ตอนที่ 1582 บททดสอบของตระกูลเทลคอส

ตอนที่ 1582 บททดสอบของตระกูลเทลคอส ฮั่วเยี่ยนกำลังจะเดินออกจากห้องไป แต่โกโก้เหวยกลับพูดขึ้นมา ก่อน “เดี๋ยว” ฮั่วเยี่ยนชะงักไปชั่วขณะ แต่เขาไม่อยากจะฟังคำพูดของเธอ เขากลัว ว่าเขาจะทำใจแข็งไม่ไหวและกลัวว่าเขาจะอ่อนไหวไปตาม เขารู้ว่ามันโหดร้ายสำหรับเธอแต่เขาไม่มีทางเลือกอื่น ผลลัพธ์นี้มันอาจจะโหดร้ายแต่มันถือว่าดีที่สุดสำหรับคนทั้งสองแล้ว เขายังเดินหน้าต่อแต่ก็พบกว่าเขาไม่อาจจะเดินผ่านประตูนั้นออกไป ได้ เขาได้แต่ยืนนิ่งโดยที่ไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงต่อ หากโกโก้เหวยไม่ ปล่อยเขาออกจากที่นี่ งั้นเขาก็ต้องอยู่ในโลกเสมือนจริงแห่งนี้ “ฮั่วเยี่ยน นายอยากให้ฉันลืมนายจริง ๆ เหรอ ?” สีหน้าของโกโก้เหวย ดูน่าสงสารเป็นอย่างมาก ฮั่วเยี่ยนตัวสั่น จิตใจที่เยือกเย็นมาตลอดกลับร้อนรนขึ้นมา ความ เจ็บปวดจากใจแทบจะกลืนความคิดของเขาไป โกโก้เหวยมองไปที่ฮั่วเยี่ยนอย่างใจเย็นพร้อมน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม “ฉันเข้าใจว่านายกดดันแค่ไหน แต่การที่ให้ฉันต้องลืมนาย… ฉันคง ทำไม่ได้” “ถ้ามันลืมคนที่เรารักได้ง่าย ๆ งั้นโลกนี้จะมีปัญหามากมายได้ยังไง?” “พอเถอะ โกโก้เหวย เราคงอยู่ด้วยกันไม่ได้หรอก “ เขากำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าไปที่เนื้อ ความเจ็บในใจนั้นทำให้เขา แทบจะหายใจไม่ได้ แต่เขาก็ยังทำท่าใจเย็น ไม่แสดงด้านอ่อนไหว ของตัวเองออกมา ด้านหนึ่งคือผู้คนที่เขาต้องแบกรับ อีกด้านคือคนที่เขารัก เขาจะเลือก อะไรได้ ? เขาสามารถสละชีวิตของตัวเองเพื่อไล่ตามอิสรภาพและความรักได้ แต่ไม่อาจสละชีวิตของเพื่อนร่วมอารยธรรมทั้งหมดได้! ตอนนั้นโกโก้เหวยกลับยิ้มออกมา รอยยิ้มนี่ไม่ว่าใครเห็นก็ต้องปวด ใจ “ฉันถามนายว่านายชอบฉันจริง ๆ รึเปล่า ?” โกโก้เหวยถามขึ้นมา ฮั่วเยี่ยนลังเล ก่อนหน้านี้เขาตอบคำถามนี้ได้ แต่ตอนนี้เขากลับกลัว ที่จะตอบมัน หลังจากเงียบไปสักพัก ฮั่วเยี่ยนก็หันไปมองโกโก้เหวยและพูดขึ้นมา “ฉันชอบเธอ เพื่อเธอแล้วฉันยอมสละชีวิตของตัวเองได้ แต่ฉันยังมี คนอีกหลายล้านคนที่ต้องดูแล มันสำคัญกว่าการที่ฉันชอบเธอ เธอ จะบอกว่าฉันสนใจชีวิตของคนอื่นมากกว่าเธอก็ได้” นี่คือคำตอบที่แท้จริงในใจเขา หากเขาต้องเลือกระหว่างโกโก้เหวยกับคนของอารยธรรมโลกมนุษย์ เขาขอเลือกคนในอารยธรรมโลกมนุษย์ของเขาดีกว่า เมื่อได้ยินแบบนั้นโกโก้เหวยก็ไม่ได้ผิดหวัง แต่กลับชอบฮั่วเยี่ยนมากกว่าเดิมนี่คือความจริงใจและตรงไปตรงมาที่เธอชอบและตอนนี้มันก็เพิ่มพูนมากขึ้นเรื่อย ๆ เธอรับรู้ได้ถึงความรับผิดชอบอันยิ่งใหญ่ของฮั่วเยี่ยน“ขอบคุณที่นายตอบตามความจริง ฉันรู้ว่าภายใต้สถานการณ์ปกติแล้วเราคงยากจะอยู่ด้วยกันได้ ถึงจะได้อยู่ด้วยกัน แต่ก็คงพบผลลัพธ์ที่ไม่ดีนัก” โกโก้เหวยพูดขึ้น “ฉันรู้ว่านายต้องกดดันแค่ไหนกับการฟื้นฟูอารยธรรมโลกของนาย นายแบกรับความหวังของทุกคนเอาไว้นายไม่อาจจะล้มเหลวได้ ฉันเคารพในการตัดสินใจของนาย”ฮั่วเยี่ยนมองไปที่โกโก้เหวยด้วยใจที่สั่นไหว “ขอบคุณ”โกโก้เหวยส่ายหน้า “ฉันแค่พูดตามตรง เราไม่อาจจะอยู่ด้วยกันได้ก็จริง แต่นั่นไม่ใช่เรื่องที่มันจะเป็นไปไม่ได้”ฮั่วเยี่ยนสับสน โกโก้เหวยต้องการจะบอกอะไร ?“นายอาจจะไม่รู้ว่าในเผ่าของฉันมีธรรมเนียมในการจัดการกับสถานการณ์แบบนี้” โกโก้เหวยเผยรอยยิ้มออกมา รอยยิ้มนี้ไม่ใช่รอยยิ้มขี้เล่นและเป็นกันเองดังเดิม มันทำให้เธอดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมา“หากผ่านการทดสอบนั้น เราก็สามารถเลือกได้ว่าจะอยู่กับคนที่ตัวเองรักรึไม่และถึงกับสามารถแต่งงานกับคนที่เรารักได้”เธอมองไปที่ฮั่วเยี่ยนและพูดขึ้นมาด้วยท่าทีเยือกเย็น “ฉันตัดสินใจว่าเมื่อฉันกลับไป ฉันจะยื่นขอทดสอบ ตราบใดที่ฉันผ่านการทดสอบเราก็จะได้อยู่ด้วยกันและจะไม่มีใครมาขวางทางเรา แม้แต่พ่อของฉันก็ตาม”“การทดสอบงั้นเหรอ ? มันอันตรายรึเปล่า ?”โกโก้เหวยส่ายหน้า “มันไม่อันตรายแต่ความยากมันสูง การจะผ่านการทดสอบนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย ตั้งแต่อดีตจนถึงตอนนี้ มีคนขอเข้ารับการทดสอบหลายคนแต่มีไม่กี่คนที่ผ่านการทดสอบมาได้…แต่ฉันเป็นใคร ? ลูกของโดอัน ลูกสาวของคนที่มากพรสวรรค์ที่สุดในตระกูล ฉันมั่นใจว่าฉันจะผ่านการทดสอบนี้ไปได้ !” คำพูดสุดท้ายนั้นเหมือนจะให้กำลังใจตัวเองมากกว่าฮั่วเยี่ยนลังเลขึ้นมาแต่ก็รู้สึกผิดไปด้วย ในฐานะลูกผู้ชายแล้วเขาไม่อาจจะช่วยอะไรได้เลย เขาต้องให้ผู้หญิงทุ่มเทเพื่ออนาคตของพวกเขาแทนการที่เธอทำแบบนี้ยิ่งทำให้เขารู้สึกผิดขึ้นไปอีก“ที่ฉันบอกนายเรื่องนี้ก็เพราะว่าฉันไม่อยากให้นายยอมแพ้เร็วนัก”โกโก้เหวยยิ้มกว้างออกมา “ถึงแม้ว่านายอยากจะยอมแพ้ แต่อย่างน้อยก็รอให้ฉันตกการทดสอบไปก่อน บางทีฉันอาจจะผ่านการทดสอบก็ได้ไม่ใช่เหรอ?”“ฉัน…” ฮั่วเยี่ยนอยากจะพูดบางอย่างแต่มันกลับติดอยู่ที่ลำคอไม่อาจจะพูดออกมาได้