ตอนที่ 557 มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ที่แข็งแกร่ง (1)

ตอนที่ 557 มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ที่แข็งแกร่ง (1)

………………..

ฟางผิงเหิมเกริมอย่างยิ่ง กระทั่งอาวุธวิเศษของแดนศักดิ์สิทธิ์พระพุทธเจ้ายังกล้ารีดไถ

ทางแดนศักดิ์สิทธิ์พระพุทธเจ้า แม้ทุกคนจะขุ่นเคือง แต่ตอนนี้ก็ไม่อาจทำอะไรได้

กล้าแตะต้องฟางผิงในอาณาเขตของประเทศจีน นั่นก็ต้องตรึกตรองแล้วว่าจะมีชีวิตรอดออกไปได้หรือเปล่า

ทั้งลงถ้ำใต้ดิน เข้าสู่เขตหวงห้าม คนที่ควรกังวลก็คือพวกเขา ไม่ใช่ฟางผิง

ขั้นหกและขั้นเจ็ดเข้าสู่พื้นที่ที่ไม่เหมือนกัน

ไม่จ่ายอาวุธวิเศษออกไป เวลานี้ถัวม่านประมือกับเหยาเฉิงจวินแทบจะต้องเป็นฝ่ายแพ้ ปรมาจารย์คนหนึ่งที่พลังจิตใจถูกทำลาย…อันที่จริงแทบจะไร้ประโยชน์ไปครึ่งหนึ่งแล้ว!

ส่วนเรื่องที่เจี่ยงเชาพูดว่าไร้คู่ต่อสู้ในขั้นหก ไม่มีใครพูดอะไร

เพราะนี่เป็นเรื่องจริง!

กระทั่งถัวม่านยังพ่ายแพ้ ขั้นหกยังมีใครเป็นคู่ต่อสู้ของฟางผิงอีก?

หากจะหาจริงๆ น่าจะมีแค่หลี่ฉางเซิงในเวลานั้นแล้ว

หลี่ฉางเซิงหนึ่งกระบี่ฟันฟางผิง ตัวเองก็คงไม่มีจุดจบดีเท่าไหร่

ในตอนที่ทุกคนนึกถึงหลี่ฉางเซิง จู่ๆ ผนึกก็สูญสลาย หลี่ฉางเซิงกระโดดลงมาจากฟากฟ้า มองไปทางฟางผิง หัวเราะว่า “ไม่เลว เหมือนฉันในเวลานั้นอยู่บ้าง! แต่ยังอ่อนแอไปหน่อย สู้กับขั้นเจ็ดตอนต้นคนหนึ่ง อัจฉริยะอย่างพวกเราฆ่าได้ในชั่วพริบตาเท่านั้น! เธอกลับแล้วใหญ่ ถูกคนเขาซ้อมปางตาย น่าขายหน้า!”

ฟางผิงหัวเราะว่า “ผมเพิ่งจะขั้นหกตอนกลาง รอถึงขั้นสูงสุดแล้ว…”

ตาเฒ่าหลี่หัวเราะ “เธอจะทะลวงขั้นสูงสุดหรือเปล่ายังพูดยาก จะพล่ามมากไปเพื่ออะไร!”

เมื่อคำพูดนี้ออกมา ทุกคนก็ได้สติทันที

เจ้าหมอนี้อาจจะไม่ทะลวงขั้นสูงสุดเสมอไป ปิดผนึกประตูซานเจียว นั่นถือเป็นขั้นหกสูงสุด แต่หากเจ้าหมอนี่หลอมสารจิงกับเลือดเป็นหนึ่ง ก้าวสู่ขั้นเจ็ดโดยตรงไปเลยล่ะ?

ฟางผิงเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ยังไงผมก็เพิ่งอายุยี่สิบปี คุณอายุตั้งหกสิบถึงจะฆ่าขั้นแปดในเสี้ยวพริบตาได้ ผมหกสิบปีคงจะฆ่าขั้นสุดยอดในเสี้ยวพริบตาได้ด้วยซ้ำ!”

ตาเฒ่าหลี่สีหน้าแข็งค้างเล็กน้อย ฉันเยินยอเธอ เธอจะเยินยอฉันหน่อยไม่ได้หรือไง?

คร้านจะรับบทสนทนา ตาเฒ่าหลี่มองไปทางประธานสมาพันธ์ผู้ฝึกยุทธ์ที่อยู่ด้านข้าง “พรุ่งนี้เปลี่ยนแปลงการจัดอันดับ ฉันเป็นที่หนึ่งของขั้นแปด!”

ฟางผิงพูดต่อเช่นกัน “ผมเป็นอันดับหนึ่งของขั้นหก ไม่เอาฉายาแม่ทัพดาบคลั่งแล้ว เปลี่ยนใหม่ให้ผม…ราชาดาบ เทพดาบ จักรพรรดิ์ดาบ อะไรก็ได้ทั้งนั้น!”

ประธานสมาพันธ์ผู้ฝึกยุทธ์ที่อยู่ขั้นแปดกวาดตามองทั้งสองคนแวบหนึ่ง ผ่านไปสักพักมุมปากก็กระตุกขึ้นมา หัวเราะอยู่ในใจ!

แม่งเหอะ!

พวกนายสองคนทางที่ดีแข็งแกร่งให้ได้ตลอดไปเถอะ วันไหนตกต่ำแล้วจะจับห้อยซ้อมที่หน้าประตูให้ดู!

หลี่เต๋อหย่งเหนื่อยใจอย่างมากเหมือนกัน ไม่อยากจะสนใจสองคนนี้ มองไปทางผู้ที่มาจากแดนเทพปกรณัมคนนั้น “เธอยังจะท้าประลองหรือเปล่า?”

“ท้าประลอง!”

พูดจบ อีกฝ่ายก็เอ่ยทันที “ผมยอมแพ้!”

ยอมแพ้แล้ว เขาก็สูญเสียสิทธิ์เข้ารอบไป แต่แดนเทพปกรณัมจะชดใช้ให้เขาเช่นกัน

แดนศักดิ์สิทธิ์พระพุทธเจ้า เพื่อปกป้องถัวม่านแล้ว เกรงว่าครั้งนี้จะจ่ายค่าตอบแทนออกไปไม่น้อย

สาเหตุที่ต้องคว้าโควตานี้ให้ได้ก็เพื่อรับประกันว่าถัวม่านสามารถเข้าสู่เขตหวงห้ามอย่างปลอดภัย…

แต่เวลานี้ภิกษุเฒ่าขั้นเก้ามองถัวม่านไปแวบหนึ่ง จู่ๆ ก็หดหู่อยู่บ้าง

ครั้งนี้…ถัวม่านถูกกระทบกระเทือนจิตใจมากเกินไป!

อัจฉริยะจากแดนศักดิ์สิทธิ์คนนี้คงไม่ถึงกับล้มจนลุกขึ้นมาไม่ได้หรอกนะ?

ถูกผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหกเอาชนะ สำหรับยอดฝีมือระดับเทพที่สูงส่งแทบจะเป็นเรื่องที่รับไม่ได้

แม้ภิกษุเฒ่าจะจนใจ กลับตั้งม่านพลังขึ้นมา เอ่ยเสียงเบาว่า “เขาไม่ได้อยู่ขั้นหกเหมือนกัน ถัวม่าน พลังจิตใจเขาปรากฏแล้ว อันที่จริงนับได้ว่าเป็นขั้นเจ็ด ร่างทองหลอมสำเร็จถึงกระทั่งเรียกได้ว่าอยู่ระหว่างขั้นเจ็ดและขั้นแปดแล้ว ผู้ฝึกยุทธ์อย่างเขา ไม่จำเป็นต้องมองที่ลำดับขั้น เธอไม่ได้แพ้ให้กับผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหก แม้จะเป็นผู้ที่หลอมสารจิงกับเลือด จะมีกี่คนที่สามารถป้องกันสามกระบวนท่าของเธอได้?”

ขั้นเจ็ดนั้นแข็งแกร่งมาก จุดนี้แทบไม่จำเป็นต้องสงสัย

ยอดฝีมือที่หลอมสารจิงกับเลือดปะทะกับถัวม่าน ในสถานการณ์ที่ถัวม่านระเบิดพลัง โจมตีฆ่าอีกฝ่ายสามกระบวนท่าแทบจะเป็นเรื่องไม่มีทางพลาด

แต่ฟางผิงเจ้าหมอนี้ต่างออกไป

พูดให้ชัดเจนหน่อย ไม่อาจนับว่าเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหกแล้ว

ถัวม่านที่ไร้แขนขายังคงจมอยู่ในความเงียบ

ภิกษุเฒ่าถอนหายใจเบาๆ ไม่พูดอะไรอีก

ด่านนี้ยังต้องพึ่งถัวม่านเดินออกไปด้วยตัวเอง

แต่เห็นฟางผิงที่ร่างกายอยู่ในสภาพยับเยิน ยังคงเผยท่าทีสบายๆ ไม่ไกลนั้น ภิกษุเฒ่าก็เอ่ยอย่างหนักแน่นว่า “แม้ฟางผิงจากประเทศจีนจะอวดดี แต่ประเทศจีนมีคำสอนที่ว่าผู้ฝึกยุทธ์ต้องแย่งชิง เขาก็ทำสุดความสามารถแล้วเหมือนกัน แดนศักดิ์สิทธิ์พระพุทธเจ้าเร้นกายจากทางโลกมานานเกินไป…หวังว่าการเดินทางไปแดนเทพครั้งนี้ ทุกคนจะได้รับอะไรกลับมา”

แดนศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้ขาดแคลนทรัพยากร ไม่ได้ขาดแคลนอะไรเลย นี่ก็ก่อให้เกิดปัญหาที่ร้ายแรงอย่างหนึ่ง

ไม่มีความใจเด็ดที่จะปีนขึ้นที่สูง

คนพวกนี้ตอนที่อ่อนแอ เพื่อยาบำรุงเลือดและปราณเม็ดหนึ่งแทบจะกล้าชักดาบฆ่าคนด้วยซ้ำ ประสบการณ์แบบนี้ แดนศักดิ์สิทธิ์แต่ละแห่งแทบไม่เคยได้สัมผัส