ตอนที่ 559-2 เขตหวงห้ามอันกว้างใหญ่ (2)

ตอนที่ 559 เขตหวงห้ามอันกว้างใหญ่ (2)

………………..

ซูเฮ่าหรานเผยสีหน้ามีโทสะ เขาถูกเจ้าเวรนี้ทรมานไม่น้อย

ซูเฮ่าหรานตัดสินใจแน่วแน่แล้ว แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวเท่านั้น!

หากครั้งหน้าเขาต้องนำทีมออกมาอีก เขาทำตัวเองให้ตายๆ ไปก็จบแล้ว

ครั้งนี้เขาพาคนออกมา เกิดเรื่องขึ้นมากมายเท่าไหร่แล้ว?

ในตอนที่ซูเฮ่าหรานกำลังโมโห เจี่ยงเชาก็ไม่หาเรื่องอีก มองสอดส่องไปทั่ว ก่อนจะหัวเราะว่า “ฟางผิง มาคุยกันหน่อยสิ ฉันรู้ความลับสุดยอดมา…”

แถวหน้านั้น ฟางผิงหันมามองเขาแวบหนึ่ง เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ความลับอะไร ลองว่ามาสิ?”

“เกี่ยวกับผู้ฝึกยุทธ์เกิดใหม่…”

“แค่กๆ!”

ซูเฮ่าหรานกระแอมไอเบาๆ เจี่ยงเชาเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ “ปู่ซู อะไรกัน แค่คุยเล่นๆ ว่างก็ว่างเสียเวลาเปล่า”

เวลานี้ฟางผิงสนใจขึ้นมาแล้ว ถามว่า “ผู้ฝึกยุทธ์เกิดใหม่ยังไงกัน?”

“ไม่ใช่อะไร ครั้งก่อนถูกพวกนายซ้อมชุดใหญ่ ฉันเลยกลับไปค้นข้อมูลของผู้ฝึกยุทธ์เกิดใหม่ อย่าพูดเชียว เมืองเจิ้นซิงมีบันทึกอยู่บ้างจริงๆ เมื่อก่อนฉันไม่ได้สนใจเรื่องนี้ ตอนหลังค่อยรู้ว่าเมืองเจิ้นซิงมีเขาอยู่ลูกหนึ่ง ในเขามี…”

“พอได้แล้ว!”

ซูเฮ่าหรานขมวดคิ้วว่า “บางเรื่อง รอพวกเขาไปเมืองเจิ้นซิงแล้วก็จะรู้เอง ไม่จำเป็นต้องให้เธออวดรู้!”

พูดจบ ซูเฮ่าหรานก็เอ่ยกับฟางผิงว่า “ครั้งก่อนฉันเชิญพวกเธอไปเมืองเจิ้นซิง พวกเธอไม่ได้เข้าไปมาโดยตลอด เรื่องนี้จึงล่าช้าไปอีก แน่นอนว่าตอนนี้อย่าเพิ่งเข้าไปก็ดี ยังไง…รอให้พวกเธอถึงขั้นเจ็ดแล้ว ยังจำเป็นต้องไปเมืองเจิ้นซิงสักครั้ง ไปเมืองเจิ้นซิงสำหรับพวกเธอแล้วเป็นโอกาสในการพัฒนาเส้นทางผู้ฝึกยุทธ์ครั้งหนึ่ง แน่นอนว่าอาจไม่สำเร็จเสมอไป ทำได้แค่พูดว่าดูที่โชคเท่านั้น สาเหตุที่ไม่พูดตอนนี้ไม่ใช่ว่าปิดบังอะไร แค่ไม่อยากให้กระทบถึงพวกเธอ ผู้ฝึกยุทธ์เกิดใหม่หลายคน เพราะรู้บางเรื่องล่วงหน้าจึงทำให้เส้นทางผู้ฝึกยุทธ์เกิดปัญหาบางอย่างขึ้น…”

ซูเฮ่าหรานอธิบายง่ายๆ ก่อนจะเอ่ยว่า “เจี่ยงเชาแค่ได้ยินมาเท่านั้น อย่าให้เขาก่อกวนถึงพวกเธอเลย”

เจี่ยงเชานั้นเบื่อหน่ายอย่างเห็นได้ชัด แต่ไม่นานก็หาหัวข้อใหม่ได้ หัวเราะว่า “ฟางผิง อันที่จริงเมืองเจิ้นซิงเปิดรับผู้ฝึกยุทธ์เกิดใหม่หลายคนเป็นลูกเขย พวกนายลองพิจารณาดูสิ? ตระกูลเจี่ยงสายตรงของฉัน แม้จะมีแค่ฉันและไอ้โรคจิต แต่สายรองยังมีคนอยู่! พวกนายมาเป็นเครือญาติกับฉันเป็นยังไง? ลูกพี่ลูกน้องฉันหลายคนหน้าตาสะสวยไม่ใช่เล่น…”

“หุบปาก!”

ซูเฮ่าหรานอยากจะซ้อมเขาให้ตายจริงๆ นายจะทำตัวเป็นพ่อสื่อแล้ว?

เจี่ยงเชาเอ่ยอย่างหมดคำพูด “ปู่ซู นี่เป็นเรื่องใหญ่ที่ไหน? ผู้ฝึกยุทธ์ไม่ใช่นักบวชสักหน่อย นักบวชก็ต้องแต่งงานเกิดลูกเหมือนกัน? ตระกูลเจี่ยงของผมสืบสายเลือดดี ลูกพี่ลูกน้องพวกนั้นเดิมทีก็สวยๆ กันทั้งนั้น อีกอย่างคุณก็เห็นแล้ว ว่าที่ปรมาจารย์สี่คน…หากเป็นญาติของตระกูลเจี่ยงจริงๆ ไม่ใช่เรื่องดีหรือไง? หรือว่า…”

เจี่ยงเชามองเขาอย่างสงสัย ก่อนจะมองซูจื่อซู่อีกที พึมพำว่า “คุณอยากจะให้จื่อซู่แต่งด้วย?”

ซูเฮ่าหรานโมโหแทบระเบิด ไม่พูดพล่ามอีก ยื่นมือหมุนไปทางเขา!

เวลานี้เจี่ยงเชาปิดปากลงฉับ นั่งแนบติดกับเก้าอี้ไม่ขยับเขยื้อน

ขั้นเก้าลงมือ แม้จะเป็นเครื่องประดับป้องกันพลังจิตใจของเจี่ยงเชาก็ไร้ประโยชน์ ชั่วพริบตานั้นก็ถูกพันธนาการทันที

เวลานี้ซูเฮ่าหรานค่อยสบายใจขึ้น

คนอื่นของเมืองเจิ้นซิงก็รู้สึกผ่อนคลายขึ้นเหมือนกัน

เจ้าหมอนี้อยู่นิ่งไม่ได้ พูดจ้อไม่หยุด พวกเขาแทบจะฟังจนรำคาญแล้ว

—

พวกฟางผิงไม่ได้สนใจเจี่ยงเชา กลับตั้งตารอคอยกับเมืองเจิ้นซิงขึ้นมาเล็กน้อย

ไปเมืองเจิ้นซิง จะมีโอกาสพัฒนาความสามารถงั้นเหรอ?

ทางเมืองเจิ้นซิง ตกลงมีความเกี่ยวข้องอะไรกับผู้ฝึกยุทธ์เกิดใหม่กันแน่?

ทำไมเมืองเจิ้นซิงถึงรับตัวผู้ฝึกยุทธ์เกิดใหม่จำนวนหนึ่งเอาไว้นานแล้ว?

แต่ซูเฮ่าหรานไม่พูด พวกเขาก็ไม่อาจถามอีก

ไม่นานก็มาถึงเขาอวิ๋นเหมิงแล้ว