ตอนที่ 553 วายร้าย (1) ....................

ตอนที่ 553 วายร้าย (1)

………………..

การแข่งขันรอบสองยังไม่ทันเริ่ม

ขั้นเก้าที่สวมมงกุฏบนหัวของอาณาจักรหมื่นหอคอยคนนั้น จู่ๆ ก็เอ่ยปากว่า “รองผู้บัญชาการหลี่ เป้าหมายของการแข่งขันผู้ฝึกยุทธ์หนุ่มสาวยังคงเพื่อเข้าสู่แดนเทพ รอเข้าไปแล้ว ทุกคนยังเป็นพันธมิตรกัน ตอนนี้เข่นฆ่ามากเกินไปแล้ว จะปรับเปลี่ยนสักหน่อยดีหรือเปล่า?”

ทางแดนเทพปกรณัม ชายชราที่เหนือหัวมีรัศมีของดวงอาทิตย์ ขมวดคิ้วเล็กน้อยเช่นกัน “ปีก่อนๆ ผู้ที่หลอมสารจิงกับเลือดแทบไม่มีใครตาย ทุกคนสามารถผ่านเข้ารอบ นี่เป็นหลักประกันที่ใหญ่ที่สุดของผู้ฝึกยุทธ์มนุษย์ว่าจะสามารถต่อต้านผู้ฝึกยุทธ์แดนเทพได้ ตอนนี้ฆ่ากันหนักหน่วงเกินไป…”

ชายชรามองไปรอบๆ ก่อนจะมองฟางผิงไปแวบหนึ่ง เอ่ยต่อว่า “เมื่อก่อนผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหกตอนกลางและตอนปลายจะเหลืออยู่น้อย ส่วนมากจะเป็นผู้ที่หลอมสารจิงกับเลือดและขั้นหกสูงสุด ปล่อยให้ฆ่ากันต่อไปแบบนี้ นั่นก็อันตรายแล้ว”

หลายปีก่อน ทุกคนก็ฆ่ากัน แต่ไม่ได้ฆ่าโหดเหี้ยมขนาดนี้ กระทั่งผู้ที่หลอมสารจิงกับเลือดยังถูกกำจัดไปหนึ่งคนแล้ว

ความสัมพันธ์ของมนุษย์แต่ละประเทศค่อนข้างซับซ้อน ทั้งร่วมมือและเข่นฆ่าซึ่งกันและกัน ลดทอนความสามารถของอีกฝ่ายลง

แต่ปีนี้ ทางอาณาจักรหมื่นหอคอย นอกจากคาร์มอน รวมถึงโทมัสที่เพิ่งแกล้งตายเมื่อกี้ ขั้นหกสูงสุดไม่เหลือแม้แต่คนเดียวแล้ว

ครั้งนี้ในกลุ่มผู้เข้าร่วมการแข่งขันมีปรมาจารย์สองคน หลอมสารจิงกับเลือดเจ็ดคน ขั้นหกสูงสุดยี่สิบสี่คน

แต่ตอนนี้ผู้ที่หลอมสารจิงกับเลือดเหลือหกคน ขั้นหกสูงสุดกลับเหลือแค่สิบหกคน

ขั้นสูงสุดที่ตายไปเยอะกว่าตอนปลายซะอีก

พวกเขาสองคนคุยกัน ภิกษุเฒ่าแดนศักดิ์สิทธิ์ของพระพุทธเจ้าก็เอ่ยเนิบช้าว่า “เข่นฆ่ากันรุนแรงเกินกว่าที่คาดการณ์ไว้”

ก็เหมือนกับผลฝึกซ้อมของทหาร ยังไงต้องมีโอกาสตายบ้างอยู่แล้ว

แต่จำนวนคนตาย นั่นถูกควบคุมให้อยู่ในขอบเขตที่จำกัดเหมือนกัน

จากสถานการณ์ในอดีต ไม่อาจจะเกินยี่สิบเปอร์เซ็นต์ กล่าวอีกนัยหนึ่ง คนตายเกินสิบสี่คนก็เกินการคาดการณ์ของทุกคนแล้ว

ตอนนี้มีคนตายไปสิบหกคน

นี่ยังเพิ่งรอบแรกเท่านั้น!

ตอนนี้ตัวแทนผู้ฝึกยุทธ์หนุ่มสาวแต่ละฝ่ายต่างต่อสู้กันอย่างดุเดือด

หากปล่อยเป็นแบบนี้ต่อไป แม้ประเทศจีนจะแสดงฝีมือได้แข็งแกร่งที่สุด แต่ประเทศจีนยังมีเหลือตั้งสิบห้าคน ฆ่าพวกฟางผิงไม่ได้ หากฆ่ากันจนโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ จะยังสนใจฐานะของทายาทขั้นสุดยอดได้ยังไงอีก คนของเมืองเจิ้นซิงพวกนี้เกรงว่าจะตายไปเกือบครึ่งแล้ว

ในตอนที่หลี่เต๋อหย่งจมดิ่งกับความเงียบ ทางฝั่งประเทศจีน รัฐมนตรีหวังกางม่านพลังขึ้นมา กดเสียงว่า “ฟางผิง ฆ่าต่อไปไม่ได้แล้ว! หากฆ่าต่อไป พวกเราก็จะกลายเป็นเป้าโจมตีแล้ว หากทำให้อีกห้าฝ่ายร่วมมือกัน ขั้นเจ็ดสองคนนั้น รวมกับผู้หลอมสารจิงกับเลือดอีกห้าคน คนของพวกเราต้องตายไปกว่าครึ่ง…”

หากถึงเวลานั้นจริงๆ พวกหวังจินหยางก็สุ่มเสี่ยงแล้ว

ผู้ที่หลอมสารจิงกับเลือดคนหนึ่งฆ่าคุณไม่ได้ วนไปถึงคนที่สอง มาท้าประลองคุณต่อ ต่อให้ฟื้นฟูได้เร็วเท่าไหร่ นั่นก็มีขีดจำกัดเหมือนกัน

ต้านคนเดียวยังมีหวังรอดชีวิตได้ สองคนท้าประลองติดต่อกันต้องตายอย่างแน่นอน

ส่วนแกล้งตายเพื่อแพ้ สู้จนถึงขั้นนั้นแล้ว ผู้ฝึกยุทธ์ที่จะทำแบบนั้นมีไม่เยอะจริงๆ

หลายครั้งที่ตายเป็นเรื่องเล็ก เกียรติยศความอับอายของประเทศและตัวบุคคลถึงจะเป็นเรื่องใหญ่

ฟางผิงมองทุกคนไปแวบหนึ่ง ตู้หงกดเสียงว่า “พวกเราข่มขวัญอีกฝ่ายแล้ว เวลานี้ไม่เหมาะจะลงมือหนักอีก ถ้าพวกเราออมมือแล้ว แต่ละฝ่ายจะก่อความขัดแย้งภายใน แบบนี้พวกเราจะมีหลักประกันคว้าโควตาได้มากที่สุด ฟางผิง…โควตาถึงจะสำคัญที่สุด หนึ่งโควตาแทบจะหมายถึงการกำเนิดปรมาจารย์หนึ่งคน ต่อให้ฆ่าขั้นหกมากแค่ไหนก็ไม่ได้สำคัญไปกว่าปรมาจารย์เพิ่มขึ้นมาอีกคนหนึ่ง”

การแข่งขันผู้ฝึกยุทธ์หนุ่มสาวไม่ได้เป็นเพียงการต่อสู้ที่ห้าวหาญอย่างเดียว

ตอนที่ฝีมือคุณข่มขวัญคู่ต่อสู้ได้ ไม่จำเป็นต้องเข่นฆ่าเลือดเย็นเกินไปแล้ว นั่นจะทำให้แต่ละฝ่ายร่วมมือโจมตีคุณขึ้นมาจริงๆ

ก่อนหน้านี้แต่ละฝ่ายยังท้าประลองซึ่งกันและกัน แต่รอบนี้หากประเทศจีนฆ่าคนอีก เกรงว่าจะมีแต่ประเทศจีนที่ถูกท้าประลองแล้ว

ฟางผิงฟังจบ ครุ่นคิดแล้วก็เอ่ยว่า “ฉันไม่ได้อยากฆ่าคนอยู่แล้ว ตั้งแต่แรกก็ไม่ได้คิดฆ่าใคร แต่พวกคาร์มอน…”

“นี่เป็นธรรมเนียม ทั้งฉันยังเป็นคนแรกที่โจมตีฆ่าคนของแดนเทพปกรณัม…”

แม้การตายของเพื่อนร่วมทีมจะทำให้ตู้หงเสียใจ แต่ตู้หงยังคงคิดอย่างมีเหตุผล

สังหารบางส่วน เป็นธรรมเนียมของการแข่งทุกครั้ง เขาลงมือฆ่าคนของแดนเทพปกรณัมเป็นคนแรกก็เพื่อสร้างความเกรงขาม