ตอนที่ 99.2 ขอโทษละกันที่ผิดแผน! (2)

ตอนที่ 99 ขอโทษละกันที่ผิดแผน! (2)

“นายพูดอะไรนะ!”

“อวดดีชะมัด!”

“หมอนี่เป็นพวกเดียวกับฟู่ชางติ่ง เจ้าสองคนนี้จะร่วมมือกันอีกแล้วใช่ไหม? ถังซงถิงก็เป็นพันธมิตรกับพวกเขาด้วย?”

ถังซงถิงใช้มือประคองอกหยัดกายขึ้น ขมวดคิ้วด้วยสีหน้าเจ็บปวด “พันธมิตรบ้านแกสิ!”

“…”

คำพูดยั่วยุของฟางผิงทำให้หลายคนโมโหขึ้นมา

บอกว่านักศึกษามหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้เซี่ยงไฮ้อ่อนแอต่อหน้าทุกคน แม้พวกเขาเพิ่งจะเข้าเรียนวันที่สอง แต่มหาวิทยาลัยแห่งนี้ก็เป็นศูนย์ยึดเหนี่ยวจิตใจของพวกเขาแล้ว!

นี่เป็นมหาวิทยาลัยที่พวกเขาเลือก เป็นที่รวมตัวของอัจฉริยะอย่างพวกเขา

ความทระนงตน ความภาคภูมิใจนั้นซึมลึกในกระดูกตั้งแต่วันที่สมัครเข้าเรียนที่นี่แล้ว!

เวลานี้ฟางผิงเหยียบย่ำมหาวิทยาลัย หลายคนจึงมีโทสะอย่างยิ่ง

แต่เมื่อทุกคนเห็นฟู่ชางติ่ง กลับเกรงกลัวอยู่บ้าง เมื่อครู่ความสามารถของฟู่ชางติ่งนั้นร้ายกาจไม่เบา

“อะไรกัน? ทำเป็นแต่เห่าหอนหรือไง?”

“หลายคนบอกฉันว่า ผู้ฝึกยุทธ์ต้องแข่งขัน! ต้องกล้าแข่งขันแย่งชิง!”

“ฉันคิดแบบนั้น ทำแบบนั้นมาตลอด ฉันคิดว่าผู้ฝึกยุทธ์ในมหาวิทยาลัยนั้นแตกต่างออกไป พวกเขากล้าเดินพัน กล้าต่อสู้แย่งชิง!”

“แต่ฉันต้องผิดหวังกับมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้เซี่ยงไฮ้อีกครั้ง ผู้ฝึกยุทธ์เยอะขนาดนี้ ฉันเหยียบหน้าพวกนาย แต่นอกจากเห่าหอนแล้ว จะทำอะไรได้อีก?”

“ฉันกล้ามั่นใจว่า ตอนนี้พวกอาจารย์กำลังมองอยู่และได้ยินทั้งหมด”

“ฉันดูถูกนักศึกษาที่นี่ พวกอาจารย์ไม่พอใจอยู่แล้ว ทั้งหวังให้มีคนออกหน้า พิสูจน์ความแข็งแกร่งของมหาวิทยาลัยแห่งนี้ แต่พวกนายล่ะ?”

“…”

“ฟางผิง!”

คนที่พูดคือฟู่ชางติ่ง เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าไม่พอใจกับคำพูดเหน็บแนมของฟางผิงเท่าไหร่

หากพูดต่อไป พวกนักศึกษาที่ตอนแรกไม่ได้คิดร่วมมือกัน อาจจะเปลี่ยนใจเพราะคำพูดของฟางผิง

ฟางผิงหัวเราะขึ้นมาทันที หันมามองเขา “นายคิดว่าฉันกำลังเหน็บแนม?”

“ไม่ ฉันไม่ได้เหน็บแนม แค่พูดความจริงต่างหาก”

“จริงสิ ฉันเคยเจอนักศึกษามหาวิทยาลัยศิลปะต่อสู้หนานเจียงคนหนึ่ง นักศึกษาที่พวกนายมองว่าเป็นพวกปลายแถว อีกฝ่ายกลับแข็งแกร่งกว่าพวกนายร้อยเท่า ถ่อมตัวกว่าพวกนายร้อยเท่า! ไม่เย่อหยิ่งทระนงตัว ไม่ด้อยค่าตัวเอง ฉันคิดมาตลอดว่า นี่ก็คือสมบัติเฉพาะตัวของนักศึกษามหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ ขนาดมหาวิยาลัยหนานเจียงยังเป็นแบบนี้ แล้วเซี่ยงไฮ้ล่ะ? มหาวิยาลัยศิลปะการต่อสู้เซี่ยงไฮ้เป็นหนึ่งในสองมหาวิทยาลัยชื่อดัง ถึงจะเป็นนักศึกษาใหม่ ก็ควรจะเผยความโดดเด่นจนทำให้คนเลื่อมใส?”

“น่าเสียดาย ฉันกลับหาสิ่งนี้ไม่เจอ ผิดหวังอยู่บ้างจริงๆ ตอนนี้ชักสงสัยแล้วว่า การเลือกมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้เซี่ยงไฮ้ เป็นตัวเลือกที่ถูกหรือเปล่า…”

“ฟางผิง! พอได้แล้ว!”

“นายอยากรนหาที่ตาย? ลองดูก็ได้!”

“…”

นักศึกษาหลายคนเต็มไปด้วยเพลิงโทสะ ฟางผิงดูถูกพวกเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำให้หลายคนทนไม่ไหวอีกต่อไป

หากไม่ใช่ว่าโดยรอบนั้นมีคนเยอะเกินไป ไม่รู้ว่าควรจะให้ใครออกหน้า คงมีคนออกมาจัดการฟางผิงนานแล้ว

ในเวลานี้กลางโถงใหญ่กลับมีเสียงประกาศออกมาจากมุมหนึ่ง “เอาชนะเขา! ทำให้เขารู้ว่า มหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้เซี่ยงไฮ้ไม่ได้ไร้คนมีความสามารถ! มหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ทั่วไปมีอัจฉริยะแค่คนเดียว ไม่ได้หมายความว่าจะกดหัวเซี่ยงไฮ้ได้! ดีเหมือนกัน จะได้ทำให้พวกเราเห็นว่า ตกลงพวกคุณคุ้มค่าพอที่จะได้รับการสั่งสอนหรือไม่ พวกอาจารย์กำลังดูความสามารถของพวกคุณอยู่! ใครทำให้คนที่พูดจาโอหังคนนี้พ่ายแพ้ได้ ให้รางวัลห้าสิบคะแนน หักจากคะแนนของฟางผิง!”

“…”

ห้องโถงใหญ่ เงียบไปพักหนึ่ง

ไม่นาน แววตาของทุกคนกลับแตกต่างกันออกไป

เสียงเมื่อตะกี้มาจากคณบดีหวงจิ่ง!

พวกอาจารย์กำลังมองอยู่ คณบดีก็เช่นกัน ยังมีรางวัลอีกห้าสิบคะแนน!

แม้จะเป็นฟู่ชางติ่ง เวลานี้แววตาเผยความซับซ้อนคล้ายสามารถฆ่าคนได้เช่นกัน ฉันบอกว่าอย่าสร้างเรื่อง อย่าสร้างเรื่องไง นายทำอะไรเนี่ย!

ตอนนี้ต้องทำยังไงล่ะ!

ยึดตามแผนเดิมหรือกลับลำจัดการฟางผิง แย่งชิงห้าสิบคะแนนดี?

ด้านฟางผิง สีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “คณบดี ชนะผมได้ หักคะแนนจากผม แล้วถ้าผมเอาชนะพวกเขาได้ล่ะ?”

“คนธรรมดาหนึ่งคะแนน ผู้ฝึกยุทธ์ห้าคะแนน!”

“ขี้เหนียวจัง แต่ก็ดีกว่าไม่ได้อะไร…”

ฟางผิงหัวเราะ ก่อนจะยกไม้พลองยาวในมือ “พวกนายได้ยินกันแล้วนะ! ฉันยอมเป็นผลประโยชน์ให้พวกนาย พวกนายก็เป็นผลประโยชน์ของฉันเหมือนกัน ผู้ฝึกยุทธ์ต้องแย่งชิง เริ่มตั้งแต่นี้เลยแล้วกัน!”

สิ้นเสียงฟางผิงพลันทะยานตัวเข้าไปในกลุ่มคนธรรมดา ทุกคนยังไม่ทันตั้งตัว ไม้พลองยาวของฟางผิงกลับฟาดลงแล้ว

“อ๊าก!”

“แม่เจ้า!”