ตอนที่ 551 ควรทำเรื่องสำคัญแล้ว (1)

ตอนที่ 551 ควรทำเรื่องสำคัญแล้ว (1)

………………..

จางเทาไปแล้ว ขั้นสุดยอดออกหน้า เรื่องราวนับเป็นอันสิ้นสุดแค่นี้

ไม่มีใครกล้าฝ่าฝืนเจตนาของขั้นสุดยอด!

แต่ฟางผิงมองหยางมู่ที่ตัวแข็งทื่อไปแวบหนึ่ง จู่ๆ ก็ถอนหายใจว่า “เรื่องนี้ฉันไม่จะจำใส่ใจอีก นายและฉันต่างเป็นเสาหลักของผู้ฝึกยุทธ์รุ่นใหม่ประเทศจีน…หวังว่าครั้งนี้จะสามารถเข้าสู่เขตหวงห้ามไปด้วยกัน ลืมเรื่องก่อนหน้านี้ทุกอย่างไปซะ….”

สิ้นเสียงของเขา หยางมู่ก็หน้าเปลี่ยนสีอย่างหนัก จู่ๆ ก็มองไปทางซูเฮ่าหราน เอ่ยด้วยตัวสั่นว่า “ปู่ซู ผมอยากส่งปู่รองและหยางเฟิงกลับบ้าน ชั่วชีวิตนี้…ไม่ออกจากเมืองเจิ้นซิงอีกแล้ว!”

เขากลัว!

เขาหวาดกลัวจริงๆ!

ฟางผิงจะใจกว้างถึงขั้นเข้าไปเขตหวงห้ามพร้อมกับเขา!

เมื่อกี้ฟางผิงเพิ่งจะฆ่าหยางเฟิง ทั้งเมื่อกี้หลี่ฉางซิงเพิ่งจะฆ่าหยางเฮ่อด้วยกระบี่เดียวไป

ไม่กี่นาทีหลังจากนั้น ฟางผิงก็จะส่งยิ้มเดียวสยบความเป็นศัตรูแล้วงั้นเหรอ!

หยางมู่สั่นไหวอยู่ในใจ ฟางผิงคิดจะฆ่าเขา!

เขามั่นใจว่าฟางผิงจะฆ่าเขาแน่ บนพื้นโลก ตอนนี้ฟางผิงคงไม่ลงมือกับเขาอีก ขั้นสุดยอดออกหน้าแล้ว ฟางผิงกล้าลงมืออีก นั่นจะไม่ไว้หน้าแม้แต่ขั้นสุดยอด

แต่หลังจากเข้าสู่เขตหวงห้ามล่ะ?

ใครจะสามารถคุ้มครองตัวเองได้?

เขาไม่แข่งอีกแล้ว เขาจะไปจากที่นี่ ไปเดี๋ยวนี้ด้วย ถึงกระทั่งพูดออกมาว่า ‘ชั่วชีวิตนี้ไม่ออกจากเมืองเจิ้นซิงอีกแล้ว’ ไม่มีใครไม่กลัวตายทั้งนั้น

ตอนนี้ตระกูลหยางไม่ได้เหมือนตระกูลหยางในอดีตอีกแล้ว

ฟางผิงเผยท่าทีปรารถนาดี อยากจะพูดอะไรสักอย่างแต่ก็หยุดไป…ราวกับไม่รู้จะพูดอะไรอยู่บ้าง

อย่ากลัว ฉันไม่ได้มีความหมายจะฆ่านาย

แต่ว่า…ถ้านายตายจริงๆ ฉันก็ไม่อาจช่วยนายได้เหมือนกัน เข้าไปเขตหวงห้าม จากที่คนอื่นบอก มีโอกาสตายสูง นายน่าจะตายเหมือนกันสินะ?

ซูเฮ่าหรานมองฟางผิงแวบหนึ่ง ก่อนจะมองหยางมู่อีกครั้ง สุดท้ายมองไปทางหลี่เต๋อหย่ง ถอนหายใจว่า “ผู้บัญชาการหลี่ ตอนนี้หยางเฮ่อและหยางเฟิงตายแล้ว…ไม่สู้ให้หยางมู่พาพวกเขากลับไปเมืองเจิ้นซิงดีกว่า?”

ครั้งนี้หลี่เต๋อหย่งไม่ได้พูดอะไร พยักหน้าว่า “ได้!”

พูดจบ หลี่เต๋อหย่งก็มองทุกคนแวบหนึ่ง ก่อนจะไปมองที่ผู้ฝึกยุทธ์ทหารขั้นเจ็ดคนหนึ่ง “ส่งหยางมู่กลับเมืองเจิ้นซิง!”

ให้ขั้นเจ็ดคุ้มกัน ด้านหนึ่งเพราะกลัวหยางมู่จะไม่พอใจ ก่อเรื่องผิดพลาดอะไรออกมาอีก

อีกด้านกลัวมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้…ไม่สิ กลัวฟางผิง อาจจะก่อเรื่องผิดพลาดออกมา

สุดท้ายเพื่อแสดงให้เมืองเจิ้นซิงเห็นว่าเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ แม้จะบอกว่าจางเทาออกหน้าควบคุมสถานการณ์ แต่สิ่งที่ควรพูดให้ชัดเจนยังต้องพูดออกไป ป้องกันไม่ให้หยางมู่กลับไปเป่าหูคนอื่นอีก

หยางมู่ปิดปากเงียบ ไปเก็บศพของหยางเฟิง

ส่วนหยางเฮ่อ ศพอยู่ในสภาพไม่สมบูรณ์แล้ว แทบจะกลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

หยางมู่ใช้เสื้อเก็บเศษเล็กเศษน้อยเอาไว้ สุดท้ายมองไปที่ฟางผิง เป็นความซับซ้อนที่พูดไม่ออก

แค้นเคือง?

นั่นต้องมีอยู่แล้ว!

แต่หลังจากแค้นเคืองยังคงเป็นสั่นสะท้านในใจ

คนๆ นี้เป็นคนโหดเหี้ยม เกรงว่าจะคิดล้างบางพวกเขานานแล้ว เรื่องมาถึงขั้นนี้ บางอย่างหากยังมองไม่ออกอีก นั่นก็โง่จริงๆ แล้ว

ฟางผิงบอกว่าตัวเองแกล้งบาดเจ็บเพื่อโจมตีฆ่าคนของแดนเทพปกรณัม…น่าขำ

ตอนที่พลังจิตใจพังทลายนั้น ทำให้แค่คนประเทศจีนดู อยากจะล่อลวงใคร ไม่ต้องพูดก็รู้แล้ว

หยางมู่เดินไป แม้แต่หัวยังไม่หันกลับมามอง

ตระกูลหยางจบแล้วจริงๆ ตอนนี้เหลือหยางชิงที่อยู่ระดับสูงคนเดียว ตอนนี้มีแค่ขั้นเจ็ดตอนกลาง ภายใต้อำนาจนี้ หยางชิงจะทำอะไรได้?

หลี่ฉางเซิงจากมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ไม่ได้ตาย ก่อนจะดับสูญประโยคที่ว่า ‘กล้าชักดาบทำสงคราม’ นอกจากจะมีขั้นเก้าที่เป็นผู้แข็งแกร่งออกหน้าให้ตระกูลหยางแล้ว ไม่งั้นใครยังจะกล้าฆ่าฟางผิงอีก?

เมื่อคำพูดนี้ออกมา ประเทศอื่นๆ แทบไม่มีใจจะดูเรื่องสนุกอีกแล้ว!

แทบจะลืมเรื่องการแข่งขันไปเลย!