ตอนที่ 1623 รวมกันเราอยู่!

ตอนที่ 1623 รวมกันเราอยู่! “ไม่ว่าเขาจะเป็นใครก็ช่างเถอะ” ผู้ควบคุมขั้นที่ 6 อีกคนพูดขึ้นมา “เอาชนะได้หรือไม่ หากไม่ลองก็ไม่รู้ไม่ใช่เหรอ? ผู้ควบคุมขั้นที่ 7 นั้น ข้าอ๋าวชิ่งไม่เคยประมือมาก่อน ในเมื่อมีโอกาสทดสอบ งั้นก็ ต้องลองไม่ใช่เหรอ?” แค่คิดว่าจะได้สู้กับผู้ควบคุมขั้น 7 ก็ทำให้อ๋าวชิ่งเลือดร้อนขึ้นมา คนที่เหลือได้ยินแบบนั้นก็พากันตื่นเต้นขึ้นมา แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้ คึกแบบอ๋าวชิ่ง แต่พวกเขาก็รู้สึกเช่นนั้นเหมือนกัน “อ๋าวชิ่งพูดถูก พี่เจียง เราไม่อาจจะพลาดโอกาสนี้ได้ ” ชายวัยกลางคน พูดขึ้นมา “แม้ว่าเราจะแพ้แต่เราก็ไม่เสียหน้า เพราะยังไงซะอีกฝ่ายก็ ระดับเหนือกว่าเรา” “พี่เจียงไม่ต้องลังเล” อ๋าวชิ่งพูดขึ้น “ท่าน, ข้า, รวมทั้งเขาและคนอื่น ๆ มีคนเยอะกว่า หากเราร่วมมือกันแล้วทำไมเราต้องกลัวด้วย ?” เจียงอู่ซวีหมดคำพูด “คนพวกนี้คิดจริง ๆ รึว่าข้ากลัวแพ้ ? ข้าแค่ไม่ อยากให้พวกเจ้าเจ็บตัวก็เท่านั้น” ช่างเถอะ ในเมื่อทุกคนตัดสินใจเช่นนี้แล้วเขาก็ไม่อาจจะห้ามได้ เขา เองก็อยากจะทดสอบฝีมือเช่นกัน เมื่อคนของวังนิรันดร์ร่วมมือกัน แล้ว พวกเขาจะรับการโจมตีของอีกฝ่ายได้รึไม่ อีกอย่างภาพลักษณ์ของเขาก็ถูกทำลายไปแล้ว ไม่แน่ว่าคนพวกนี้ อาจจะหัวเราะเยาะเขาอยู่ในใจ ดังนั้นเขาก็ไม่รังเกียจที่จะให้พวกนี้ รับรู้รสชาติของการโดนรังแกด้วยตัวเอง เพราะถึงอย่างไรการโดนคนเดียวก็ไม่ได้รู้สึกดีเท่าไหร่เลย ! ตอนนั้นจางหยูก็เตือนขึ้นมา “อย่าหาว่าข้าไม่เตือน ต่อไปข้าจะเอา จริงแล้ว พวกเจ้าควรใช้พลังทั้งหมดที่มี ไม่งั้นแล้วอาจจะถูกข้าฆ่า โดยไม่ได้ตั้งใจ เมื่อถึงตอนนั้นจะมาตำหนิข้าไม่ได้ ” แน่นอนว่าแม้ จางหยูจะพูดแบบนี้ แต่เขาก็ไม่อาจจะทำแบบนั้นได้ หากเขาฆ่าพวก นี้ไป เขาจะสู้หน้าเบเกิลได้ยังไง ? เมื่อได้ยินแบบนั้นสีหน้าของทุกคนก็แข็งทื่อไป แม้ว่าจะตัดสินใจร่วมมือกันต่อสู้กับจางหยู แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเขามั่นใจว่าจะเอาชนะจางหยูได้คนของวังนิรันดร์แผ่พลังออกมา จิตผู้สร้างของทุกคนผสานรวมกันก่อนจะรวมตัวกันเป็นร่างหนึ่ง ไม่นานคนพวกนั้นก็หายตัวไปและปรากฏเป็นยักษ์ตัวใหญ่ขึ้นมาแทนเมื่อเห็นแบบนั้นจางหยูก็อดไม่ได้ที่จะแปลกใจ “นี่มันทักษะอะไรกัน ?”เขาไม่คิดเลยว่าจิตผู้สร้างจะใช้แบบนี้ได้ด้วย คนหลายสิบคนกลับรวมพลังกัน แม้ว่าการรับรู้และการใช้พลังแห่งการสร้างจะไม่ได้พัฒนาขึ้น แต่ปริมาณพลังนั้นมากกว่าเดิมถึงสิบเท่าจางหยูไม่ได้กังวล ยิ่งพวกนี้แข็งแกร่งเท่าไหร่เขาก็ยิ่งฝึกฝนได้ดีเท่านั้น“เริ่ม !”เสียงของหลายสิบคนผสมกันเป็นเสียงเดียว เสียงนี้ดังก้องไปทั่วโลกแยกส่วนจนทำให้โลกสั่นไหวเล็กน้อยยักษ์นั้นยืนอยู่ตรงข้ามกับจางหยู ร่างของมันสร้างขึ้นโดยจิตผู้สร้างจิตผู้สร้างจำนวนมหาศาลราวกับไม่มีวันหมดทำให้ยักษ์นี่ดูน่าเกรงขามขึ้นมา ส่วนจางหยูนั้นตัวเล็กไม่ต่างอะไรจากมดปลวก เขาตัวไม่ใหญ่เท่านิ้วของยักษ์ด้วยซ้ำฝั่งหนึ่งคือยักษ์ อีกฝั่งคือมนุษย์ตัวเล็ก มันต่างกันอย่างมากยักษ์ได้ลงมือโดยไม่ปล่อยให้จางหยูได้ตั้งตัว มันฟาดฝ่ามือลงมาราวกับแรงกดดันจากท้องฟ้าที่เกิดขึ้นจากจิตผู้สร้าง พลังแห่งการสร้างนี้เพิ่มขึ้นมาหลายเท่า แรงกดดันจากฝ่ามือนี้ทำให้พื้นดินแตกราวกับวันหายนะของโลกเมื่อเห็นฝ่ามือฟาดลงมาราวกับจะครอบคลุมได้ทั้งโลก จางหยูก็เตะเท้าออกไปจนทำให้มิติพังลงราวกับเกิดเสาที่ค้ำจุนท้องฟ้าขึ้นมาอัดกระแทกเข้ากับฝ่ามือนั่นปัง !ทั้งโลกสั่นไหวอย่างรุนแรงและเกิดการระเบิดอันน่ากลัวขึ้นมา มิติโดยรอบพังลงอย่างรวดเร็วและยังขยายตัวต่อไปไม่รู้กี่กิโลเมตรทำ