ตอนที่ 1669 : เกลดัน

ถึงจะเห็นว่าทุกคนแสดงสีหน้าสงสัยออกมาแต่จางหยูก็ไม่ได้อธิบายอะไรต่อ เขาไม่ได้สนใจสุสานขั้น 9 เลย สำหรับคนอื่นแล้วผู้ควบคุมขั้น 9 คือยอดฝีมือสูงสุดแต่สำหรับจางหยูแล้วการเป็นผู้ควบคุมขั้น 9 นั้น มันขึ้นอยู่กับเวลาเท่านั้น ไม่นานเขาก็ต้องขึ้นเป็นผู้ควบคุมขั้น 9 อยู่ดี แล้วเขาจะสนใจสุสานขั้น 9 ทำไมกัน ? “ น่าเสียดายจริงๆ ” อู๋ยงแสดงท่าทีเสียดายออกมา “ สุสานขั้น 9 มีสมบัติอยู่นับไม่ถ้วน มันมีทั้งพาหนะมิติระดับสูง, หินแห่งการสร้างระดับสูงรวมไปถึงสมบัติที่ทรงพลังต่างๆด้วย…” “ พาหนะมิติระดับสูงรึ ? ” จางหยูยักคิ้ว เขาไม่ได้สนใจสมบัติอื่นๆแต่สำหรับพาหนะมิติแล้วเขาสนใจอย่างมาก อู๋ยงพยักหน้าและพูดขึ้น “ โดยทั่วไปแล้วสุสานขั้น 9 นั้นจะทำให้ผู้ควบคุมขั้น 8 นับไม่ถ้วนสนใจ แม้แต่พวกที่ไม่มีสิทธิ์เข้าไปในสุสานก็ด้วย หากรู้พิกัดของสุสานขั้น 9 และมีกุญแจในการเข้าไปในสุสานแล้ว งั้นท่านก็สามารถเข้าไปในสุสานขั้น 9 ได้ แม้ว่ามันจะอันตรายแต่ยิ่งอันตรายเท่าไหร่ก็หมายถึงผลประโยชน์ที่มากเท่านั้น.. จ้าวสิงเคยบอกเรื่องนี้เอาไว้ ข้าเกรงว่าเขาน่าจะมีกุญแจเข้าสู่สุสานขั้น 9 ” จ้าวสิงตายไปแล้ว กุญแจจะมีอยู่รึไม่นั้นก็ไม่อาจจะรู้ได้ “ คนตายไปแล้วก็ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะพูดถึง ” แม้ว่าจางหยูจะสนใจในพาหนะมิติระดับสูงแต่ก็แค่สนใจนิดๆ เขาไม่ได้รู้สึกผิดกับการฆ่า จ้าวสิง เมื่อได้ยินคำพูดของจางหยู ทุกคนก็ไม่พูดถึงสุสานขั้น 9 อีก “ เมื่อจ้าวสิงตายไป สำนักต้าหยู่ก็รอดพ้น พวกเจ้าสองคนจะอยู่ในโลกนี้ต่อรึไปที่โลกป่าก็ตามแต่ใจพวกเจ้า ” จางหยูมองไปที่ซางอี๋ว์และอู๋ยง แม้ว่าสองคนนี้จะดูภักดีต่อเขาแต่พวกนี้ก็มีความคิดของตัวเอง “ พวกเจ้าเลือกได้เลย ข้าจะไม่บังคับ ”“ นายท่าน ข้า…” อู๋ยงอยากจะบอกความคิดของตัวเองออกมาจางหยูโบกมือและพูดขึ้น “ ไม่ต้องรีบเลือก ข้าบอกแล้วว่าไม่ว่าเจ้าจะเลือกอะไรข้าก็จะไม่บังคับ แต่เมื่อตัดสินใจไปแล้ว มันก็ไม่มีทางจะหันหลังกลับได้ เจ้าควรคิดให้ดีก่อนจะตัดสินใจ “ จากนั้นจางหยูก็พูดขึ้นต่อ “ ข้าจะให้พิกัดโลกป่ากับพวกเจ้าเอาไว้ เจ้าค่อยๆคิด หากพวกเจ้าอยากจะไปที่โลกป่า งั้นก็เดินทางไปที่นั่น หากไม่อยากไปที่นั่น ข้าก็ไม่คิดบังคับ เอาล่ะ ข้าพูดในสิ่งที่ต้องการจะพูดหมดแล้ว “เมื่อพูดจบจางหยูก็ไม่รอให้ซางอี๋ว์และอู๋ยงได้ตอบกลับ เขาได้เดินทางออกไปจากโลกทันที“ ลุงอู๋..” ซางอี๋ว์มองไปที่อู๋ยง“ ออกจากที่นี่กันก่อน ” อู๋ยงเงียบไปสักพักและพูดขึ้น “ เราไม่ควรอยู่ที่นี่นานนัก ” เมื่อได้ยินแบบนั้นซางอี๋ว์ก็รู้สึกปวดใจขึ้นมา นี่คือโลกและสำนักที่พ่อของนางสร้างขึ้นมา สุดท้ายแล้วมันก็ไม่มีที่สำหรับนาง มันช่างปวดใจจริงๆแต่อู๋ยงก็พูดถูก สำนักต้าหยู่ตอนนี้กำลังแบ่งแยกกันเป็นส่วนๆ มันวุ่นวายอย่างมาก หากพวกเขาอยู่ที่นี่ต่อไปก็มีแต่จะเกิดอันตรายขึ้นกับตัวเองใครจะไปรู้ว่าพวกผู้ควบคุมขั้น 6 คนอื่นๆจะคิดยังไงในตอนนี้ ?“ ท่านจางให้เราเลือกแต่ไม่ได้สนใจเรื่องความแข็งแกร่งของเรารึฐานะของเราในอดีต มันเป็นไม่ได้แล้วที่เราจะอยู่ในสำนักต้าหยู่ต่อ..” อู๋ยงหัวเราะออกมาอย่างขมขื่น “ ตอนนี้เราไปที่ไหนไม่ได้นอกจากโลกป่า ”ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่มีที่ไป แต่เพราะไม่มีที่ไหนดีสำหรับพวกเขามากกว่าโลกป่า….ในความโกลาหล จางหยูได้ควบคุมพาหนะมิติเดินทางออกไปยังโลกสวรรค์ร้างหากนับดูจากเวลาแล้ว เกลดันคงเกือบจะไปถึงโลกสวรรค์ร้างแล้ว รึไม่ก็อาจจะอยู่ที่นั่นแล้วก็ได้