ตอนที่ 81
ตอนที่ 81 รู้สึกถึงอันตราย
October 22, 2026
ตอนที่ 81 รู้สึกถึงอันตราย
เวลาล่วงเลยมาสู่เดือนกรกฎาคมอย่างรวดเร็ว
หลายวันมานี้ พ่อแม่และฟางหยวนต่างกำลังยุ่ง มีแค่ฟางผิงที่ว่างอย่างเห็นได้ชัด
พ่อแม่หัวหมุนกับเรื่องงานเลี้ยง เชิญชวนญาติสนิทมิตรสหาย
ส่วนฟางหยวนนั้นยุ่งกับการโอ้อวด…ไม่ใช่สิ ต้องเรียกว่าแบ่งปันเรื่องราว
“พี่ชายฉันสอบมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้เซี่ยงไฮ้ได้!”
“พี่ชายสอนวิชาให้ฉันด้วย!”
“ในอนาคตฉันคงจะสอบมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้เซี่ยงไฮ้เหมือนกัน”
“…”
คำพูดพวกนี้ฟางผิงได้ยินจนแทบจะเล่าเองได้แล้ว
เพราะตระหนักได้ว่า เขาต้องไปเรียนที่เซี่ยงไฮ้ เด็กคนนี้ไม่มีมือถือคงติดต่อกันไม่สะดวกเท่าไหร่ ฟางผิงเลยซื้อมือถือให้เธอเครื่องหนึ่ง
ปรากฏว่าพอมือถือมาส่ง ฟางผิงกลับต้องเสียใจ
เด็กคนนี้สอบเสร็จแล้ว แต่ใช้มือถือแทบไม่ได้พัก ถึงกระทั่งยังบ่อยกว่าฟางผิงซะอีก
โอ้อวดนั้นเป็นเรื่องรอง อย่างเช่นตอนนี้ฟางผิงได้ยินเด็กแสบกระซิบกระซาบกับมือถือว่า
“ขายไม่ได้จริงๆ พี่ฉันบอกว่า ถ้าขายเครื่องใช้ส่วนตัวของเขาอีก เขาจะตีฉันให้ตาย”
“…”
“ลายเซ็นก็ไม่ได้ ขนาดฉันขอ เขายังไม่เซ็นให้เลย”
“…”
“ห้าร้อยหยวน? อาอวี้ เธอบ้ารึเปล่า จ่ายหนักขนาดนี้เลย!”
“…”
“งั้นฉันขอคิดดูก่อน เอางี้ละกัน รอพี่ฉันไปแล้ว จะดูว่าในบ้านเหลือของอะไรบ้าง ถึงเวลานั้นเธอมาเลือก…”
“…”
ตอนแรกฟางผิงรู้สึกชื่นใจอยู่บ้าง ในที่สุดเด็กคนนี้ก็หลาบจำสักที
รอจนได้ยินบทสนทนาตอนท้าย ใบหน้าฟางผิงค่อยดำคล้ำขึ้นมา!
ถ้าฉันไปแล้ว เด็กคนนี้เตรียมจะโละของฉันไปขายทิ้งหมดงั้นเหรอ?
เหมือนว่าจะรับรู้ถึงสายตาของฟางผิง จู่ๆ ฟางหยวนจึงเพิ่มเสียงขึ้น “อาอวี้ ฉันไม่ออกไปเที่ยวแล้ว ช่วงนี้ฉันต้องตั้งใจฝึกวิชา!”
“อืม แค่นี้แล้วกัน พวกเราค่อยเจอกันตอนเปิดเทอม!”
“…”
ฟางผิงมุมปากกระตุก เธอคิดว่าพี่ชายเป็นคนโง่หรือไง?
เขาหลอมกระดูกครั้งที่สองแล้ว ความสามารถแทบไม่ต่างจากผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหนึ่งทั่วไป
นี่ระยะแค่ห้าหกเมตร เธอคิดว่าฉันไม่ได้ยินหรือไง?
ในเมื่อเด็กคนนี้คิดว่าเขาไม่รู้ ฟางผิงก็จะไม่เปิดโปง
ครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนฟางผิงจะเอ่ยว่า “พรุ่งนี้ครอบครัวของน้าเล็กจะเข้ามา คงไม่มีเวลาสอนจวงกงเธอแล้ว วันนี้มาฝึกเพิ่มกันสักหน่อย”
ฟางผิงวางแผนไว้แล้ว ต้องใช้การฝึกจวงกงมาจัดการเด็กนี้ก่อน
ฝึกเสร็จแล้ว ให้เด็กแสบกินยาบำรุงกำลัง
จากสภาพร่างกายของฟางหยวน ถึงจะฝึกจวงกง แต่อาการเบื่ออาหารคงจะค้างอยู่สักวันสองวัน
พรุ่งนี้ครอบครัวของน้าเล็กมา แม่เขาต้องเตรียมทำอะไรอร่อยๆ ไว้เยอะแน่
ให้เธอดูทุกคนกินอย่างเอร็ดอร่อย ไม่รู้ว่าเด็กสาวจะทำหน้ายังไง
พอคิดดูดีๆ ฟางผิงกลับลังเลขึ้นมาอีกครั้ง ถ้าไม่กินข้าวบ่อยๆ เด็กสาวจะผอมลงรึเปล่า?
หากผอมลงจริงๆ หน้ากลมคงจะกลายเป็นทรงเม็ดแตงโม นั่นคงไม่น่ารักแล้ว
คิดขัดแย้งอยู่ในใจพักใหญ่ ก่อนฟางผิงจะปลอบใจตัวเอง แค่กินยาบำรุงคงไม่ทำให้เด็กนั่นผอมลงได้หรอก
ฟางหยวนไม่รู้ว่าพี่ชายกำลังคิดอะไรอยู่ เธอเพิ่งมีโอกาสสัมผัสกับเส้นทางผู้ฝึกยุทธ์เลยให้ความสนใจกับจวงกงอย่างมาก
พอได้ยินว่าต้องฝึกเพิ่ม ก็ไม่คิดโต้แย้งอะไร เอ่ยอย่างตื่นเต้น “ได้สิ ฉันจะไปเปลี่ยนชุดเดี๋ยวนี้!”
“ไม่ต้องรีบ ตอนเย็นค่อย…”
“ไม่รีบได้ไง ฝึกตอนนี้แหละ อย่ามาอู้นะฟางผิง!” เด็กสาวเผยสีหน้าไม่พอใจ
กำลังอยู่ในช่วงเห่อวิชา ฟางหยวนอยากจะเริ่มฝึกตอนนี้เลย
ฟางผิงชำเลืองมองเธอ ยินดีที่จะทำให้เธอสมปรารถนาอย่างยิ่ง พยักหน้าด้วยรอยยิ้ม “ได้ เธอไปเปลี่ยนชุดเถอะ ฉันจะสอนเธอเดี๋ยวนี้แหละ”
เด็กสาววิ่งตัวลอยไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ฟางผิงวางแผนไว้แล้ว อีกเดี๋ยวควรเพิ่มการฝึกจนถึงระดับไหนดี?
—
หลังจากนั้นหนึ่งชั่วโมงกว่า
ฟางหยวนทำหน้าคล้ายจะร้องไห้ หอบหายใจแรง “พี่ ยังต้องฝึกต่ออีกเหรอ?”
“อืม ผ่านความลำบากแล้วถึงจะอยู่เหนือคนอื่นได้ เธออยากจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้เซี่ยงไฮ้ไม่ใช่เหรอ? ไม่ลำบากตอนนี้ ในอนาคตจะเข้ามหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ได้ยังไง?”
“แต่ว่า…”
เด็กสาวอยากโต้แย้ง นายไม่เห็นฝึกขนาดนี้เลย!
ช่วงเวลามอปลายสามปีของฟางผิง เขาเพิ่งจะมาขยันเอาตอนสุดท้าย ก่อนหน้านี้เขาทำตัวเอ้อละเหยลอยชายมาตลอดเถอะ
ทำไมพอถึงตาเธอ กลับมาเคี่ยวเข็ญตั้งแต่มอต้นเลยล่ะ?
ฟางผิงเดาได้ตั้งนานแล้วว่าเธอจะพูดอะไร หัวเราะเสียงดัง “พี่ชายเธอไม่เหมือนกับเธอซะหน่อย ฉันเป็นอัจฉริยะ”
“อย่ารีบตัดสินสิ! ถ้าฉันไม่ใช่อัจฉริยะ ทำไมถึงมีฉันสอบเข้ามหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้เซี่ยงไฮ้ได้คนเดียวล่ะ?”
“เธอที่ขึ้นชื่อว่าเป็นคนธรรมดา มีแต่ต้องขยันเท่านั้น ตอนนี้ทนต่อความลำบากไม่ได้ จะประสบความสำเร็จในอนาคตได้ยังไง”
“…”
ล้างสมองน้องสาวเสียหน่อย พอเห็นเธอเหนื่อยจนยืนโงนเงน เวลานี้ฟางผิงค่อยพอใจ “เอาล่ะ วันนี้พอแค่นี้ พรุ่งนี้ฝึกใหม่”
“หา?”
ฟางหยวนท้วงว่า “พรุ่งนี้พวกน้าเล็กจะมา นายบอกว่าจะไม่ฝึกวิชานี่?”
“การฝึกฝนอย่างสม่ำเสมอถึงจะเป็นวิถีของผู้ฝึกยุทธ์!” ฟางผิงปั้นหน้าแข็ง “ฉันบอกว่าไม่ฝึก เธอก็คิดจะแอบอู้จริงๆ งั้นเหรอ ฝึกจวงกงได้ดีแล้วหรือไง?”
“พี่…”
ฟางหยวนรู้สึกไม่ได้รับความเป็นธรรม นายบอกเองว่าไม่ฝึก ฉันจะรู้ได้ไงว่านายมาน้อยใจตอนหลัง
ฟางผิงกำลังจะเอ่ยต่ออีกสักหน่อย มือถือกลับสั่นขึ้นมาก่อน
เขารับโทรศัพท์ โบกมือให้น้องสาวไปพักผ่อน ตอนที่เดินออกไปยังไม่ลืมบอกเป็นนัยให้เธอดื่มน้ำในแก้วที่เตรียมไว้
รอจนเห็นฟางหยวนดื่มน้ำที่ผสมยาบำรุงจนเกลี้ยง ฟางผิงค่อยสบายใจ
ดูท่าพรุ่งนี้จะมีเรื่องสนุกให้ดูแล้ว