ตอนที่ 1733 : กลืนกิน

เสี่ยวเสียถึงกับเลียปาก หงมองไม่เห็นเสี่ยวเสีย ไม่งั้นแล้วเขาคงกลัวเสี่ยวเสียยิ่งกว่าจิตปฐมบทโกลาหลในหลุมดำเสียอีก “ นายท่าน ข้ากินมันได้รึไม่ ?” เสี่ยวเสียแสดงสายตาคาดหวังออกมา จางหยูมองไปที่เสี่ยวเสียด้วยความแปลกใจ “เจ้ากินมันได้ด้วยรึ ?” ไม่คิดเลยว่าหลังจากที่เสี่ยวเสียพัฒนาขึ้นมา มันจะยังมีนิสัยแบบเดิมอย่างในอดีตอยู่ เสี่ยวเสียพยักหน้า “ สัญชาตญาณบอกข้าว่าหากกินมันเข้าไป ความแข็งแกร่งของข้าก็จะเพิ่มขึ้น” “ กินจิตปฐมบทโกลาหลจะทำให้ความแข็งแกร่งของเจ้าเพิ่มขึ้นรึ ?” จางหยูพึมพำออกมา “ มันเหมือนกับการกินชูร่าและบาปแห่งความว่างเปล่างั้นรึ ?” เมื่อได้ยินที่จางหยูถามมา หงก็แปลกใจ “ เจ้าสำนัก ท่านพูดกับใครกัน ?” จางหยูโบกมือให้กับหงและพูดขึ้น “ ไม่ต้องกังวล เสี่ยวเสียคือสัตว์เลี้ยงของข้า มันไม่ทำร้ายเจ้าหรอก ” จางหยูพูดขึ้นต่อ “ เสี่ยวเสียสนใจในจิตปฐมบทโกลาหลของเจ้า ครั้งนี้ข้าจะให้เสี่ยวเสียจัดการ” เขามองไปที่เสี่ยวเสียที่อยู่บนไหล่แล้วโบกมือ “ไปสิ จิตปฐมบทโกลาหลนี่เป็นของเจ้าทั้งหมด” เสี่ยวเสียตื่นเต้นอย่างมากและรีบมุ่งหน้าไปที่หลุมดำทันที ในหลุมดำ จิตปฐมบทโกลาหลได้ตื่นขึ้นมาเพราะพลังที่พุ่งผ่านมา มันยิ้มออกมาอย่างภูมิใจ “ หง ข้าบอกแล้วว่าเจ้าไม่อาจจะกักขังข้าได้ ! เมื่อข้าออกไปได้ ข้าจะฆ่าเจ้า…” แต่มันยังพูดไม่ทันจบก็รับรู้ได้ถึงคลื่นพลังอันน่ากลัว มันขนลุกราวกับเจอกับตัวตนที่สูงส่งกว่ามัน เมื่อเงยหน้าขึ้นมองจิตปฐมบทโกลาหลก็ต้องตะลึง เมื่อพบเสี่ยวเสียปรากฏตัวขึ้นตรงหน้า “ จะ เจ้า…” มันได้กลิ่นที่คล้ายกับตัวเองจากตัวเสี่ยวเสีย ความรู้สึกอันคุ้นเคย นี่คือพลังของจิตปฐมบทโกลาหล มันเป็นไปไม่ได้ที่จะพบกับจิตปฐมบทโกลาหลในโลกเดียวกัน ต้องรู้ก่อนว่าจิตปฐมบทโกลาหลกำเนิดขึ้นมาในโลกขั้น 9 และถูกผูกมัดกับโลก มันไม่อาจจะแยกตัวจากโลกได้ มันไม่อาจจะอยู่เพียงลำพังได้ ตอนที่โลกถูกทำลาย จิตปฐมบทโกลาหลก็จะหายไปด้วย มันเท่ากับว่าทำภารกิจของมันสำเร็จ ไม่มีจิตปฐมบทโกลาหลตัวไหนที่หนีออกมาจากโลกที่มันกำเนิดขึ้นมาได้ ! “ เจ้าไม่เป็นอะไรหรอก ” เสี่ยวเสียหัวเราะออกมา รอยยิ้มนั้นดูสดใสอย่างมาก จิตปฐมบทโกลาหลรับรู้ได้ถึงพลังของเสี่ยวเสียได้อย่างชัดเจน นี่คือพลังที่มันไม่อาจจะต้านทานได้มันคิดว่าเสี่ยวเสียจะมาช่วยมันจัดการกับหง มันอดไม่ได้ที่จะตื่นเต้นขึ้นมา “ สวัสดี เจ้ามาที่นี่เพื่อช่วยข้าสินะ…”แต่มันยังพูดไม่ทันจบก็ต้องกรีดร้องออกมาจิตอันแข็งแกร่งที่มันคิดว่ามาช่วยกลับพุ่งเข้ามากัดมันผู้ช่วยอะไร ?ทำไมผู้ช่วยถึงได้มาทำร้ายมันเช่นนี้?“ อร่อยดีจริงๆ !” เสี่ยวเสียแสดงสีหน้าพอใจออกมา รสชาติความอร่อยแบบนี้ทำให้ร่างของมันสั่นไหว มันมีพลังงานไหลไปทั่วตัวมัน “ ตั้งแต่ที่กินชูร่าไป ข้าก็ไม่เคยลิ้มรสความอร่อยแบบนี้มาก่อน”เสี่ยวเสียแสดงสีหน้าพอใจออกมา “ ไม่คิดเลยว่าจิตปฐมบทโกลาหลจะอร่อยแบบนี้ ”“ อ๊า ! ” จิตปฐมบทโกลาหลกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ร่างและวิญญาณของมันเจ็บปวดอย่างมาก มันถึงกับคิดอะไรไม่ออกในตอนนี้ที่ด้านนอกหลุมดำนั้นหงได้ยินเสียงกรีดร้องของจิตปฐมบทโกลาหลก็อดไม่ได้ที่จะขนลุกตัวตนแบบไหนกันที่ทำให้จิตปฐมบทโกลาหลกรีดร้องออกมาแบบนี้ได้ ?เมื่อได้ยินเสียงกรีดร้องของมัน หงก็พอเดาออกว่ามันเจ็บปวดเพียงใดไม่นานเสียงของจิตปฐมบทโกลาหลก็เบาลงจนสุดท้ายมันก็หายไปอย่างสมบูรณ์เสี่ยวเสียเดินทางออกมาจากหลุมดำแต่ดูเหมือนจะยังไม่พอใจเท่าไหร่ “ จิตปฐมบทโกลาหลนี่เล็กเกินไป ข้ายังไม่อิ่มเลย..”ด้วยความอยากของมันแล้ว นี่ไม่ต้องพูดถึงจิตปฐมบทโกลาหลตัวเดียวเลย ถึงจะมีสักพันตัวหมื่นตัวก็คงไม่อิ่มตอนนั้นระดับการบ่มเพาะของเสี่ยวเสียเพิ่มขึ้นมาเล็กน้อยแต่ไม่ได้ชัดเจนนัก ชัดแล้วว่าจิตปฐมบทโกลาหลตัวเดียวไม่ได้ส่งผลอะไรต่อมันมากนักเมื่อไม่มีจิตปฐมบทโกลาหล หลุมดำก็หยุดทำงาน พลังกลืนกินอันน่ากลัวก็ได้หายไป หลุมดำกลับเปิดออกราวกับนำไปสู่อีกมิติหนึ่งร่างแยกของหงได้กลับมาเป็นมนุษย์ดังเดิมก่อนจะกลายเป็นจุดแสงกระจายไปทั่วหงมองไปที่ฉากตรงหน้าและหลุมดำที่เคยมีจิตปฐมบทโกลาหลอยู่ แต่ตอนนี้กลับว่างเปล่าไปแล้ว