ตอนที่ 1642 ชักหายนะสู่ตะวันออก[1]

ตอนที่ 1642 ชักหายนะสู่ตะวันออก[1] จางหยูแข็งแกร่งเกินไป ! ความแข็งแกร่งแบบนี้เหนือกว่าหลินหลาง จนทำให้จาฮานนั้นถึงกับ สิ้นหวัง ! หลินหลางนั้นแข็งแกร่ง แต่จาฮานก็พอรับมือได้ เขาอาจจะเห็นความ หวังที่จะชนะแต่ความแข็งแกร่งของจางหยูนั้นทำให้จาฮานรู้สึกว่า ไม่มีความสามารถจะตามได้ทัน เขาถึงกับสงสัยว่าจางหยูเป็นผู้ควบคุมขั้นที่ 8 แต่ปลอมว่าเป็นผู้ ควบคุมขั้น 7 เพื่อหลอกเขาอย่างแน่นอน มันยากที่จะคิดได้ว่าผู้ควบคุมขั้น 7 นั้นจะแข็งแกร่งได้ถึงขนาดนี้ ตูม ตูม ตูม ! จาฮานกระเด็นออกไปซ้ำแล้วซ้ำเล่าพร้อมกับอาการบาดเจ็บที่เพิ่ม มากขึ้น ก่อนที่เขาจะรู้ตัวนั้นร่างกายของเขาก็เต็มไปด้วยบาดแผล ผู้ควบคุมขั้น 7 หลายคนมองดูฉากนี้ด้วยความเหลือเชื่อ “พี่จาฮานบาดเจ็บ !” “ชายคนนี้เหนือกว่าพี่จาฮาน !” “นอกจากหลินหลางแล้ว ยังมีคนที่ทำร้ายพี่จาฮานได้อีกรึ ..” พวกเขารู้จักจาฮานมานานและรู้ถึงความแข็งแกร่งของจาฮานเป็น อย่างดี เมื่อเห็นจาฮานบาดเจ็บ เป็นธรรมดาที่พวกเขาจะตะลึง อันที่จริงแล้วสถานการณ์ของจาฮานนั้นหนักหนากว่าที่พวกเขาเห็น พวกเขาเห็นว่าจาฮานบาดเจ็บ แต่ไม่รู้ถึงความสิ้นหวังของจาฮาน ต่อ หน้าการโจมตีของจางหยูแล้ว แม้แต่การรับมือก็ยังเป็นเรื่องยาก นี่ คือการแพ้แบบขาดลอย ! นี่คือสิ่งที่หลินหลางไม่อาจจะทำได้ ! นี่เป็นครั้งแรกที่จาฮานรู้สึกโดนรังแกแบบนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึก ว่าเขาเชื่อมั่นตัวเองเกินไป เขาได้แต่ยิ้มออกมาอย่างขมขื่น มันมีคำพูดมากมายจุกอยู่ที่คอเขา แต่ ไม่อาจจะพูดมันออกมาได้ ยังไงซะการต่อสู้นี้ก็คือความต้องการของ เขาแต่แรก หากเขายอมรับความพ่ายแพ้ งั้นก็มีแต่จะโดนดูหมิ่น หลังจากนั้นจาฮานก็ไม่อาจจะรับมือได้เลย การปะทะกันในแต่ละ ครั้งทำให้เกิดบาดแผลขึ้นมา แม้แต่จิตผู้สร้างก็ยังสั่นไหวไปด้วย ทั้งสองคนได้ปะทะกันอยู่หลายครั้งจนเกิดภาพติดตาจำนวนมากการปรากฏตัวทุกครั้งนั้นจะมีการปะทะกันอย่างรุนแรงจนทำให้โลกต้องสั่นไหวสุดท้ายหลังจากที่รับการโจมตีมานานการป้องกันทางจิตใจของจาฮานก็พังลง เกียรติยศที่ฝังอยู่ในกระดูกนั้นก็หายไปด้วย เขาก้มหน้าและตะโกนออกมา “หยุด ! ข้ายอมแพ้ !”การยอมรับความพ่ายแพ้นี้ไม่ต้องเดาเลยว่าเป็นการเสียเกียรติสำหรับจาฮานมากแค่ไหน แต่ต่อหน้าชายลึกลับคนนี้แล้ว จาฮานไม่เห็นโอกาสที่จะชนะได้เลยเขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมรับความพ่ายแพ้หากเขาไม่ยอมแพ้ เขาอาจจะโดนรังแกมากกว่านี้ก็ได้ !เมื่อได้ยินคำพูดของจาฮาน จางหยูก็รู้สึกเสียดายขึ้นมา “เจ้าอยากยืนยันความก้าวหน้าไม่ใช่รึ ? เจ้าไม่คิดว่ามันเร็วไปหน่อยรึที่จะยอมแพ้ ?”ผู้คนด้านล่างมองไปที่จาฮานด้วยสีหน้าตกตะลึง ผู้ควบคุมขั้น 7อันดับสองกลับยอมแพ้ !โดยเฉพาะพวกผู้ควบคุมขั้น 7 พวกนั้นรู้ถึงนิสัยของจาฮานดี จาฮานแทบไม่มีทางที่จะยอมรับความพ่ายแพ้ แม้ว่าจะเป็นการต่อสู้กับหลินหลางก็ตาม แม้จะเป็นการต่อสู้ที่เสียเปรียบ แต่เขาก็ยืนหยัดจนถึงวินาทีสุดท้ายและพ่ายแพ้ไป แต่ตอนนี้ชัดแล้วว่าเขามีพลังที่จะสู้ต่อได้แต่เขากลับขอยอมแพ้นี่ทำให้ภาพลักษณ์ของจาฮานในใจพวกเขาเปลี่ยนไปนี่ใช่จาฮานผู้เย่อหยิ่งคนเดิมหรือไม่ ?“เจ้าแข็งแกร่ง ข้าไม่อาจจะเป็นคู่มือด้วยได้ สู้ไปก็มีแต่น่าเบื่อไม่ใช่รึ ?” จาฮานหัวเราะออกมาอย่างขมขื่นเขาโดนรังแกมามากพอแล้ว เขาไม่อยากต้องเจ็บตัวอีกเขาจะหาเรื่องเจ็บตัวไปทำไม !เขาลังเลและถามกับจางหยู “เจ้าคงไม่ใช่ผู้ควบคุมขั้น 8 ที่ปลอมมาเป็นผู้ควบคุมขั้น 7 หรอกนะ ?”เขาไม่ผิดที่สงสัยแบบนี้เพราะความแข็งแกร่งของจางหยูนั้นมากเกินไป ยิ่งสู้เท่าไหร่จางหยูก็ยิ่งแข็งแกร่งเท่านั้นความแข็งแกร่งของคนเราจะพัฒนาในระยะเวลาอันสั้นได้ยังไง ?ตามที่จางหยูแสดงออกมาในตอนแรก แม้ว่าจาฮานจะด้อยกว่าแต่ก็ไม่ได้ด้อยกว่าจนหลุดลุ่ยเมื่อทุกคนได้ยินแบบนั้นก็พากันมองไปที่จางหยูด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ