเทาให้ความสำคัญกับพวกเขา เริ่มช่วงชิงโอกาสให้พวกเขาแล้ว

กระทั่งขั้นสุดยอดยังคิดว่าโอกาสนี้ไม่เลว ฟางผิงรู้สึกว่าบางทีอาจจะคว้าผลประโยชน์อะไรบางอย่างได้

แม้พวกเขาจะเคยคิดเข้าไปด้วยฝีมือตัวเอง

แต่เขาต้านสมุทรยังคงเป็นหนึ่งในพื้นที่หวงห้าม สัตว์ปีศาจระดับสูงนับไม่ถ้วน หากเขาจะพึ่งตัวเองเข้าไปจริงๆ นั่นก็ต้องเสี่ยงเป็นเสี่ยงตาย ทั้งมีโอกาสเจอขั้นสุดยอดอีก

ตอนนี้มีโอกาสเข้าไปเขตหวงห้ามอย่างโจ่งแจ้ง นั่นต้องดีอยู่แล้ว

สำหรับเขตหวงห้าม อันที่จริงฟางผิงยังอยากรู้อยากเห็นไม่น้อย

ซูเฮ่าหรานพูดคุยกับรัฐมนตรีหวังอยู่พักหนึ่ง สุดท้ายจึงเอ่ยว่า “เรื่องนี้ฉันยังต้องกลับไปปรึกษาแต่ละตระกูล รัฐมนตรีหวัง อีกไม่กี่วันจะมาให้คำตอบพวกคุณอีกที”

“ได้”

รัฐมนตรีหวังรู้ว่าเขาตัดสินใจไม่ได้เหมือนกัน จึงไม่พูดอะไรมาก

แต่จางเทาออกหน้าแล้ว ไม่ว่าจะยังไงเมืองเจิ้นซิงก็ต้องให้โควต้าออกมาบางส่วน

การมาครั้งนี้ของเมืองเจิ้นซิงแทบไม่ได้รับข้อมูลที่มีประโยชน์อะไรเลย

แต่ฉินเฟิ่งชิงเคยเข้าไปในพื้นที่เขตแดน นี่นับเป็นหนึ่งในข้อมูลที่พวกเขาได้รับภายในนั้น

แม้ฉินเฟิ่งชิงจะไม่ยินดีไปเทียนหนาน แต่หากเมืองเจิ้นซิงจะเข้าไปถ้ำใต้ดินเทียนหนานอีกครั้งหรือเข้าสู่ถ้ำใต้ดินเป่ยหูจริงๆ ขั้นสุดยอดเอ่ยปากขอ ฉินเฟิ่งชิงไม่อยากไปก็ต้องไปอยู่ดี

—

คนของเมืองเจิ้นซิงพาพวกหลี่โม่ไปอย่างรวดเร็ว

ก่อนจากไปยังเอ่ยว่าถ้าพวกฟางผิงมีเวลาว่างก็ไปเมืองเจิ้นซิงสักครั้ง

ฉินเฟิ่งชิงรอพวกเขาออกไปแล้ว จู่ๆ ก็ก่นด่าว่า “ฉันแบกหม้อนี้ไว้แล้ว ฉันรู้สึกว่าไม่ช้าก็เร็วเจ้าพวกนี้ต้องพาฉันไปด้วยแน่ๆ ฉันไม่สน พวกนายต้องไปกับฉัน ไม่งั้นฉันไม่เชื่อหรอกว่าคนพวกนี้จะพาฉันกลับมาอย่างปลอดภัยได้ ถึงเวลานั้นตายคงตายเปล่า! ฉันไม่เชื่อใจคนพวกนี้!”

เข้าถ้ำใต้ดิน นอกเสียจากจะเคลื่อนไหวพร้อมกับรัฐบาล เคลื่อนพลขนาดใหญ่ ไม่งั้นแม้จะเป็นมนุษยเหมือนกัน ก็ไม่อาจจะเชื่อใครได้ง่ายๆ

จุดนี้ พวกอาจารย์ได้เตือนพวกเขาซ้ำแล้วซ้ำอีกก่อนเข้าสู่ถ้ำใต้ดินแล้ว!

มีความสามารถช่วยคน ทั้งไม่มีภัยคุกคาม นั่นพอสามารถช่วยได้