ตอนที่ 1616 เลื่อนขั้น

ตอนที่ 1616 เลื่อนขั้น การเดินทางไปยังโลกนิรันดร์ในครั้งนี้มีโจวหั่ว, จางหยูและเสี่ยวซวง คนของสภายังคงดูแลโลกจิตวิญญาณอยู่เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อย ในอีกด้านก็เพื่อกันไม่ให้เกิดการโจมตีชิงที่นี่ รวมถึงการปล้นทรัพยากร ของโลกด้วย โจรพวกนี้เล็งไปที่โลกขั้นที่ 9 ที่อ่อนแอ พวกนั้นลงมือ อย่างรวดเร็วและรีบหนีไปจนยากจะจับตัวได้ พูดโดยทั่วไปแล้วความแข็งแกร่งของคนเหล่านี้ไม่ได้อ่อนแอแต่ก็ ไม่ได้แข็งแกร่งจนเกินไป หากอ่อนแอก็ไม่อาจจะปล้นใครได้ หากแข็งแกร่งก็คงไปทำอย่างอื่นที่สามารถรับเงินได้โดยไม่ต้องเสี่ยง ไม่ใช่รึ ? จางหยูและคนอื่นได้เดินทางออกมายังโกลาหลภายนอก โจวหั่วได้ เรียกปราสาทของตัวเองออกมา ปราสาทนี้แผ่พลังอันเก่าแก่ออกมา ซึ่งสามารถทนการกัดกร่อนของโกลาหลได้ “นี่มันอะไร ?” จางหยูแปลกใจ โจวหั่วอธิบายออกมา “นี่คือสมบัติโกลาหลของข้าที่หลุดเข้ามาใน เขตตะวันออกส่วนบน ข้าได้มันมาจากสุสาน สุสานนั้นให้สมบัติมา 3 อย่าง ปราสาทสวนนั้นตกเป็นของข้า เบ็ดเทพตกเป็นของพ่อของ เสี่ยวซวง ส่วนสมบัติอีกชิ้นนั้นตกไปอยู่ในมือของชายอีกคน” โจวหั่ว เงียบไปชั่วครู่และพูดต่อ “ปราสาทสวนนั้นคือสมบัติป้องกัน ตราบใด ที่อยู่ในปราสาทแห่งนี้ก็สามารถลดพลังการสร้างของศัตรูได้ นอกจาก นี้มันยังสามารถใช้ในการเดินทางได้อีกด้วย มันค่อนข้างรวดเร็ว” เขาไม่ได้กังวลว่าจางหยูจะชิงเอาสมบัติจากเขาไป เพราะของแบบนี้ คงไม่ได้หายากสำหรับผู้ควบคุมขั้นที่ 5 ในความเห็นของเขาแล้ว จางหยูไม่มีเหตุผลต้องทำแบบนั้น เขาเดาได้ถูกแค่ครึ่งเดียว จางหยูน่ะไม่คิดจะทำแบบนั้นก็จริงแต่เหตุผล นั้นไม่ใช่ จางหยูไม่ใช่ว่าไม่สนใจปราสาทสวนนี้ แต่เขาน่ะมีหลักการ ของตัวเอง โจวหั่วกับเขาไม่ได้มีเรื่องบาดหมางกัน เป็นธรรมดาที่เขาจะไม่ฆ่าอีกฝ่ายเพื่อชิงสมบัติมาจางหยูพยักหน้าตอบรับแล้วไม่ได้ถามอะไรต่อ ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้สนใจมันมากนักพวกเขาพากันเข้าไปในปราสาทก่อนที่ โจวหั่ว จะตั้งพิกัดเพื่อเดินทางไปยังโลกขั้นที่ 9 ที่ใกล้ที่สุด ก่อนจะบอกกับจางหยูว่า “ท่านจาง,เสี่ยวซวง พวกเจ้าพักที่นี่ก่อน ข้าจะไปยังโลกหมึกเพื่อสอบถาม”โลกหมึกคือโลกขั้นที่ 9 ที่ใกล้ที่สุด มันมีรูหนอนเชื่อมต่อกับโลกขั้นที่ 9 อื่น ๆโลกจิตวิญญาณนั้นอยู่ห่างจากโลกนิรันดร์มาก แต่เมื่อเดินทางผ่านโลกขั้นที่ 9 ต่าง ๆ ระยะทางก็จะสั้นลง มันจะประหยัดเวลาได้อย่างมากจางหยูพยักหน้าก่อนจะหลับตาลงเพื่อทำความเข้าใจการสร้างต่อการทำความเข้าใจการสร้างของคนอื่นนั้นคือการคิดภาพ ส่วนการทำความเข้าใจของจางหยูนั้นคือการทำความเข้าใจการสร้างในโลกตันเถียน มันราวกับปลุกความทรงจำที่หายไปมากกว่า ดังนั้นการทำความเข้าใจของจางหยูจึงราบรื่นกว่าคนอื่น ๆ คนอื่นนั้นยากจะทำความเข้าใจมันได้แต่ในสายตาของจางหยูแล้วมันไม่ต่างอะไรจากการบวกเลขเลยในตอนที่จางหยูทำความเข้าใจอยู่นั้น พลังการสร้างก็แผ่ออกมารอบตัวเขาพลังนี้ไม่ได้รุนแรงนักแต่กลับสูงขึ้นเรื่อย ๆ และทำให้เขาดูไร้เทียมทานขึ้นมาเรื่อย ๆ“นี่มันพลังอะไรกัน…” ใต้เท้าซวงที่อยู่ใกล้ ๆ รับรู้ถึงพลังนั้นและรู้สึกสับสนขึ้นมา เขาไม่ต่างจากเด็กประถมที่เจอข้อสอบเด็กมหาลัยนี่ไม่ต้องพูดถึงการทำโจทย์คณิตเลย แม้แต่อ่านตัวเลขเขาก็ทำไม่ได้โจวหั่วเองก็ตะลึง “ระดับการบ่มเพาะของผู้อาวุโสนี้ดูเหมือนว่าจะสูงกว่าที่ข้าคิดไว้มาก !”เขาไม่เห็นผู้ควบคุมขั้นที่ 5 มาก่อน แม้ว่าจะเคยรับรู้ถึงพลังขั้นที่ 5