ตอนที่ 1685 : 300 ปีผ่านไป ทะเลกลายเป็นทุ่งนา

“ หลังจากที่พักผ่อนเสร็จแล้วเราจะเดินทางกัน ” จางหยูพูดขึ้นมา คนอื่นจำเป็นต้องพัก ความเหนื่อยล้าทางร่างกายอาจจะใช้จิตผู้สร้างฟื้นฟูขึ้นมาได้ แต่ความเหนื่อยล้าทางจิตนั้นจะต้องใช้เวลาเพื่อฟื้นฟูมัน ยิ่งไปกว่านั้น จางหยูก็ออกจากสำนักคังเฉียงมานานแล้ว เมื่อได้กลับมาก็เป็นธรรมดาที่เขาไม่คิดจะเดินทางออกมาในทันที จางหยูสร้างรูหนอนขึ้นมาและเดินทางไปพร้อมกับจ้านเทียนเกอและคนอื่นๆเพื่อไปยังโลกป่า “ นี่คือโลกขั้น 9 ที่ข้าได้สร้างขึ้นมา” จางหยูไม่ได้ปิดบังอะไรและพูดขึ้น “ หากพวกเจ้าสนใจก็อยู่ที่นี่ไปก่อนได้ แน่นอนว่าพวกเจ้าจะไปยังโลกสวรรค์ร้างก่อนก็ได้ จากนั้นข้าจะเดินทางไปหาพวกเจ้าที่นั่น” เมื่อได้ยินจางหยูบอกมาว่าโลกป่าคือโลกที่จางหยูสร้างขึ้นมา จ้านเทียนเกอและคนอื่นๆก็พากันสนใจขึ้นมา พวกเขาต่างก็บอกว่าอยากจะพักอยู่ที่นี่ จางหยูพยักหน้าและบอกกับทุกคน “ งั้นพวกเจ้าก็ดูแลตัวเอง ข้าจะไม่พูดไร้สาระ ก่อนที่จะออกเดินทางข้าจะแจ้งกับพวกเจ้า” จ้านเทียนเกอและหลินเป่ยชานได้เดินทางออกไปทันที จางหยูและเกลดันได้เดินทางไปยังสำนักคังเฉียง “ นี่คือสำนักที่เจ้าสำนักก่อตั้งขึ้นมารึ ?” เกลดันมองไปที่สำนักคังเฉียง เขารับรู้ได้ถึงอาจารย์และศิษย์ภายในสำนัก สีหน้าของเขาแสดงความสงสัยออกมา “ หากพูดให้ถูกต้องแล้วนี่คือสำนักที่พ่อข้าก่อตั้งขึ้นมา” จางหยูพูดขึ้น “ เพราะเหตุผลบางอย่างจึงทำให้สำนักตกต่ำลง สุดท้ายข้าก็กลับมาพัฒนามันอีกรอบ..” แน่นอนว่าถึงแม้ว่าสำนักคังเฉียงจะไม่ตกต่ำลง แต่สำหรับคนส่วนมากแล้วมันก็แทบไม่ต่างจากการตกต่ำเลย เกลดันคิดว่าที่ที่นี่ไม่มียอดฝีมือเพราะการฟื้นฟูสำนักขึ้นมาใหม่ เขาไม่คิดเลยว่าสำนักคังเฉียงตอนนี้คือการพัฒนาถึงขีดสุดของมันแล้ว หลังจากที่มาถึงสำนัก จางหยูก็ได้เรียก ผานกู่, หงจวินและหยวนฉิงเข้าพบ ทั้งสามคนรีบเดินทางมาทันที “ เจ้าสำนัก” “ เจ้าสำนัก”“ ศิษย์ข้า “ทุกคนปรากฏตัวขึ้นมาพร้อมกับยิ้มทักทายจางหยู“ เขาเป็นใครกัน ?” หยวนฉิงมองไปที่เกลดันด้วยความสงสัย“ ศิษย์รึ ?” เกลดันสับสนอย่างมาก เจ้าสำนักเป็นผู้ควบคุมขั้น 9 แต่ชายคนนี้ที่ไม่มีแม้แต่จิตผู้สร้างที่แท้จริงกลับเรียกเจ้าสำนักว่าศิษย์“ นี่คือเกลดัน สหายที่ข้าเจอในความโกลาหล ” จางหยูเองก็ให้เกียรติเกลดันสหาย คำนี้ทำให้เกลดันรู้สึกดีอย่างมาก มันจะน่าภูมิใจแค่ไหนกันที่ถูกผู้ควบคุมขั้น 9 เรียกว่าสหาย ?ต้องรู้ก่อนว่าฐานะที่แท้จริงของเขาคือทาส !เกลดันพอใจอย่างมาก เขาถึงกับภูมิใจแต่ก็ไม่อาจแสดงมันออกมาได้ เขาสุภาพต่อหยวนฉิงและคนอื่นๆอย่างมาก เขาได้ป้องมือและพูดขึ้น “ ข้าเกลดัน ข้าคอยรับใช้เจ้าสำนัก ยินดีที่ได้พบกับทุกคน “ แม้ว่าความแข็งแกร่งของคนพวกนี้จะอ่อนแออย่างมาก แต่เจ้าสำนักก็เหมือนจะให้ความสำคัญกับคนเหล่านี้ เป็นธรรมดาที่เกลดันจะไม่ดูหมิ่นคนพวกนี้“ นี่คือเทพผานกู่, หงจวินและอาจารย์ของข้า หยวนฉิง” จางหยูแนะนำ “ พวกนี้คอยช่วยเหลือข้าไว้มากโดยเฉพาะอาจารย์ของข้าหากไม่มีเขาแล้วข้าคงไม่ประสบความสำเร็จเฉกเช่นวันนี้ ”เมื่อได้ยินที่จางหยูบอกมา หยวนฉิง, ผานกู่และหงจวินต่างก็พากันอุ่นใจเกลดันรู้สึกว่าตัวเองโชคดีที่ไม่ได้ดูหมิ่นทั้งสามคน“ ท่านเกลดัน” ตอนนั้นหยวนฉิงลังเลและได้ถามขึ้นมา “ ข้าขอถามทีว่าท่านเป็นผู้ควบุคมขั้น 8 รึ ?” เขาเห็นตราที่อกของเกลดันผานกู่และหงจวินไม่ได้รู้จักตรานั้น แต่เมื่อได้ยินที่หยวนฉิงพูดมา พวกนั้นถึงได้สังเกตเห็น “ ผู้ควบคุมขั้น 8 รึ ! ”เกลดันพยักหน้าตอบรับ “ ใช่ !”คำตอบของเขาเรียบง่ายเพราะต่อหน้าเจ้าสำนักแล้วผู้ควบคุมขั้น 8 นั้นไม่ได้ยิ่งใหญ่อะไรเลย นอกจากนี้แค่หลินเป่ยชานก็ยังเอาชนะเขาได้แล้ว นี่ไม่ต้องนับจ้านเทียนเกอที่เป็นผู้นำขั้น 8 เลย