ตอนที่ 1682 : อาราม

เมื่อเห็นว่าหลินเป่ยชานและเกลดันไม่เลือกจะถอนตัว จ้านเทียนเกอก็แปลกใจ เขาไม่คิดเลยว่าทั้งสองจะมีความกล้าเดินหน้าต่อ ความกล้านี้สมควรได้รับความชื่นชม ต่อมาพวกเขาก็เดินหน้ากันต่อ จางหยูและจ้านเทียนเกอเดินนำหน้าโดยมีหลินเป่ยชานและเกลดันเดินตามหลังมา พวกเขาตื่นตัวกันตลอดเวลา มันอาจจะเกิดอะไรขึ้นก็ได้ในสุสาน พวกเขาต้องต้านทานปราณสุสานไปด้วยตลอดเวลา “ เจ้ารับรู้อะไรได้รึไม่ ?” จางหยูแสดงสีหน้าหนักใจและมองไปที่จ้านเทียนเกอ จ้านเทียนเกอพยักหน้าและพูดขึ้น “ปราณสุสาน…มันแกร่งขึ้นกว่าเดิม !” ปราณสุสานมันแกร่งกว่าเขตนอก “ มันผิดปกติ ” จางหยูพึมพำออกมา ภายใต้สถานการณ์ปกติแล้ว ปราณสุสานนั้นมีจำกัด มันจะรวมตัวกันที่เขตกลางสุสาน สุสานขั้น 9 ก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น แต่ที่นี่มีปราณสุสานอยู่ทั่วทุกที่และยังเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ นี่แหละคือส่วนที่แปลก ตอนนั้นเกลดันก็ไม่อาจจะรับไหว “ เจ้าสำนัก ข้าเกรงว่าข้าไม่อาจจะทนไหวแล้ว ” แม้ว่าจะมีจางหยูคอยช่วยแต่เกลดันก็ไม่อาจจะรับไหวได้อีก ปราณสุสานนี้เกินกว่าที่เขาจะรับได้ไหวแล้ว แม้แต่หลินเป่ยชานก็ยังหน้าซีด การเดินแต่ละก้าวนั้นยากลำบากอย่ามาก “ เจ้ากลับไปก่อน ตอนเราเสร็จธุระในสุสานนี้ ข้าจะไปรับเจ้า ” จางหยูไม่ได้บังคับให้เกลดันให้อยู่ต่อ ด้วยความแข็งแกร่งของเกลดันตอนนี้แล้ว หากต้องเดินหน้าต่อก็มีแต่ถ่วงทุกคนไม่นานจางหยูก็ส่งเกลดันไปที่โลกตันเถียน เมื่อส่งเกลดันไปแล้ว จางหยูก็มองไปที่หลินเป่ยชาน “ พี่หลิน เจ้ายังไหวรึไม่ ? ” “ ข้ายังไหวอยู่ ” หลินเป่ยชานและผู้นำขั้น 8 นั้นยังมีความแตกต่างกันอยู่แต่เขาก็ยังเหนือกว่าผู้ควบคุมขั้น 8 ทั่วไปจางหยูพยักหน้าและพูดขึ้น “ งั้นก็เดินหน้าต่อ หากเจ้าไม่ไหวก็บอกข้า ข้าจะพาเจ้าไปที่อื่น ”เมื่อเห็นทักษะที่พิเศษของจางหยู หลินเป่ยชานก็ไม่คิดสงสัยในความสามารถของจางหยู เขาได้พยักหน้าตอบรับ “ได้”ทั้งสามพากันเดินหน้าต่อ สุดท้ายฉากตรงหน้าพวกเขาก็เปลี่ยนไป มันมีอารามปรากฏขึ้นมาตรงหน้าพวกเขา ที่นี่รายล้อมไปด้วยปราณสุสานที่น่ากลัวกว่าเดิม หลินเป่ยชานอาจจะโดนปราณสุสานครอบงำตอนไหนก็ได้“ นี่คือเขตกลางของสุสานงั้นรึ ?” จ้านเทียนเกอมองไปที่อารามตรงหน้า “ มันเป็นอารามแบบไหนกัน ?”หลินเป่ยชานกัดฟันแน่นเพื่อต้านทาน เมื่อเห็นอารามตรงหน้า เขาจะหนีกลับออกไปได้ยังไง ?เมื่อเห็นอารามนี้จางหยูก็คิดในใจ “ ดูเหมือนว่ามันจะคล้ายอารามของพวกศาสนา ”“ อัลเวอร์สร้างลัทธิหรือศาสนาของตัวเองขึ้นมาเหรอ ?” จางหยูถามจ้านเทียนเกอ“ ไม่น่าจะเป็นไปได้ อัลเวอร์นั้นลึกลับอย่างมาก แม้แต่ในยุคสมัยของข้าแล้วก็แทบไม่ได้ยินเรื่องของเขา ข้าไม่คิดว่าเขาจะสร้างลัทธิหรือศาสนาอะไรขึ้นมา ยังไงซะ อัลเวอร์กับข้าก็อยู่คนละช่วงเวลาต่างกันตั้งหลายพันปี หากเขาสร้างลัทธิหรือศาสนาขึ้นมาจริงๆ มันก็น่าจะมีเบาะแสอยู่บ้าง ”จางหยูแปลกใจ “ เมื่อไม่ได้สร้างลัทธิหรือศาสนาขึ้นมา ทำไมถึงได้มีอารามอยู่ที่นี่ด้วย ?”“ บางทีอาจจะมีความเป็นไปได้อื่นอยู่ ” หลินเป่ยชานพยายามพูดขึ้นมาจางหยูกับจ้านเทียนเกอพามองไปที่หลินเป่ยชาน “ บางทีเขาอาจจะเป็นสาวกก็ได้ ? ถึงความเป็นไปได้นี้จะต่ำแต่ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ ” หลินเป่ยชานพูดขึ้นสาวกรึ ?ผู้ควบคุมขั้น 9 เป็นสาวกรึ ?เมื่อคิดถึงความเป็นไปได้นี้จางหยูก็ใจสั่นขึ้นมา