ตอนที่ 1655 จงหราน

ตอนที่ 1655 จงหราน จางหยูยังคงแสดงท่าทีเยือกเย็นออกมาตั้งแต่ต้นจนจบทำให้ฮั่วลี่ต้อง สับสน ชายคนนี้คิดจะหลอกเขาแม้ว่าความจริงจะถูกเปิดเผยงั้นรึ? “ผู้ควบคุมขั้น 8 ระดับสูง..” ฮั่วลี่คิดว่าสายตาของตัวเองไม่ผิด เขาไม่ เคยเห็นจางหยูมาก่อน มันจึงทำให้เขาสงสัยในตัวจางหยูอย่างมาก … ที่สันเขาเทียน หลังจากที่พักฟื้นมาหลายวัน หลินเป่ ยชานก็อาการดีขึ้น จิตผู้สร้าง ของเขาเริ่มเสถียรขึ้นมา เขาค่อย ๆ ลืมตาขึ้นและมองไปด้านหลังยังจุดที่ภูเขาเคยตั้งอยู่แต่ ตอนนี้มันไม่มีอีกแล้ว “เด็กนั่นแข็งแกร่งจริง ๆ” หลินเป่ ยชานยังรู้สึกหวั่นในใจ หลินหลางที่อยู่ข้าง ๆ เหมือนจะมุ่งมั่นกับการบ่มเพาะยิ่งกว่าเก่า ตอนนั้นเองก็มีร่างหนึ่งบินเข้ามา ทำให้หลินเป่ ยชานต้องหันกลับไป มอง “จาฮาน คำนับผู้อาวุโส !” จาฮานมาหยุดตรงหน้าหลินเป่ ยชานและ ทำความเคารพ หลินเป่ ยชานคิ้วขมวด “เจ้าไม่ได้ไปกับจางหยูรึ ? เจ้ามาทำอะไรที่นี่?” จาฮานตอบกลับด้วยความเคารพ “ท่านจางมีปัญหากับกลุ่มอาทิตย์ อุทัยเล็กน้อย ด้วยเหตุนี้จึงอยากได้รับความช่วยเหลือจากท่าน” “ปัญหารึ ?” หลินเป่ ยชานอึ้ง ด้วยความแข็งแกร่งของจางหยูแล้ว โลกสวรรค์ร้างแห่งนี้มีปัญหาอะไรที่จางหยูจะจัดการไม่ได้บ้าง ? “ท่านจางอยากให้ท่านหลินไปยืนยันตัวเขา…” จาฮานบอกรายละเอียด ที่เกิดขึ้นให้อีกฝ่ายฟัง เมื่อเล่าจบ จาฮานก็โค้งตัวให้และพูดขึ้น “รบกวนท่านหลินช่วยเขา ด้วย “ หลินเป่ยชานเงียบไปชั่วครู่ เอาจริง ๆ แล้วเขาไม่อยากยุ่งกับจางหยู เขากลัวพบกับจางหยูด้วยซ้ำ แต่เมื่อจางหยูขอให้เขาช่วย เขาก็ไม่มี ความกล้าพอที่จะปฏิเสธ “อาการบาดเจ็บของข้าไม่ได้หนักหนาแล้ว เขาเลยคิดให้ข้าไปงั้นรึ?” หลินเป่ยชานคิดในใจ เขาอยากจะปฏิเสธแต่เขาก็ไม่ควรทำเช่นนั้นเพราะเขาไม่มั่นใจว่า หากเขาปฏิเสธไป จางหยูจะมาหาเรื่องเขาถึงที่รึไม่และใช้เรื่องนี้เป็นข้ออ้างในการประมืออีกครั้ง“ท่านพ่อ” หลินหลางได้ตื่นขึ้นและรู้รายละเอียดเรื่องนี้หลินเป่ยชานโบกมือและมองไปที่จาฮาน “เมื่อจางหยูขอมาด้วยตัวเอง งั้นข้าก็ไม่คิดปฏิเสธ ไปกันเถอะ”เมื่อพูดจบ หลินเป่ ยชานก็ลุกขึ้นแล้วบินออกไปทันที“ท่านพ่อ !” หลินหลางไล่ตามไปด้วยความกังวล“ไม่ต้องกังวลไป” หลินเป่ ยชานพูดขึ้น “เจ้าอยู่บ่มเพาะที่นี่ไป ข้าจะกลับมาในไม่ช้า”แม้เขาจะพยายามแสดงท่าทีเยือกเย็นแต่ในใจเขากลับรู้สึกเศร้านิด ๆการที่เขาจะกลับมาได้รึไม่นั้นเขาเองก็ยังไม่มั่นใจ…ที่ภูเขาธารใสจงหรานเหมือนกับหลินเป่ยชานที่ชอบเก็บตัวบ่มเพาะ เขาโด่งดังในโลกสวรรค์ร้าง เขาคือหนึ่งในสามผู้ควบคุมขั้นที่ 8 ที่แข็งแกร่งที่สุดสำหรับว่าเขาแข็งแกร่งแค่ไหนนั้นไม่มีใครรู้ได้ คนอื่น ๆ รู้แค่ว่าเขาเป็นผู้ควบคุมขั้นที่ 8ปกติแล้วไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ที่นี่เพราะทุกคนรู้ว่าจงหรานนั้นรักความสงบวันนี้ที่ภูเขาธารใสกลับมีแขกที่ไม่ได้รับเชิญเข้ามา“สือซวนได้รับมอบหมายมาให้พบกับท่านจง รบกวนเจ้าบอกกับท่านจงด้วย” สือซวนพูดออกมาอย่างสุภาพชื่อเสียงของสือซวนไม่ใช่น้อย ๆ ยามที่ประตูนั้นรู้จักสือซวนเป็นอย่างดียามตอบกลับอย่างสุภาพ “ท่านสือซวนสุภาพเกินไปแล้ว รอที่นี่สักครู่ ข้าจะรีบไปแจ้งกับนายท่าน”ไม่นาน สือซวนก็เดินทางเข้าไปในภูเขาเพื่อพบกับจงหรานใต้ต้นไม้ใหญ่ จงหรานได้นั่งอยู่บนเก้าอี้หิน เขาถือพัดไว้ในมือข้างหนึ่งและมืออีกข้างถือแก้วชา เมื่อเห็นสือซวน จงหรานก็วางแก้วชาลง ก่อนจะพูดขึ้น “เจ้าบอกว่าได้รับมอบหมายมา เขาเป็นใครกัน ?”เขาไม่คิดว่าสือซวนจะมีความกล้าพอมาหลอกเขาสือซวนตอบกลับทันที “ท่านจางหยูได้ให้ข้ามาหาท่านเพื่อขอความช่วยเหลือจากท่าน”“จางหยูรึ ? ข้าไม่รู้จักจางหยู ทำไมข้าถึงไม่คุ้นชื่อของเขา ?”สือซวนจำคำพูดของจางหยูได้และรีบพูดขึ้นมา “ท่านจางหยูบอกว่า