ตอนที่ 531-3 พวกปรมาจารย์ ตัวสั่นไปเถอะ (3) ....................

ตอนที่ 531 พวกปรมาจารย์ ตัวสั่นไปเถอะ (3)

………………..

หัวเหล็ก คนใสซื่ออย่างนาย เพื่อนที่ฉันเลือกคบด้วยจะครุ่นคิดเพื่อคนอื่นเกินไปแล้ว

แต่นายพูดแบบนี้ ฉันตอบตกลงทันที…จะดูต่ำช้าไปหน่อยหรือเปล่า?

แต่นึกไปถึงต้องสิ้นเปลืองค่าทรัพย์สินหนึ่งแสนหกหมื่นล้าน ฟางผิงคิดว่าบางที…อาจจะต่ำช้าหน่อยได้?

หรือจะหลอกให้เจ้าสองคนนี้ช่วยปิดผนึกบานที่สองให้ตัวเองอีกที จากนั้นฝีมือแข็งแกร่งขึ้นแล้วค่อยทรยศ?

‘หากมีวันหนึ่ง เจ้าสองคนนี้รู้เรื่องราวภายในขึ้นมา ก็ไม่รู้ว่าจะซ้อมฉันตายหรือเปล่า’

ฟางผิงลอบถอนหายใจ มีโอกาสไม่น้อย

ไม่พูดเรื่องนี้อีก ฟางผิงมองตัวเลขข้างหน้าไปแวบหนึ่ง

ทรัพย์สิน : 539,500,000,000 (เปลี่ยนแปลง)

ปราณ : 6805 แคล (7999 แคล)

จิตใจ : 900 เฮิรตซ์ (949 เฮิรตซ์)

หลอมกระดูก : 177 ชิ้น (100%) , 29 ชิ้น (90%)

ช่องเก็บของ : 100 ลูกบาศก์เมตร (+)

ม่านพลังงาน : ค่าทรัพย์สินหนึ่งหมื่นต่อนาที (+)

เลียนแบบกลิ่นอาย : ค่าทรัพย์สินหนึ่งแสนต่อนาที (+) (+2 , ค่าทรัพย์สินสิบล้านต่อนาที)

“ปราณแตะถึงเจ็ดพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้าแคลไม่ขยับเขยื้อนมาโดยตลอด ดูท่าต้องการให้ฉันปิดผนึกประตูปราณถึงจะเพิ่มขึ้นต่อ! พลังจิตใจก็เหมือนกัน หลายวันนี้ติดอยู่ที่เก้าร้อยสี่สิบเก้าเฮิรตซ์ไม่ขยับไปไหน…”

ฟางผิงมองประตูปราณที่เหลือช่องว่างอยู่นิดเดียวไปอีกครั้งหนึ่ง จู่ๆ ก็หยุดการเลียนแบบกลิ่นอาย

เหล่าหวังและหัวเหล็กชะงักไปเล็กน้อย หวังจินหยางขมวดคิ้วว่า “ทำไมถึงหยุดล่ะ? ใกล้จะปิดแล้ว ถ้าสิ้นเปลืองเยอะขนาดนั้นจริงๆ พวกเราไม่เป็นไรหรอก หลายวันนี้พวกเราได้รับอะไรไม่น้อยเหมือนกัน อย่างน้องกึ่งร่างทองของพวกเราก็แข็งแกร่งขึ้นแล้ว”

ฟางผิงส่ายหัวว่า “ไม่จำเป็นแล้ว ฉันต้องรออีกสักหน่อย ลองใช้หญ้าจันทร์หม่นเพิ่มพลังจิตใจก่อน! รอถึงขีดจำกัดแล้ว ฉันจะปิดผนึกประตูปราณ ปรากฏพลังจิตใจให้สำเร็จ”

ฟางผิงเอ่ยด้วยแววตาเปล่งประกาย “วันนี้ฉันรอมานานแล้ว! ฉันต้องทำให้สำเร็จ สองวันนี้พวกนายเลือกฝึกวิชาตามสบายเถอะ ปิดผนึกประตูบานแรกแล้วปรากฏพลังจิตใจ ฉันก็จะเป็นขั้นหกที่แข็งแกร่งที่สุดแล้ว!”

“พลังจิตใจของนายจะปรากฏแล้ว?”

ทั้งสองคนแทบจะตกใจอยู่บ้าง ก่อนหน้านี้ฟางผิงเคยพูด พวกเขายังไม่คิดเป็นจริงเป็นจัง

แต่ตอนนี้จะปรากฏพลังจิตใจจริงๆ แล้ว?

“ไม่รู้ แต่ฉันรู้สึกอย่างนั้น อาศัยของล้ำค่าไม่ได้ มีแค่เสี้ยวพริบตาที่ประตูปราณปิดผนึก พลังลึกลับตอบสนองกับร่างกายฉันถึงจะมีหวังให้ข้ามด่านนี้ได้!”

เวลานี้ฟางผิงตื่นเต้นขึ้นมาแล้ว

จู่ๆ ก็ผุดลุกขึ้น เตรียมจะเดินออกไปข้างนอก

หวังจินหยางเอ่ยอย่างแปลกใจ “นายไม่ฝึกวิชาที่นี่?”

“ไม่ ฉันจะไปฝึกที่ดาดฟ้าหอประวัติศาสตร์มหาวิทยาลัย อยู่ใกล้กับดินฟ้า บางทีอาจจะสามารถทำให้ฉันตื่นรู้ถึงสัจธรรมที่แท้จริงของผู้ฝึกยุทธ์เร็วยิ่งขึ้น!”

“ดาดฟ้าหอประวัติศาสตร์มหาวิทยาลัย…”

ทั้งสองคนทำหน้าตกตะลึง สถานที่ที่สูงที่สุดของมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้

แต่นี่เกี่ยวข้องกับการฝึกวิชาด้วยหรือไง?

ฝึกวิชาในที่สูง หรือจะสามารถทำให้พลังจิตใจทะลวงขึ้นไปได้?

สองคนนี้ยังไม่ค่อยเข้าใจจริงๆ

หวังจินหยางขมวดคิ้วไม่ได้พูดอะไร หลี่หานซงกลับพึมพำว่า “ฝึกวิชาในที่สูงประสิทธิภาพดีกว่างั้นเหรอ? งั้นพวกเราลองดูบ้างดีหรือเปล่า…”

ฟางผิงเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “แล้วแต่นาย”

ทิ้งคำพูดนี้ไว้ ฟางผิงก็เดินออกจากห้องแหล่งพลังงานไปทันที

นอกห้องแหล่งพลังงาน

ฟางผิงเดินออกมาก็ตรงดิ่งไปยังหอประวัติศาสตร์ ทะยานขึ้นไปสู่ชั้นดาดฟ้าทันที

ไม่ใช่แค่ขึ้นไปบนดาดฟ้า ฟางผิงยังนั่งขัดสมาธิลอยกลางอากาศ เริ่มฝึกวิชาของตัวเอง

ไกลๆ นั้น พวกหวงจิ่งเห็นเขาออกด่านเช่นกัน

แต่เจ้าหมอนี้พอออกด่านก็ตรงดิ่งไปชั้นดาดฟ้าของหอประวัติศาสตร์ทันที ยังลอยกลางอากาศอีก เหมือนยังกำลังเข้าด่านต่อ เวลานี้ปรมาจารย์คนนั้นของเมืองเจิ้นซิงสับสนอยู่บ้างแล้ว

นี่คือการฝึกวิชาแบบไหนกัน?

ตอนแรกหวงจิ่งยังไม่เข้าใจเท่าไหร่ แต่ไม่นานมุมปากของหวงจิ่งก็กระตุก ใบหน้าแข็งทื่อขึ้นมา!

วิธีการคุ้นๆ!

เหมือน…จะมีครั้งหนึ่ง…ไม่สิ ครั้งก่อน!

ครั้งก่อนใครบางคนฝึกวิชาในทะเลอยู่หลายวัน ตอนที่กำลังทะลวงด่าน จู่ๆ กลับวกเข้ามามหาวิทยาลัย ก่อความเคลื่อนไหวขนาดใหญ่

ครั้งนี้…หรือว่า…

หวงจิ่งมองฟางผิงที่อยู่ไกลๆ นั้นแวบหนึ่ง สีหน้าเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาไม่หยุด

ด้านข้าง พวกเจิ้งหนานฉีเอ่ยด้วยใบหน้าเคร่งขรึม “การฝึกวิชาแบบนี้ หรือมีประสิทธิภาพมากกว่า?”

“ดูดซับแก่นแท้จากดวงอาทิตย์และดวงจันทร์?” เจี่ยงเชาเกิดความคิดแปลกประหลาดขึ้นมา