ตอนที่ 545-2 ความขัดแย้งที่ประนีประนอมกันไม่ได้ (2)

ตอนที่ 545 ความขัดแย้งที่ประนีประนอมกันไม่ได้ (2)

………………..

สองคนนั้นไม่พูดอะไรอีก ไม่รู้ว่ายอมรับโดยปริยายหรือไม่อยากพูดแล้ว

ฟางผิงเอ่ยด้วยรอยยิ้มขึ้นมาอีกครั้ง “ดังนั้นในความคิดพวกนาย แม้ฉันจะไม่สามารถช่วยเขากลับมาได้ แต่สินสงครามควรจะเป็นของพวกนาย ตอนนี้ฉันคว้าสินสงครามของพวกนายไปงั้นสินะ?”

“ฉันเลยไม่ใช่ผู้มีพระคุณของพวกนาย แต่เป็นศัตรู! ศัตรูที่ทำให้ตระกูลหยางของพวกนายตกต่ำ แบบนี้สินะ?”

“เพราะว่าฉันอ่อนแอ ดังนั้นในความคิดของพวกนาย คนอ่อนแอที่ไหนจะมีอำนาจในการพูด!”

“พวกนาย…ยังติดอยู่ในอดีตงั้นเหรอ?”

พูดมาจนถึงสุดท้าย จู่ๆ ฟางผิงก็เผยสีหน้าเห็นใจขึ้นมา เอ่ยอย่างสมเพชว่า “พูดตามตรง คนที่ฉันฆ่าในชีวิตนี้ เก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์เป็นผู้ฝึกยุทธ์ถ้ำทั้งหมด ฉันเคยฆ่าผู้ฝึกยุทธ์นอกรีตบางส่วน นั่นเพราะฉันรู้สึกว่าพวกเขาสมควรตาย ตอนแรกที่ฉันเพิ่งเข้าสู่เส้นทางผู้ฝึกยุทธ์ เพราะหุนหันพลันแล่นจึงฆ่าเพื่อนนักศึกษาไปสองคน ตอนนี้มาคิดดูแล้ว บางทีโทษไม่ควรถึงตาย แต่ฉันก็ไม่เคยคิดเสียใจทีหลัง เพราะพวกเขาหาเรื่องฉันก่อน อยากจะฆ่าฉันให้ตาย พาปรมาจารย์สองคนนั้นกลับมา ฉันพูดไม่ถูกว่าเป็นความเสียใจหรือเปล่า ทำลงไปแล้ว งั้นฉันก็ไม่ควรคิดเรื่องพวกนี้อีก แต่พาร่างปรมาจารย์หยางเต้าหงกลับมา…บางทีจนถึงตอนนี้ฉันยังคิดว่าเป็นเรื่องที่ทำผิดพลาดมากที่สุด คนของตระกูลหยางคิดว่าฉันรังแกได้? พวกนายใช้แววตาที่ชิงชังมองฉันมานานแล้ว ฉันเห็นแก่ที่ผู้อาวุโสตระกูลนายปกป้องมนุษยชาติมาหลายปี ไม่อยากจะคิดขัดแย้งกับพวกนาย ถอยให้ครั้งแล้วครั้งเล่าเลยทำให้พวกนายคิดว่าได้คืบก็จะเอาศอกใช่หรือเปล่า?”

“ฟางผิง!” สองคนของตระกูลหยางยังไม่ทันได้พูด รัฐมนตรีหวังก็เอ่ยขึ้นมาก่อน “เรื่องพวกนี้รอการแข่งขันสิ้นสุดแล้วค่อยพูดเถอะ!”

ฟางผิงอารมณ์ไม่ดี เอ่ยอย่างหงุดหงิดอยู่บ้าง “ผมไม่อยากถูกคนมองเหมือนละครลิง โดยเฉพาะด้านข้างยังมีสุนัขสองตัวจับจ้องอยู่ตลอดเวลา! ถ้าพวกเขายังกล้ามองผมอีก รัฐมนตรี ผมจะฆ่าพวกเขาซะ!”

“เหิมเกริม!”

คำพูดนี้มาจากข้างหน้า

ขั้นแปดคนนั้นของตระกูลหยางเผยสีหน้าไม่พอใจ ประกายแววตาดุดัน “ฟางผิง ส่งสัตว์ปีศาจขั้นเก้าตัวนั้นไม่ก็อาวุธที่สร้างไปแล้วมา เรื่องนี้ถือว่าจบกันไป! ไม่งั้น…”

ฟางผิงคลี่ยิ้มว่า “ตระกูลหยางจะทำอะไรผมได้? เวลานั้นรัฐบาลยังไม่คัดค้านเลย ยอมให้ผมเอาของพวกนั้นออกไปแล้ว หรือคุณยังวางแผนจะฆ่าผม?”

สิ้นเสียง หยางเฮ่อก็มองไปทางซูเฮ่าหราน เอ่ยด้วยน้ำเสียงซับซ้อน “ผู้อาวุโสสิ้นชีพ พี่ชายใหญ่ตายในสนามรบ ก่อนตายได้ฆ่าศัตรูไว้ คนอื่นๆ ที่ร่วมมือพังพินาศไปด้วยกัน พี่ซู เมืองเจิ้นซิงมองดูอยู่เงียบๆ ไม่กลัวว่าทุกคนจะเจ็บปวดด้วยความผิดหวังหรือไง?”

ซูเฮ่าหรานเผยสีหน้าซับซ้อน เอ่ยอย่างจนใจ “หยางเฮ่อ ฟางผิงคืนอาวุธวิเศษเต้าหงให้แล้ว…”

“ฉันสามารถให้หยางชิงใช้อาวุธวิเศษของเขาแลกกับชิ้นนั้นที่ฟางผิงคว้ามาได้!”

“นาย…นี่นายจะสร้างความลำบากใจให้เมืองเจิ้นซิง หยางเฮ่อ เมืองเจิ้นซิงไม่ได้ทิ้งใคร ตอนนี้สถานการณ์ของตระกูลหยางไม่ค่อยดี บ่มเพาะช่วงหนึ่ง นายตั้งใจฝึกวิชาเข้าสู่ขั้นเก้า…ตระกูลหยางก็รุ่งโรจน์ขึ้นได้แล้ว…”

“พื้นฐานฉันธรรมดา ไม่มีเส้นทางต้นกำเนิดช่วยเหลือ จะเข้าสู่ขั้นเก้ายังไง? ชิงเอ๋อร์ยังเด็ก อยากเข้าสู่ขั้นเก้าต้องรอถึงเดือนไหนปีไหน? สถานการณ์ในตอนนี้มีแค่ชิงเอ๋อร์และฉันต้องครอบครองอาวุธวิเศษขั้นเก้าถึงจะเป็นพื้นฐานที่ฟื้นฟูตระกูลหยางได้ดีที่สุด!”

“…”

ทั้งสองคนยังกำลังพูดคุยกัน ฟางผิงกลับไม่พวกเขาอีกแล้ว มองพื้นที่ใจกลางนั้น ตู้หงและขั้นหกตอนปลายคนนั้นประมือกันแล้ว

สามกระบวนท่า!

แค่สามกระบวนท่า ตู้หงก็แทงเข้ากะโหลกของอีกฝ่าย!

ฟางผิงตะโกนออกมาอย่างกะทันหัน “ฆ่า!”

ไม่มีใครพูดอะไร คนที่อยู่ใกล้ๆ มองฟางผิงอย่างแปลกใจอยู่บ้าง

ไม่เข้าใจเท่าไหร่ ตู้หงฆ่าคน เขามีอะไรให้ตื่นเต้นขนาดนั้น?

มีแค่ตาเฒ่าหลี่ที่นั่งเงียบอยู่แถวหน้า แววตาไหววูบเล็กน้อย นัยน์ตาปรากฏเงาร่างของหยางเฮ่อ

ฟางผิง…ตัดสินใจแล้ว

วันนี้จะฆ่าขั้นแปดตระกูลหยางคนนี้ที่นี่!

การตายของขั้นสุดยอด การตายของขั้นเก้าทำให้ขั้นแปดตระกูลหยางคนนี้อยู่ในจุดที่คลั่งเกินพิกัดไปแล้ว

ฟางผิงกลัวตาย!

เขากลัวว่าตัวเองจะตายอย่างไม่ทันเข้าใจอะไร เขายังมีเรื่องราวอีกมากมายยังไม่ได้ทำ มีหลายคนที่ปล่อยวางไม่ได้

ขั้นแปดคนหนึ่งอยู่ในสภาวะที่บ้าคลั่งสุดขีด ไม่มีใครสามารถพูดกล่อมเขาได้

เขาอยากได้อาวุธวิเศษขั้นเก้ากลับไป ในสายตาของฟางผิง อาวุธนั้นไม่มีความเกี่ยวข้องกับตระกูลหยาง

อีกฝ่ายยังพอมีสติ เขาจึงไม่ได้ออกมาแย่งชิงตอนนี้ เพราะตระกูลหยางไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้

แต่ฟางผิงไม่มั่นใจว่าหลังจากนี้ ตระกูลหยางคนนี้จะขุ่นเคืองขึ้นเรื่อยๆ ไม่พอใจขึ้นเรื่อยๆ หรือเปล่า ขั้นแปดลอบฆ่าเขา ฟางผิงไม่อาจมีชีวิตรอดได้อยู่แล้ว โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่อีกฝ่ายตั้งใจจะสังหารเขา

ตอนนี้ตาเฒ่าหลี่ไม่ได้ลงมือ ตระกูลหยางยังเป็นพวกตัวเอง เขาลงมือ เมืองเจิ้นซิงไม่อาจเลิกราแน่

แต่ถ้าคนของตระกูลหยางลงมือก่อน…เขาก็สามารถฆ่าอีกฝ่ายได้อย่างรวดเร็ว!

ทั้งสองคนนั่งหน้าและหลังต่อกัน ไม่มีใครพูดอะไร ไม่ได้สื่อสารอะไรเช่นกัน

ตาเฒ่าหลี่กลับเตรียมพร้อมแล้ว วันนี้กระบี่อมตะต้องเจอเลือดแล้ว!

ฟางผิงประกายแววตาคมกริบ เอาแต่จดจ้องพื้นที่ตรงกลาง ไม่ได้สนใจคนของตระกูลหยางอีก

ตอนนี้โรซิธจากแดนเทพปกรณัมลุกขึ้นแล้ว กวาดสายตามาทางประเทศจีน

ตู้หงฆ่าผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหกตอนปลายของพวกเขาด้วยสามกระบวนท่า ตามหลักแล้วเขาต้องฆ่าผู้ฝึกยุทธ์ประเทศจีนเพื่อชดเชยสักคน

ในตอนที่โรซิธมองมา จู่ๆ ฟางผิงก็หลบสายตาของเขา เผยความหวาดกลัวที่แทบมองไม่ออก

ด้านข้างนั้น หวังจินหยางมองฟางผิงอย่างเงียบๆ

เจ้าหมอนี้อยากจะหลอกโรซิธหรืออยากจะหลอกคนของตระกูลหยางให้ตาย?