ตอนที่ 1671 : บังเอิญ ?

จางหยูไม่ได้ยอมรับรึปฏิเสธแต่คำพูดของเขากลับทำให้เกลดันเข้าใจไปอีกอย่างเอง จิตผู้สร้างอันน่ากลัวนั้น เกลดันได้รับรู้มันด้วยตัวเอง เขามั่นใจอย่างมากกว่ามันเหนือกว่าจิตผู้สร้างขั้น 8 ไม่ว่าจางหยูจะยอมรับรึไม่นั้นแต่ในใจเขาก็เชื่อว่าจางหยูจะต้องเป็นผู้ควบคุมขั้น 9 เมื่อจางหยูทำตัวลึกลับเช่นนี้ก็ยิ่งทำให้เขาเชื่อยิ่งกว่าเดิม “ ไม่แปลกเลยที่ท่านมั่นใจว่าจะกำจัดปราณสุสานในตัวข้าได้ ” เกลดันคิด “ ไม่แปลกเลยที่หลินเป่ยชานไม่อาจจะเป็นคู่มือของท่านได้…” ขั้น 9 ! เกลดันโชคดีแค่ไหนที่ได้มาพบกับผู้ควบคุมขั้น 9 ? อยู่ๆเขาก็รู้สึกว่าปราณสุสานนั้นบางทีอาจจะไม่ใช่โชคร้ายแต่เป็นตัวทดสอบเขา ซานเหอและเหยียนอู้พากันสับสนว่าผู้ควบคุมขั้น 8 คนนี้เจออะไรมา ? เขาเดินทางผ่านรูหนอนแล้วไปเจออะไรมา ทำไมเขาถึงเคารพจางหยูแบบนี้ ท่าทีของเขาเปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ ! “ เจ้าน่ะโชคดี ” จางหยูมองไปที่เกลดัน การที่ถูกเขาเลือกแล้วและจะได้เป็นคนของเขาในอนาคตนั้นจะไม่โชคดีได้ยังไง แม้ว่าจางหยูจะไม่ใช่ผู้ควบคุมขั้น 9 จริงๆแต่อีกไม่นานเขาก็ต้องขึ้นไปถึงขั้น 9 ได้ มันคงใช้เวลาไม่นาน ที่สำคัญกว่านั้นคือเขาคือจ้าวบรรพกาลซึ่งมีฐานะสูงส่งกว่าผู้ควบคุมขั้น 9 เสียอีก ตอนนั้นจางหยูก็ได้พูดขึ้น “ เจ้ากับข้าต่างก็ได้รับโอกาส หลังจากนี้หากเจ้าทำงานให้ข้าได้ดี เป็นธรรมดาที่ข้าจะไม่ทำให้เจ้าผิดหวัง แน่นอนว่าหากผ่านไป 1 ยุคแล้วมันก็ขึ้นอยู่กับเจ้าว่าจะแยกตัวออกไปรึจะติดตามข้าต่อ” เมื่อเห็นว่าเกลดันอยากจะพูดบางอย่างจางหยูก็โบกมือ “ เรื่องนี้รอจนถึงเวลาแล้วค่อยตัดสินใจ ตอนนี้พูดไปก็ไม่มีความหมาย ” เกลดันตอบกลับด้วยความเคารพ “ ได้ ! ” แต่ในใจเขาได้ตัดสินใจแล้วว่าไม่ว่ายังไงเขาก็ต้องอยู่กับจางหยู ยิ่งเป็นคนเย่อหยิ่งเท่าไหร่ก็ไม่อาจจะต้านทานความยิ่งใหญ่ได้ นี่ไม่ต้องนับการเป็นทาสเลย ยังไงซะเมื่อเขาเป็นทาสแต่ก็ต้องขึ้นอยู่กับว่าเขาได้กลายเป็นทาสของใครด้วย หากเป็นทาสของผู้ควบคุมขั้น 9 แล้วมันก็ต่างจากทาสของคนอื่นๆ นอกจากความยิ่งใหญ่แล้วก็ยังมีเกียรติในตัวเอง ผู้คนไม่รังเกียจที่จะเป็นทาสของผู้ควบคุมขั้น 9 มันไม่ได้โดนดูถูกแต่ยังถือว่ามีเกียรติสูงส่งอีกต่างหาก ยังไงซะก็ไม่ใช่ทุกคนที่จะมีสิทธิ์เป็นทาสของผู้ควบคุมขั้น 9มันขึ้นอยู่กับโชคจริงๆ !เรื่องนี้เห็นได้จากประสบการณ์ที่ผ่านมาของเกลดันผู้ควบคุมขั้น 9 นั้นสามารถกำจัดปราณสุสานในตัวเกลดันได้แต่ตลอดเวลาที่ผ่านมานี้กลับไม่มีผู้ควบคุมขั้น 9 คนไหนมาช่วยเขาเลย มันเห็นได้ว่าผู้ควบคุมขั้น 9 นั้นไม่ได้สนใจเกลดันเลย บางทีไม่ใช่แค่ไม่สนใจแต่กลับไม่มีค่าพอให้คิดถึงด้วยแน่นอนว่าหากเป็นเบเกิลแล้ว เดาว่าผู้ควบคุมขั้น 9 อาจจะสนใจก็ได้เกลดันไม่ใช่เบเกิล เขาไม่ได้ยิ่งใหญ่แบบเบเกิล ความแข็งแกร่งของเขาไม่ได้โดดเด่นขนาดนั้น“ นายท่านอยากจะสั่งการอะไรข้า ?” เกลดันพร้อมที่จะพิสูจน์ตัวเองซานเหอและเหยียนอู้อดไม่ได้ที่จะมองหน้ากัน ท่าทีของเกลดันนั้นไม่อาจจะเข้าใจได้ ผู้ควบคุมขั้น 8 ระดับสูงที่เพิ่งมาเป็นทาสแต่กลับเคารพจางหยูยิ่งกว่าพวกเขาเสียอีกท่าทีประจบนี้ทำให้ซานเหอและเหยียนอู้ต่างก็พากันสับสนนี่มันเกิดบ้าอะไรกับชายคนนี้กัน ?จางหยูเห็นว่าทั้งสองสับสนแต่ก็ไม่คิดจะอธิบายอะไร ในทางกลับกันแล้วเมื่อได้ยินคำถามของเกลดันก็ทำให้เขาต้องครุ่นคิดเขามีตราขั้น 7 กับตัว การเดินทางในความโกลาหลนั้นถือว่าเพียงพอแล้ว ตอนนี้เขาไม่ได้คิดจะทำอะไรอื่น“ ตอนนี้ยังไม่มีธุระอะไร ข้าแค่อยากเดินทางไปรอบๆ ” จางหยูนึกถึงสัญญาที่ตกลงกับเบเกิลเอาไว้ ไม่รู้ตัวเลยว่าตอนนี้ผ่านไปหลายร้อยปีแล้ว ในความโกลาหลภายนอกไม่มีการไหลของเวลาจึงไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหนเกลดันพูดขึ้น “ ข้าไม่รู้ว่าท่านจะสนใจสุสานขั้น 9 รึไม่ ?”จางหยูยักคิ้ว “ เจ้าหมายถึงอะไร ?” เกลดันยังไม่ทันได้ตอบกลับ จางหยูก็ถามขึ้นมา “ จากนี้ไปเจ้าเรียกข้าว่าเจ้าสำนักก็พอสำหรับนายท่านนั้นข้าไม่ชิน ” เกลดันไม่ได้คิดอะไรมาก แม้จะไม่รู้ว่าเจ้าสำนักนี้หมายถึงฐานะอะไรแต่เมื่อจางหยูสั่งการมาแล้ว งั้นก็เป็นธรรมดาที่เขาจะเชื่อฟัง“ ได้ เจ้าสำนัก ” เกลดันพยักหน้า