ตอนที่ 1639 เพื่อนพาซวย

ตอนที่ 1639 เพื่อนพาซวย อารมณ์ของสือซวนและจางหยู เหมือนจะสลับกัน เมื่อรับรู้ได้ถึง ความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นมานั้น จางหยูก็เริ่มรู้สึกได้ถึงความสำเร็จ เขารู้สึกว่าเขาเข้าใกล้ขั้น 8 มากขึ้นเรื่อย ๆ บางทีเขาอาจจะไปถึงขั้น นั้นได้ ! สือซวนเริ่มกลัวขึ้นมา การเผชิญหน้ากับจางหยูทำให้เขากังวลจน เหงื่อตก ! นี่คือช่วงเวลาที่น่าตื่นเต้นสำหรับ จางหยู สือซวนนั้นแข็งแกร่ง เพียงพอ เขาไม่จำเป็นต้องยั้งมือ ที่สำคัญกว่านั้นคือสือซวนไม่ได้ แกร่งกว่าเขาเลย ดังนั้นเขาจึงไม่จำเป็นว่าจะเป็นฝ่ายที่ต้องเจ็บตัว สุดท้ายจางหยูก็ไม่อาจจะหยุดตัวเองได้และสู้กับสือซวนอยู่หลายวัน เขายังรับมือกับสือซวนได้อย่างเยือกเย็น จนตอนนี้ใบหน้าของ สือ ซวนเต็มไปด้วยบาดแผล “หยุด หยุดได้แล้ว” เมื่อเห็นว่าการโจมตีของจางหยูดุดันขึ้นมาเรื่อย ๆ สือซวนก็ต้องตะโกนขึ้นมา แม้ว่ามันยากจะรับได้แต่สือซวน ก็ต้อง ยอมรับว่าจางหยูนั้นแกร่งกว่าเขา แม้แต่หลินหลางก็ยังไม่ทำให้เขา รู้สึกกดดันรึอ่อนแอได้แบบนี้ สือซวนรีบเว้นระยะห่างและพูดขึ้น “น้องชาย ข้าน่ะยินดีประมือกับ เจ้าเพื่อการเรียนรู้ แต่เจ้าคงไม่คิดจะปลิดชีวิตข้าหรอกนะ ?” ไม่รู้ว่าคำเรียกสหายน้อยเปลี่ยนมาเป็นน้องชายตั้งแต่เมื่อไหร่ มันดู สนิทกันขึ้นมา นี่เพราะความแข็งแกร่งที่จางหยู ได้แสดงออกมา ! จางหยูยังไม่หนำใจแต่เมื่อได้ยิน สือซวนพูดแบบนั้นเขาก็ได้แต่หยุด มือ “ท่านเองก็แข็งแกร่ง หากไม่สู้จนจบก็คงตัดสินไม่ได้ว่าใครจะ ชนะรึแพ้” “เจ้าดูบาดแผลข้ากับดูตัวเจ้าเองสิ เจ้าว่ายังไม่รู้ผลอีกรึ ?” สือซวน กรอกตาใส่โดยไม่สนใจภาพลักษณ์ของตัวเอง “ข้าไม่รู้ว่าทำไมเจ้า ถึงปิดบังความแข็งแกร่งของเจ้าเอาไว้แต่ข้ายืนยันความแข็งแกร่งของ เจ้าได้แล้วว่าสูงกว่าข้า เจ้าแกร่งกว่า หลินหลางและจาฮานด้วยซ้ำ” เขาเคยประมือกับทั้งสองคนมาก่อน แต่หลินหลางและจาฮานนั้น ได้เปรียบเขาเล็กน้อยไม่อาจทำให้เขากดดันได้แบบจางหยู “ท่านสือชมเกินไปแล้ว” จางหยูถ่อมตัว“อย่าเรียกข้าว่าท่านเลย เจ้าเรียกข้าว่าผู้เฒ่าก็พอแล้ว”“มัน…จะไม่ดูเป็นการไม่เคารพรึ ?”“เจ้าดูถูกข้ารึไง ?” สือซวนเบิกตากว้าง“ไม่ใช่เช่นนั้น” จางหยูมองไปที่สือซวน เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายแสดงท่าทีจริงจังออกมาเขาก็ตะโกนขึ้น “ได้ ผู้เฒ่าสือ”สือซวนยิ้มออกมาอย่างพอใจและพูดขึ้น “น้องชาย เราได้เรียนรู้กันแล้ว ข้าไม่รู้ว่าเจ้ามีแผนการอะไรต่อ ?”จางหยูเหมือนจะยังไม่หนำใจและอดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมา “เจ้าพักก่อน เมื่อเจ้าฟื้นฟูแล้วเรามาประมือกันอีกดีรึไม่ ?”นี่คือการฝึกที่ดี มันคงน่าเสียดายที่จะพลาดโอกาสนี้ไป“ไม่ !” สือซวนรีบพูดขึ้นมา “ข้าเดาว่าข้าคงหายไม่ทัน เจ้าควรจะไปประมือกับคนอื่นจะดีกว่า”“เจ้าบาดเจ็บหนักขนาดนั้นเลยรึ ?” จางหยูแสดงสีหน้าสงสัยออกมาเขายังไม่ใช้พลังทั้งหมดและไม่คิดว่าสือซวนจะบาดเจ็บหนักสือซวนเงียบไปชั่วครู่และพูดขึ้น “ข้าน่ะแก่แล้ว ข้าไม่อาจจะสู้นาน ๆได้ ข้าเดาว่าคงต้องพักฟื้นอีกนาน….”นี่คือคำโกหกที่ไม่ว่าจะเป็นใครก็มองออก !ผู้ควบคุมขั้น 7 นั้นสามารถสร้างร่างใหม่ขึ้นมาตอนไหนก็ได้ ถ้าร่างกายนั้นแก่เกินไปแล้วทำไมไม่สร้างร่างใหม่ขึ้นมา ?จางหยูเข้าใจว่าสือซวนแก้ตัว เขาเองก็เสียดายและพูดขึ้น “น่าเสียดายจริง ๆ ข้าคงได้แต่หาคนอื่นมาประมือด้วย ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะดีเท่ากับสือซวนรึไม่ หากอีกฝ่ายไม่ตกลงแล้วปฏิเสธข้า ข้าจะทำยังไง ?”สือซวนถามขึ้นมา “เจ้าอยากเรียนรู้จากยอดฝีมือรึ ?”“ใช่ ยิ่งเป็นผู้ควบคุมขั้น 7 ที่แข็งแกร่งเท่าไหร่ก็ยิ่งดี”“ข้ารู้จักสองคนที่เหมาะที่จะประมือกับเจ้า”“ใครกัน ?”“หลินหลางกับจาฮาน” สือซวนแสดงสีหน้าจริงจังออกมา “พวกเขาคืออันดับหนึ่งและสองของผู้ควบคุมขั้น 7 ของโลกนี้ พวกเขาแกร่งกว่าข้า แม้แต่กับเจ้าแล้ว มันก็ไม่ได้ด้อยกว่ามาก ข้าคิดว่าพวกเขาเป็นตัวเลือกที่ดี”“แต่ข้าไม่รู้จักพวกเขา พวกเขาจะตกลงรึ ?”