ตอนที่ 527 โตแล้วจะทำอะไรก็ได้ (1)

ตอนที่ 527 โตแล้วจะทำอะไรก็ได้ (1)

………………..

สมาคมผู้ฝึกยุทธ์

ภายในห้องทำงาน

ฟางผิงพิงตัวกับเก้าอี้ ไม่มีรอยยิ้มทะเล้นเหมือนก่อนหน้านี้อีกแล้ว เผยสีหน้าเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า

เขาเหนื่อยจริงๆ

ครั้งนี้ลงถ้ำใต้ดิน เดิมพันชีวิตครั้งแล้วครั้งเล่า ได้รับบาดเจ็บหนักซ้ำไปซ้ำมา ทุกครั้งที่ลงถ้ำใต้ดินล้วนวนเวียนอยู่ระหว่างความเป็นความตาย

ผู้ฝึกยุทธ์ลงถ้ำใต้ดิน ชีวิตก็ไม่ได้อยู่ในมือตัวเองแล้ว

นั่งเงียบๆ คนเดียวอยู่พักใหญ่ ฟางผิงฝืนทำตัวกระปรี้กระเปร่าขึ้นมา ต่อสายโทรศัพท์ออกไป

“ปิดเครื่อง…”

เฉินอวิ๋นซีปิดมือถือ น่าจะไปถ้ำใต้ดิน

ผู้เฒ่าเฉินเพิ่งกลับไปเหมือนกัน อาจไม่รู้เรื่องของเฉินอวิ๋นซีเสมอไป ฟางผิงครุ่นคิดแล้วก็ไม่โทรอีก

ส่งข้อความสั้นๆ แล้ว ฟางผิงก็ไม่รั้งตัวอยู่ในมหาวิทยาลัยต่อ

เขาอยากกลับบ้านแล้ว กลับบ้านไปพักผ่อนสักหน่อย

รอพวกเหล่าหวังจัดการเรื่องในมือแล้ว ตัวเองค่อยกลับมาอีกทีก็ไม่สาย

—

สวนไห่วาน

บ้านพักเดี่ยว

ฟางผิงเก็บซ่อนความอ่อนเพลียเอาไว้ ผู้ฝึกยุทธ์ส่วนมากที่ทำสงครามในถ้ำใต้ดินต่างทำเพื่อให้ครอบครัวสามารถอยู่ได้ด้วยความสงบสุข

ในถ้ำใต้ดินต่อให้หลั่งเลือดมากมายแค่ไหน เสียน้ำตาขนาดไหน กลับมาบนพื้นโลก พวกเขาต่างเป็นได้แค่ผู้ฝึกยุทธ์ที่แข็งแกร่งไร้เทียบเทียม

ไม่มีใครจะเผยท่าทีหมดหวัง ท้อแท้…ต่อหน้าคนทั่วไปได้

โลกนี้เดิมทีก็สิ้นหวังมากพอแล้ว ไม่จำเป็นต้องให้คนธรรมดาที่ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้ยอมรับความเจ็บปวดพวกนี้อีก

“พี่ นายกลับมาแล้ว!”

ชั่วพริบตาที่ฟางผิงปรากฏตัวขึ้น ฟางหยวนที่กำลังเล่นอยู่บนสนามหญ้าก็เผยสีหน้าดีใจขึ้นมาทันที รีบวิ่งเข้ามา

ไม่ใช่แค่ฟางหยวน ฟางผิงยังเห็นลูกสาวของซ่งอิ๋งจี๋ รวมถึงนักเรียนหญิงอีกคนหนึ่งด้วย

ฟางหยวนไม่ได้รีบแนะนำให้เขารู้จัก มองตรวจสอบฟางผิงยกใหญ่แล้ว เวลานี้ค่อยเอ่ยด้วยใบหน้าเบิกบานว่า “พี่ หลายวันนี้นายไปทำภารกิจอีกแล้วเหรอ?”

“อืม”

ฟางผิงพยักหน้าเบาๆ ถือโอกาสหยิกแก้มเธอไปด้วย เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ไม่แนะนำให้ฉันรู้จักหน่อยหรือไง?”

ไม่รอให้ฟางหยวนเอ่ยปาก ซ่งหยาเอ่ยอย่างร้อนใจ “พี่ใหญ่ฟาง…ฉันชื่อซ่งหยา”

“ครั้งก่อนพวกเราเจอกันแล้ว”

ฟางผิงหัวเราะ ครั้งก่อนงานเลี้ยงปรมาจารย์ที่มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ ซ่งหยาก็ไปด้วย

เห็นซ่งหยา ฟางผิงกลับนึกขึ้นมาได้ ครั้งนี้กลับมายังไม่เห็นซ่งอิ๋งจี๋ ไม่รู้ว่าไปถ้ำใต้ดินหรือเข้าด่าน เขาไม่ได้ถามละเอียดเหมือนกัน

เวลานี้ นักเรียนหญิงอีกคนที่ดูอายุมากกว่าหน่อยก็เอ่ยเสียงแผ่วว่า “พี่ฟาง ฉันชื่อหลี่หงอวี้”

ฟางหยวนรีบกล่าวเสริมว่า “พี่ เธอก็คือคนที่นายให้ฉันไปอัดครั้งก่อน…”

ฟางผิงถลึงตาใส่ฟางหยวนอย่างไม่เป็นมิตร ฟางหยวนกลั้นหัวเราะ เปลี่ยนคำพูดใหม่ว่า “ลูกสาวของหลานอาจารย์หลี่คนนั้น มัธยมปลายปีสามโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้เซี่ยงไฮ้”

“ลูกสาวของหลานอาจารย์หลี่…”

ฟางผิงพยักหน้าเล็กน้อย จำได้แล้ว

ตาเฒ่าหลี่ไม่มีคู่ชีวิต เขาไม่ได้แต่งงาน แต่ยังมีพี่ชายอยู่คนหนึ่ง

พี่ชายเขาไม่ใช่ผู้ฝึกยุทธ์ จากโลกไปก่อนหน้านี้นานแล้ว

มีหลานชายอยู่หนึ่งคน แต่ตาเฒ่าหลี่ไม่ได้ชักนำหลานมายังเส้นทางผู้ฝึกยุทธ์ หากเป็นลูกชาย ตาเฒ่าหลี่คงไม่ลังเล ต้องพามาเส้นทางนี้อย่างแน่นอน

แต่หลานชายนั้นเป็นสายเลือดเพียงคนเดียวของพี่ชายเขา กลายเป็นผู้ฝึกยุทธ์แล้ว งั้นความเป็นความตายก็ไม่ใช่เรื่องที่ตัวเองควบคุมได้อีก

ตาเฒ่าหลี่ยอมให้หลานชายเป็นเพียงคนธรรมดา ดีกว่าต้องให้เขามาคอยปกป้อง