ตอนที่ 1675 : ออกเดินทาง

“ สุสานขั้น 9 นั้นอันตรายอย่างมาก หากเจ้าตกอยู่ในอันตรายก็อย่าหาว่าข้าไม่เตือนล่วงหน้า” เกลดันพูดขึ้น หลินเป่ยชานพูดขึ้นมา “ เจ้ายังรอดมาได้ มันจะอันตรายแค่ไหนกัน ?” ครั้งนี้เกลดันไม่อาจจะเถียงอะไรกลับได้ เขามองไปที่หลินเป่ยชาน “ ข้าหวังว่าเจ้าจะคิดแบบนั้นอยู่หลังจากที่ไปที่นั่น ” จางหยูพูดขึ้นมา “ พี่หลิน เกลดันน่ะพูดไม่ดีนักแต่เป็นความจริงที่ว่าสุสานแห่งนี้อันตรายกว่าสุสานขั้น 9 ทั่วไป เจ้าควรจะเตรียมใจเอาไว้ ” ตอนแรกหลินเป่ยชานไม่ได้สนใจมากนักแต่เมื่อได้ยินที่จางหยูพูดมา เขาก็ต้องคิดทบทวนอีกรอบ เขาไม่เชื่อคำพูดของเกลดัน แต่เขายอมรับในตัวจางหยู คำพูดเดียวกันแต่ออกมาจากปากคนละคนย่อมมีน้ำหนักแตกต่างกัน “ เมื่อน้องชายพูดเช่นนั้น งั้นดูเหมือนว่าสุสานแห่งนี้จะไม่ธรรมดาจริงๆ ข้าจะระวังตัวเอาไว้ ” หลินเป่ยชานพูดขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เมื่อเห็นหลินเป่ยชานให้ความสำคัญกับเรื่องนี้ จางหยูก็ไม่ได้ย้ำอะไรอีก เขาได้พูดขึ้น “ พี่หลิน มีอะไรอื่นต้องไปจัดการอีกรึไม่ ? หากไม่มีอะไร เราก็รีบออกเดินทางกันเถิด ” “ ช้าก่อน ” หลินเป่ยชานพูดขึ้นแล้วหันไปหาหลินหลาง เขาคิดจะแลกเอาหินแห่งการสร้างทั้งหมดที่แลกกับจางหยูมอบให้กับหลินหลาง “ ข้าไม่รู้ว่าจะกลับมาเมื่อไหร่และไม่รู้ว่าจะรอดกลับมารึไม่ หินพวกนี้เจ้าเก็บเอาไว้ เจ้าจงทำความเข้าใจการสร้างในหิน อย่าให้คนนอกรับรู้เรื่องนี้ได้ ” “ ได้สิ ท่านพ่อ” หลินหลางพยักหน้าตอบรับ เขาไม่ได้ห้ามหลินเป่ยชาน เพราะเขารู้นิสัยพ่อของเขาเป็นอย่างดี เมื่อหลินเป่ยชานตัดสินใจไปแล้วก็ไม่อาจจะมีใครเปลี่ยนใจเขาได้ ถึงสุสานนี้จะอันตรายแต่ก็มีโอกาสมากมาย หากไม่ใช่เพราะเขาแข็งแกร่งไม่เพียงพอ เขาก็อยากที่จะไปด้วยสำหรับผู้ควบคุมแล้ว การสำรวจสุสานนั้นไม่ใช่สิ่งที่รับไม่ได้ การสำรวจสุสานถือว่าเป็นเรื่องทั่วไปที่ใครก็ทำกัน….“ รีบไปบ่มเพาะ หวังว่าเมื่อข้ากลับมาเจ้าจะทะลวงผ่านได้ ” หลินเป่ยชานตบไหล่หลินหลางด้วยท่าทีเอ็นดูกล่าวได้ว่าหลินหลางน่ะได้รับสืบทอดพรสวรรค์ของหลินเป่ยชานมา เขามีพรสวรรค์ที่น่าทึ่ง แม้ว่าจะไม่ได้น่าทึ่งเท่ากับ หลินเป่ยชาน แต่ก็มีความแข็งแกร่งที่น่ากลัวพอตัว ในด้านการบ่มเพาะเพียงลำพังแล้ว หากเทียบกับหลินเป่ยชานตอนอายุเท่ากัน หลินเป่ยชานไม่อาจจะเทียบกับหลินหลางได้ด้วยซ้ำมันอาจจะไม่เหมาะแต่ต้องบอกว่าหลินหลางน่ะต้องประสบความสำเร็จเหนือกว่าหลินเป่ยชานได้แน่หลังจากที่บอกกับหลินหลางแล้ว หลินเป่ยชานก็ได้พูดกับจางหยู “ น้องชาย ไปกันเถอะ ”จางหยูพยักหน้าก่อนจะบอกกับเกลดัน “ ไปกันเถอะ ”ทั้งสามคนได้เดินทางออกไปยังความโกลาหลทันที“ ใช้พาหนะมิติของข้าสิ ” หลินเป่ยชานโด่งดังมาหลายปีแล้วและมีเงินทองมากมาย พาหนะมิตินั้นแม้ว่าจะหาได้ยาก แต่สำหรับเขาแล้วมันไม่ได้มีค่าอะไรมากนัก “ เจ้าส่งพิกัดมาให้กับข้า ข้าจะพาพวกเจ้าไปเอง ” ด้วยความแข็งแกร่งระดับผู้ควบคุมขั้น 8 และพาหนะมิติระดับสูงแล้ว มันสามารถเดินทางได้เร็วทัดเทียมผู้ควบคุมขั้น 8 ระดับสูงได้เกลดันไม่คิดอะไรมากและส่งพิกัดให้กับหลินเป่ยชานพาหนะได้แล่นออกไปด้วยความเร็วที่น่าทึ่ง“ คลื่นพลังของเจ้า…” เกลดันรับรู้ได้ถึงคลื่นพลังของหลินเป่ยชาน “ ไม่ได้อ่อนแอกว่าเบเกิลเลย ! ”ในเขตตะวันออกตอนเหนือนั้น เบเกิลถือว่าแกร่งที่สุด เขาโดดเด่นเหนือผู้ควบคุมขั้น 8 ระดับสูงคนอื่นๆ ในเขตตะวันออกตอนเหนือนี้ไม่มีผู้ควบคุมขั้น 8 คนไหนที่แข็งแกร่งกว่าเบเกิล เขาน่ะถือว่าเป็นยอดฝีมือระดับสูงของเขตตะวันออกตอนเหนือ เขาคือตัวแทนของผู้ควบคุมขั้น 8 ในเขตตะวันออกตอนเหนือก็ว่าได้