ตอนที่ 1667 : ออกจากโลกสวรรค์ร้าง

จางหยูรู้ว่าเขาเพิ่งปล่อยพลังที่แทบทำให้โลกจำลองระเบิดออกมา เพื่อที่จะหลีกเลี่ยงปัญหา เขาจึงอยู่ในโลกจำลองสักพัก เมื่อเห็นว่าโลกจำลองเสถียรขึ้นมาแล้วเขาก็ไม่ได้ต่อต้านพลังที่ดึงตัวเขาออกไปและถูกส่งไปที่ลานทันที “ เกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงได้มีคนมากมายแบบนี้…” จางหยูแปลกใจนิดๆ นอกจากผู้ชมโดยรอบแล้วที่ช่องทางตรงหน้าก็มีคนจำนวนมากเช่นกัน คนเหล่านี้ถูกส่งเข้าไปในโลกจำลองจึงไม่รู้ว่าจางหยูเป็นใคร แต่คนที่อยู่ด้านนอกนั้นเมื่อเห็นจางหยูปรากฏตัวขึ้นมาและในมือมีบัตรหยกอยู่ พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะตื่นเต้น “ เขา…ผ่านงั้นรึ ?” ต่อมา หนานท่าไห่ก็ปรากฏตัวขึ้น เขามองไปที่จางหยูด้วยรอยยิ้มขมขื่น “ น้องชายเจ้าน่ะแข็งแกร่ง ทำไมเจ้าไม่บอกข้าแต่แรก …เจ้าเกือบทำให้ข้ามีปัญหา ! ” “ ข้าขอโทษด้วย ข้าไม่คิดว่าโลกมันจะเปราะบางแบบนี้..” จางหยูขอโทษออกมา หนานท่าไห่ไม่กล้าจะขอให้จางหยูชดใช้ คนที่อาจจะเป็นผู้ควบคุมขั้น 8 ระดับสูงได้นั้นไม่ใช่คนที่เขาจะกล้าหาเรื่องด้วย หนานท่าไห่ได้แต่เงียบและไม่อาจจะพูดอะไรออกมาได้ เมื่อเห็นผู้คนที่วุ่นวายโดยรอบ หนานท่าไห่ก็กระแอมขึ้นทำให้ทุกคนเงียบไปก่อนจะตะโกนออกมา “ ครั้งนี้พวกเจ้าถูกโลกจำลองส่งออกมาเนื่องจากเกิดความผิดพลาด ดังนั้นมันจะถือว่าพวกเจ้าผ่านการทดสอบ ตอนนี้ก็ไปรับตราของตัวเองได้ ” ตอนนั้นทุกคนต่างก็พากันตื่นเต้นขึ้นมาโดยเฉพาะพวกคนที่ไม่มีหวังจะผ่านการทดสอบ มันคือเรื่องน่าแปลกใจอย่างมาก พวกเขาไม่คิดไม่ฝันว่าจะโชคดีแบบนี้ ! คนอื่นๆพากันมองไปที่พวกนั้นด้วยความอิจฉา อยู่ๆพวกนี้ก็ได้ยกระดับตราตัวเองขึ้นมา มันจะได้ประโยชน์อย่างมากเมื่อกลับมาที่ห้องโถง หนานท่าไห่ก็ได้ส่งตราขั้น 7 ให้กับจางหยู แล้วพูดขึ้น “ ยินดีกับน้องชายด้วย เจ้าไม่ใช่แค่ผู้ควบคุมขั้น 7 ที่เด็กที่สุดแต่เจ้ายังเป็นคนแรกที่ขึ้นจากผู้สร้างเป็นผู้ควบคุมขั้น 7 ได้รวดเร็ว เจ้าได้สร้างสถิติที่โดดเด่นขึ้นมาซึ่งจะไม่มีใครทำลายได้ไปอีกหลายปี ”ตอนนั้นทุกคนต่างมองมาที่จางหยูด้วยความเคารพ“ ผู้คบคุมขั้น 7 …เขาทำได้จริงๆ ! ” ความมั่นใจที่ฉินเฟยเคยมีถูกทำลายไปซางอี๋ว์, อู๋ยง,เหยียนอู้และซานเหอพากันตื่นเต้น พวกเขาไม่สงสัยในความแข็งแกร่งของจางหยู ตราบใดที่จางหยูตั้งใจ เขาก็สามารถได้ตราขั้น 7 มาครองได้ แต่เมื่อทุกอย่างเป็นเรื่องจริงขึ้นมา งั้นความหมายมันก็จะต่างไปจากเดิม เมื่อได้ยินที่หนานท่าไห่พูดมาจางหยูก็ยิ้มรับ “ สถิติมีไว้ทำลายไม่ใช่รึ ? หากไม่ใช่ข้าก็คงมีสักคนที่ทำลายสถิตินี้ได้…” จางหยูพูดขึ้น “ เมื่อได้ตราขั้น 7 แล้ว ข้าก็ขอตัวก่อน ”“ หวังว่าเราจะได้พบกันอีก” หนานท่าไห่พูดขึ้นจางหยูได้พาคนของเขาออกจากวิหารอวี๋ฮุ่นไปพวกเขามาไม่นานแต่กลับสร้างตำนานทิ้งเอาไว้“ จางหยู..” หนานท่าไห่มองไปที่หินฟ้าที่บันทึกข้อมูลของจางหยู “ เด็กหนุ่มสมัยนี้ยากจะคาดเดาได้ ! ” เขาเดาได้ว่าชื่อของจางหยูจะโด่งดังไปทั่วโกลาหลแน่ๆ…ที่นอกเมืองจางหยูได้มองไปที่ตราขั้น 7 ก่อนจะพยักหน้าด้วยความพอใจ “ ไม่เลว ตรานี่มีพลังกับตัวด้วย ไม่แปลกเลยที่ผู้คนจะใส่มัน ”ด้วยตราขั้น 7 นี้ไม่ว่าจางหยูจะไปที่ไหน คนอื่นๆก็จะรู้ว่าเขาเป็นผู้ควบคุมขั้น 7 คนอื่นๆจะไม่หาเรื่องเขาง่ายๆ หากเขาทำอะไรผิดไป คนอื่นๆจะไว้หน้าเขาในฐานะผู้ควบคุมขั้น 7 และพวกนั้นต้องสุภาพกับเขา