ตอนที่ 1614 ครึ่งเดือน

ตอนที่ 1614 ครึ่งเดือน ไม่นานก็มีชายอีกคนเดินทางมาหาพวกเขา นั่นก็คือผู้อำนวยการ เจี่ยน ผู้อำนวยการเจี่ยนได้เข้ามามอบตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายที่ดินให้กับผู้ เฒ่าเหอ “ผู้สร้างอีกคนรึ ?” คำพูดของเจียงเลี่ยราวกับระเบิดที่ทำให้ทุกคนต้องสับสน แค่เหอตงยังไม่พอ แม้แต่ผู้อำนวยการก็มาด้วยรึ ? ผู้สร้างที่แท้จริงถึงกับมาหาเขาถึงที่เพื่อชดเชยให้กับผู้เฒ่าเหออย่าง นั้นรึ? มันอาจจะเป็นเรื่องบังเอิญหากมีเหอตงแค่คนเดียว แต่หากมี ผู้อำนวยการเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย งั้นมันก็ยากที่จะเป็นเรื่องบังเอิญได้ เรื่องนี้น่ะล้วนแต่เต็มไปด้วยความน่าสงสัย เจียงเลี่ยมองไปที่ผู้เฒ่าเหอจนทำให้ผู้เฒ่าเหอขนลุก “เจ้ามองข้าทำไม ?” ผู้เฒ่าเหออดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมา “ผู้เฒ่าเหอ พูดมาตามตรง เจ้ามีอะไรปิดบังข้ารึเปล่า ?” เจียงเลี่ยถาม ขึ้นมา “เจ้ากับข้ารู้จักกันมาหลายปีแล้ว เจ้าไม่รู้รึไงว่าข้าเป็นคนยังไง?” ผู้เฒ่า เหอกรอกตาใส่ “ข้าสงสัยว่าเจ้าจะเป็นคนยิ่งใหญ่รึน่าทึ่ง ไม่งั้นแล้วทำไมสภาถึงส่ง ผู้สร้างมาหาเจ้าถึงสองคน” เจียงเลี่ยมองไปที่ผู้เฒ่าเหอ “ข้ามีเหตุผล ที่จะสงสัยว่าตัวตนที่แท้จริงของเจ้าไม่ธรรมดาแบบที่เห็น”ผู้เฒ่าเหอยิ้มออกมาอย่างขมขื่น “หากเป็นจริงตามที่เจ้าบอกก็คงจะดี”หากเขายิ่งใหญ่จริง ๆ เขาคงไม่ต้องปวดหัวกับหินแห่งการสร้างแค่พันก้อน“งั้นเจ้าจะอธิบายเรื่องนี้ยังไง ?” เจียงเลี่ยถามขึ้นมา“เจ้าถามข้าแล้วข้าจะไปถามใคร ?” ผู้เฒ่าเหอส่ายหน้า “เจ้าเป็นคนของสภาไม่ใช่รึไง”“เจ้าไม่มีฐานะพิเศษรึ ?” เจียงเลี่ยถามย้ำเพื่อยืนยันอีกรอบ“เจ้ายังไม่เลิกไร้สาระอีกรึ ?” ผู้เฒ่าเหอถึงกับหมดหนทาง “ข้าเองก็อยากยิ่งใหญ่ หากข้ายิ่งใหญ่ข้าคงไม่ต้องติดอยู่ที่นี่มาหลายปีหรอก”เจียงเลี่ยเริ่มผิดหวังและพูดขึ้นมา “ดูเหมือนว่าเหอตงกับผู้อำนวยการเจี่ยนจะเข้าใจเจ้าผิดไป”ผู้เฒ่าเหอพยักหน้า “ใช่ ข้าเองก็คิดแบบนั้น พวกนั้นอาจจะเข้าใจผิดบางอย่าง”เขาคิดสักพักแล้วพูดขึ้นมา “หินแห่งการสร้างพวกนี้ข้าคงไม่ใช้มันหากพวกนั้นรู้เรื่องทั้งหมด พวกนั้นอาจจะมาเอาคืน หากข้าไม่อาจจะคืนให้พวกเขาได้ งั้นเดาว่าคงมีปัญหาแน่ ๆ”“อาจจะไม่เป็นแบบนั้น…” เจียงเลี่ยพูดขึ้น “สภาเองก็มีหน้ามีตา เมื่อให้ของมาแล้วก็ไม่มีทางเอาคืน หินแห่งการสร้างพวกนี้อาจจะมีค่าสำหรับคนทั่วไป แต่สำหรับสภาแล้วมันไม่ได้มากมายอะไรเลย แม้ว่ามูลค่าของมันจะน้อยแต่พวกที่สภาต้องลงโทษคงเป็นฝ่ายที่ดิน”เจียงเลี่ยตบไหล่ผู้เฒ่าเหอและพูดขึ้น “ครั้งนี้เจ้าถือว่าโชคดี ถึงสภาจะรู้เรื่องแต่พวกเขาก็ทำได้แค่ยอมรับ”