ตอนที่ 1738 : การตายของผู้ควบคุมขั้น 9

พลังโกลาหลนั้นคล้ายกับดาวข่มพลังสร้าง เหมิงเกอรู้ว่าพลังนี่ไม่อาจจะต้านทานได้ “ เจ้าคิดจะฆ่าข้าไม่ใชรึไง ? มาสิ” เสี่ยวเสียท้า การต่อสู้ครั้งนี้ทำให้เสี่ยวเสียเข้าใจว่าได้ตัวเองเปรียบแค่ไหน และยังทำให้เข้าใจว่าต่อไปนี้มันเริ่มมีจุดยืนแล้ว มันแผ่พลังออกไปก่อนจะควบคุมพลังโกลาหลให้กลายเป็นมือขนาดยักษ์ตบเข้าใส่เหมิงเกอ เหมิงเกอลนลาน เขาเป็นผู้ควบคุมขั้นที่ 9 แต่กลับโดนตบหน้าเช่นนี้ อีกอย่างเขาไม่อยากจะตายเพราะฝีมือจิตปฐมบทโกลาหล แต่เสี่ยวเสียน่ะรวดเร็วเกินไป เขาโดนแช่แข็งในมิติ มันยากที่เขาจะขยับตัวได้ เขาไม่อาจจะหนีไปได้เลย ได้แต่รอให้ตัวเองโดนตบ ตูม ! มือขนาดใหญ่ตบเข้าที่หน้าเหมิงเกอจนเขากระเด็นออกไป ความเจ็บนี้ลึกไปถึงกระดูกแต่หากเทียบกับความเจ็บปวดทางร่างกายแล้ว เขากลับรู้สึกเสียหน้ามากกว่า เขาโดนตบหน้าเข้าอย่างจัง ! นี่เท่ากับการดูหมิ่น ! “ อ๊า !” เหมิงเกอปลดปล่อยจิตผู้สร้างทั้งหมดออกมา จากนั้นเขาก็ได้สร้างโลกจำลองขึ้นและดึงเสี่ยวเสียเข้าไปด้านใน ตอนนี้เขาคลั่งไปแล้ว “ ข้าจะฆ่าเจ้า เจ้าต้องตาย!” ตาของเขาแดงก่ำ ตอนนี้เขาไม่คิดจะใช้เหตุผล เขามีแต่ความโกรธแค้น เสี่ยวเสียระเบิดพลังของตัวเองออกมาด้วยความมั่นใจ เขาไม่ได้สนใจโลกจำลองนี้ มันพุ่งมาจากอีกมุมโลกเข้าไปหาเหมิงเกอทันที เหมิงเกอไม่ได้สนใจโลกจำลองที่เสียหาย ตอนนี้อารมณ์ของเขาร้อนรุ่ม ดังนั้นทั้งโลกจึงเกิดไฟลุกขึ้นมา มันราวกับจุดจบของโลก ความร้อนอันรุนแรงและเปลวไฟอันน่ากลัวลุกไหม้ทั่วทั้งโลก แม้แต่เสี่ยวเสียก็ยังรู้สึกว่ากำลังโดนเผา ร่างของมันเริ่มรู้สึกได้ถึงความเจ็บปวด“ ตาย ตายไปซะ !” เหมิงเกอยังไล่ล่าเสี่ยวเสียต่อเขาไม่สนผลที่ตามมา เขาได้เทจิตผู้สร้างทั้งหมดเข้าไปในโลกจำลองเพื่อเพิ่มความร้อนให้กับโลกนี้ เขาคิดจะเผาเสี่ยวเสียทั้งเป็น“ อึก..” เสี่ยวเสียที่โดนเผานั้นอดไม่ได้ที่จะร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ความร้อนนี้เริ่มทำให้มันรู้สึกเสียใจ “ เจ้านี่แกร่งได้ถึงขนาดนี้เลยรึ !”มันแทบลืมไปว่ามันไม่อาจจะต้านทานการโจมตีของผู้ควบคุมขั้นที่ 9 ได้ตอนแรกมันไม่ได้ใส่ใจเหมิงเกอนัก แต่เมื่อรับรู้ได้ถึงเปลวไฟอันน่ากลัวนี้ มันก็เข้าใจว่าแม้ว่ามันจะทัดเทียมกับผู้ควบคุมขั้น 9 แต่มันก็ไม่ได้มีความสามารถในการบดขยี้ผู้ควบคุมขั้น 9มันทำให้ลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิทไม่คิดเลยว่าภัยจะมาถึงตัวเร็วแบบนี้ !โชคดีที่เหมิงเกอน่ะบาดเจ็บจึงทำให้พลังในการโจมตีลดลงไปและไม่เพียงพอที่จะเป็นภัยต่อชีวิตของมันในโลกจำลองนั้นเสี่ยวเสียโดนเผาทั้งเป็น ส่วนเหมิงเกอก็โดนพลังของตัวเองสะท้อนกลับ จิตผู้สร้างสั่นไหวอย่างรุนแรงราวกับจะดับสูญลง“ อยากฆ่าข้ารึ ? ใช้ทั้งชีวิตเจ้าก็ไม่อาจจะทำได้ !” เสี่ยวเสียกัดฟันแน่นและควบคุมพลังโกลาหลต่อ สายตาของมันแสดงความแน่วแน่ออกมาเมื่อรับรู้ได้ถึงพลังนั้นเหมิงเกอก็ลนลานขึ้นมา แม้ว่ามันจะหาทางรับมือกับเสี่ยวเสียได้แล้ว แต่มันก็สายเกินไป เขาบาดเจ็บอยู่ และเขาไม่อาจจะใช้พลังทั้งหมดที่มีได้ หากต้องสู้กับเสี่ยวเสียในตอนนี้ เขาก็เป็นฝ่ายเสียเปรียบ ที่สำคัญที่สุดคือสภาพของเขาในตอนนี้ย่ำแย่ หากโดนโจมตีหลายครั้งเขาก็อาจจะตายได้เหมิงเกอทั้งโกรธและแค้น “ บังอาจนัก ! หากไม่ใช่เพราะข้าประมาทเจ้า ข้าคงเอาชนะเจ้าได้อย่างแน่นอน !”