ตอนที่ 1680 : ผู้นำในตำนาน

ชายหนุ่มหวงชีวิตตัวเองขึ้นมา เมื่อได้ยินคำพูดของเจ้าสำนัก เขาได้ค่อยๆได้สติกลับมา “ ข้า…ข้าเข้าใจแล้ว ” ชายหนุ่มก้มหน้าและพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ เจ้าสำนักพยักหน้าด้วยความพอใจก่อนจะพลิกฝ่ามือพร้อมกับส่งเกลดันและชายหนุ่มผ่านรูหนอนนั้นไป ต่อมาทั้งสองก็ปรากฏตัวขึ้นในสุสานอีกครั้ง ทั้งสองคนได้สร้างโล่พลังขึ้นมาเพื่อต้านทานปราณสุสานเอาไว้ จางหยูแผ่จิตผู้สร้างออกไปช่วยเพิ่มพลังให้กับโล่พลังของเกลดัน ก่อนจะมองไปที่ชายหนุ่ม หลินเป่ยชานตกใจ เขามองไปที่ชายหนุ่มคนนั้นและกลัวว่าชายหนุ่มจะทำการโจมตีอีกครั้ง เขารีบพูดขึ้นทันที “ ระวังตัว ! ” จางหยูยิ้มออกมาและโบกมือให้กับหลินเป่ยชาน “ ไม่ต้องกังวล เขาได้สติกลับมาแล้ว เขาจะไม่โจมตีเราหรอก ” เมื่อเห็นจางหยูมีใบหน้าเหมือนกับเจ้าสำนัก ชายหนุ่มก็ตัวสั่นขึ้นมาทันที “ ข้าไม่คิดจะทำให้ท่านไม่พอใจ ยกโทษให้ข้าด้วย ! ” ฉากนี้ทำให้หลินเป่ยชานต้องสับสนอย่างมาก นี่มันเกิดอะไรขึ้นกัน ? เขาโดนปราณสุสานครอบงำไปโดยสมบูรณ์แล้วแต่ยังได้สติกลับมาอีกรึ ? นี่มันไม่แปลกไปหน่อยรึไง ? สิ่งที่ทำให้หลินเป่ยชานสับสนยิ่งกว่านั้นคือทำไมชายหนุ่มถึงได้เคารพจางหยูแบบนี้ สายตาของเขาถึงกับแฝงไปด้วยความกลัว ? นี่มันเกิดบ้าอะไรกับชายหนุ่มและเกลดัน ตอนที่ทั้งสองหายไปนั้นเกิดอะไรขึ้นกัน ? ทำไมพวกนี้ถึงกลับมาพร้อมกับท่าทีที่เปลี่ยนไปแบบนี้ ? “ ไม่ต้องกังวล ” จางหยูพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม “ สบายใจได้ ข้าไม่ถือโทษเจ้าหรอก ”ชายหนุ่มปากกระตุก ตะกี้นี้จางหยูเพิ่งผ่าเขาออกเป็นสองส่วนกว่า 18 ครั้ง ประสบการณ์นั้นยังตราตรึงใจเขาอยู่หลินเป่ยชานมองไปที่ชายหนุ่มด้วยความลังเลและถามขึ้นมา “เจ้าได้สติกลับมาแล้วจริงๆรึ ?”ชายหนุ่มมองไปที่หลินเป่ยชานก่อนจะพยักหน้า“ เจ้าสำนักลงมือด้วยตัวเอง ทำไมต้องกลัวปราณสุสานด้วย ? ” เกลดันเคารพและชื่นชมจางหยูยิ่งกว่าเดิม เขาราวกับเป็นสาวกของจางหยูไปแล้วหลินเป่ยชานมองไปที่จางหยู, ชายหนุ่มและเกลดันด้วยความสับสนเขารู้สึกว่าจางหยูน่ะปิดบังบางอย่างกับเขาอยู่แต่เขาไม่อาจจะเข้าใจได้ว่ามันคืออะไร “ บอกข้ามาว่าเจ้าเป็นใครและมาทำอะไรที่นี่ มันเกิดบ้าอะไรที่นี่กัน ?” จางหยูมองไปที่ชายหนุ่ม “ เจ้าควรจะรู้ว่าข้าช่วยเจ้าเอาไว้ไม่ใช่เพราะข้ามีเมตตา แต่เจ้าน่ะมีข้อมูลที่มีประโยชน์ ข้าอยากรู้ความลับ หากไม่มีข้อมูลที่เป็นประโยชน์ งั้นข้าจะช่วยเจ้าทำไมกัน ? ”ชายหนุ่มโค้งให้และพูดขึ้น “ ข้าน้อยชื่อว่าจ้านเทียนเกอข้าเป็นคนของเขตตะวันออกตอนเหนือ ”“ จ้านเทียนเกอ! ” หลินเป่ยชานและเกลดันพากันอุทานออกมา“ ชายคนนี้โด่งดังรึ ? ” จางหยูถามขึ้นมา“ โด่งดังอย่างมาก !” หลินเป่ยชานตะลึง “ ประมาณ 3,000 ปีก่อนเขาได้โด่งดังขึ้นมา เขาบ่มเพาะแค่ไม่กี่ปีก็ขึ้นเป็นผู้ควบคุมขั้น 8 ระดับสูงได้และได้ขึ้นเป็นผู้นำ ! เขาถือว่ายิ่งใหญ่ในความโกลาหล แม้แต่ผู้นำคนอื่นๆก็ยังด้อยกว่าเขา ! ”เกลดันตอบกลับ “ เขาคืออัจฉริยะที่น่าทึ่งในห้าพันปีนี้ ในหมู่ผู้ควบคุมขั้น 8 แล้วเขาถือว่าไร้เทียมทาน ! เขาคือคนที่ใกล้เคียงขั้น 9 มากที่สุด ! ทุกคนเชื่อว่าตราบใดที่เขาไม่ตาย ไม่นานเขาก็จะขึ้นไปถึงขั้นที่ 9 ได้ ! แต่จู่ๆเขาก็หายตัวไป ไม่มีใครรู้ว่าเขาไปที่ไหน ไม่มีใครรู้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่รึไม่ มีแค่ตำนานของเขาที่เผยแพร่ความยิ่งใหญ่ของเขาจนถึงทุกวันนี้…”“ นี่คือที่มาของ จ้านเทียนเกอ! ”“ ผู้นำในตำนาน ! ”