ตอนที่ 86.2 สิทธิพิเศษ (2)

ตอนที่ 86 สิทธิพิเศษ (2)

“แน่นอน คุณหลอมกระดูกครั้งที่สองแล้ว นับว่าอยู่อันดับต้นๆ ในนักศึกษารุ่นนี้ นักศึกษาใหม่ทั่วไปคงไม่ถูกให้ความสำคัญเท่าพวกคุณอยู่แล้ว ”

หลังจากรู้ถึงความสามารถของฟางผิง หญิงกลางคนกระตือรือร้นขึ้นมาไม่น้อย

หลอมกระดูกครั้งสอง หากทะลวงด่านเป็นผู้ฝึกยุทธ์ ไม่นานคงผ่านไปยังขั้นสามอย่างราบรื่น

นักศึกษาพวกนี้จะได้รับความสนใจและเป็นที่รักของอาจารย์อย่างมาก

นักเรียนบางคนทะลวงด่านเป็นผู้ฝึกยุทธ์ก่อนเกาเข่า แต่ไม่อาจสามารถหลอมกระดูกครั้งที่สองด้วยซ้ำ

แม้ตอนนี้จะอยู่ขั้นหนึ่ง แต่ในอนาคตกลับมีโอกาสสูงที่จะถูกฟางผิงล้ำหน้า

หญิงกลางคนกล้ามั่นใจ ถ้าตอนนี้ฟางผิงตัดสินใจจะทะลวงด่าน ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงคงมีอาจารย์มาช่วยชี้แนะแล้ว

“งั้นถ้าหลอมกระดูกครั้งที่สาม…”

ฟางผิงอยากหยั่งเชิงถาม หญิงกลางคนตกใจอยู่บ้าง “คุณคิดจะหลอมกระดูกครั้งที่สาม?”

ฟางผิงเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “อยากลองดู…”

“นักศึกษาฟางผิง ทางที่ดีอย่าลองจะดีกว่า”

หญิงกลางคนส่ายหัว “หลอมกระดูกครั้งที่สามสิ้นเปลืองเวลาเกินไป ทั้งยังยากมากอีกด้วย หลายปีนี้นักศึกษาสายศิลปะการต่อสู้ที่หลอมกระดูกครั้งที่สามสำเร็จอย่างแท้จริงมีไม่ถึงห้าคนเท่านั้น ภายในนี้มีหลายคนจบไปแล้ว คนที่กำลังศึกษาอยู่มีแค่นักศึกษาเซี่ยเหล่ยปีสอง ตอนนี้เขายังติดอยู่ที่ขั้นสอง แต่เพื่อนรุ่นเดียวกับเขาบางคนกลับเข้าสู่ขั้นสามไปแล้ว”

“เซี่ยเหล่ย…”

ครั้งก่อนฟางผิงได้ยินเหล่าหวังพูดว่า มีนักศึกษาของมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้เซี่ยงไฮ้หลอมกระดูกครั้งที่สามเหมือนกัน

ตอนนี้หญิงกลางคนพูดว่ามีคนกำลังศึกษาอยู่แค่คนเดียว งั้นคงจะเป็นเซี่ยเหล่ยล่ะมั้ง?

หลอมกระดูกครั้งที่สาม แต่ยังอยู่ขั้นสอง ต่ำกว่าหวังจินหยางไปหนึ่งขั้น

ไม่แปลกใจที่เหล่าหวังบอกว่าอย่าฝืนหลอมกระดูกครั้งที่สาม อาจจะไม่ใช่เรื่องดีเสมอไป เปลืองเวลาเปล่าๆ

หญิงกลางคนเตือน นั่นเพราะเธอไม่รู้ว่าฟางผิงขาดอีกแค่ก้าวเดียวเท่านั้น

ฟางผิงไม่พูดถึงอีก เอ่ยขอบคุณเธอแทน

ไม่นาน การลงทะเบียนจึงเป็นอันเสร็จสิ้น

หญิงกลางคนยกโทรศัพท์ในสำนักงานติดต่อใครสักคน

ไม่ถึงห้านาที ก็มีรถยนต์มาจอดอยู่หน้าประตูจุดต้อนรับ

ชายอายุสามสิบกว่าปีคนหนึ่ง ใส่ชุดสูทท่ามกลางอากาศร้อนอบอ้าว เปิดประตูเข้ามาอย่างเป็นมิตร “คุณจาง ผมมาถึงแล้ว”

“เห็นแล้ว!”

หญิงกลางคนตอบส่งๆ ก่อนจะเอ่ยกับฟางผิง “เขาเป็นผู้จัดการแผนกแม่บ้านของโรงแรม ให้เขารับผิดชอบพาคุณไปแล้วกัน”

พูดจบ หญิงกลางคนค่อยบอกกับชายคนนั้น “หลี่เฉิงเจ๋อ นี่คือนักศึกษาฟางผิง เป็นนักศึกษาใหม่ ตอนนี้มหาวิทยาลัยยังเตรียมที่พักไม่เสร็จ ให้ไปอยู่ทางพวกคุณแทน ใช่สิ นักศึกษาฟางผิงหลอมกระดูกครั้งที่สองแล้ว อย่าลืมว่าต้องจัดให้เขาพักชั้นที่หก”

หลี่เฉิงเจ๋อตาเป็นประกาย โดยปกติโรงแรมของมหาวิทยาลัยจะให้บริการกับผู้ปกครองของนักศึกษาเป็นหลัก

คนที่เข้าพักจึงเป็นผู้ปกครองเสียส่วนใหญ่ แน่นอนว่ารับรองแขกทั่วไปเช่นกัน

แต่นักศึกษาของมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้เซี่ยงไฮ้ ต่างมีหอพักของตัวเอง น้อยนักที่จะได้ไปพักในโรงแรมมหาวิทยาลัย

นักศึกษาใหม่ก็เหมือนกัน พวกเขาไม่ล่วงหน้ามาเร็วแบบฟางผิงหรอก

แม้โรงแรมนี้จะเป็นของมหาวิทยาลัย แต่กิจการเล็กๆ แบบนี้ มหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้เซี่ยงไฮ้ไม่ได้สนใจมากมายอยู่แล้ว

พวกหลี่เฉิงเจ๋อมีโอกาสน้อยที่จะได้ใกล้ชิดกับคนของมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้เซี่ยงไฮ้ ส่วนมากจะเป็นแค่ระยะเวลาสั้นๆ

ตอนนี้ฟางผิงล่วงหน้ามาหนึ่งเดือน นั่นหมายความว่าต้องพักอยู่กับพวกเขาเป็นเวลาเดือนน่ะสิ?

หลี่เฉิงเจ๋อไม่ใช่ผู้ฝึกยุทธ์ ฟางผิงเพิ่งมาถึงที่นี่ ไม่ได้คิดว่าผู้ฝึกยุทธ์มีความพิเศษมากมาย เพราะว่าเขาเองอยู่ในแวดวงนี้เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว

แต่สำหรับคนภายนอก ผู้ฝึกยุทธ์ยังคงเป็นตำแหน่งที่สูงส่ง

เพื่อผู้ฝึกยุทธ์คนหนึ่ง…

ไม่สิ แม้ตอนนี้จะยังไม่ใช่ แต่พวกเขาต้องให้ความดูแลผู้ที่เตรียมทะลวงด่าน ทั้งหลอมกระดูกครั้งที่สองแล้ว นี่ยังสำคัญกว่าผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหนึ่งเสียอีก

ชั้นหก ปกติจะใช้รับรองผู้ฝึกยุทธ์ที่แท้จริง

หลี่เฉิงเจ๋อไม่จำเป็นต้องให้หญิงกลางคนกำชับอีก เขาเป็นฝ่ายเดินเข้าไปยกกระเป๋าของฟางผิง เอ่ยอย่างเกรงใจว่า “คุณฟาง ยินดีต้อนรับสู่โรงแรมมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้เซี่ยงไฮ้ของเรา หลังจากนี้ติดขัดอะไร บอกกล่าวกับผมได้”

ฟางผิงปรับตัวไม่ทันกับความเป็นมิตรของเขาอยู่บ้าง รีบยื้อกระเป๋าของตัวเองคืนมา เอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ผู้จัดการหลี่ไม่จำเป็นต้องเกรงใจขนาดนี้ ผมต่างหากที่เป็นฝ่ายรบกวนคุณ คุณป้า ผมต้องขอตัวก่อน ขอบคุณนะครับ”