ตอนที่ 1788 : แข็งนอกอ่อนใน

แม้จะยังบอกไม่ได้ว่าประโยคไหนจริงรึปลอม แต่สัญชาตญาณของจางหยูก็บอกเขาว่าจิตสวรรค์นั้นจะต้องปกปิดข้อมูลจำนวนมากเอาไว้ คำพูดที่จิตสวรรค์พูดออกมานั้นมันเชื่อได้แค่ไม่กี่คำ จิตสวรรค์เป็นร่างแยกของจ้าวโกลาหล? จิตสวรรค์ต้องการกระตุ้นลานแห่งวิวรณ์ขึ้นมาเพื่อชุบชีวิตจ้าวโกลาหล? ทุกอย่างล้วนดูน่าสงสัยทั้งสิ้น แต่จิตสวรรค์ไม่น่าจะโกหกทั้งหมด เพียงแค่ว่าจางหยูบอกไม่ได้ว่าส่วนไหนที่เป็นความจริงบ้าง นี่คือความฉลาดของจิตสวรรค์ เขาใช้ทั้งความจริงและความเท็จมารวมกัน แม้แต่จางหยูที่เก่งในด้านนี้ก็แทบจะโดนหลอกไปด้วย “ การเสียสละนั้นต้องเกิดขึ้นอยู่แล้ว แม้ว่าข้าจะไม่ทำแต่ไห่อู่เซิงก็ต้องทำ เจ้าไม่อาจจะหยุดได้” จิตสวรรค์พูดขึ้น จางลู่ยักคิ้ว “ หากไม่ลองแล้วใครจะไปรู้ ?” “ เจ้ามั่นใจรึว่าจะทำแบบนี้จริงๆ ?” เสียงของจิตสวรรค์นั้นเฉยเมย “ ด้วยความแข็งแกร่งของเจ้าแล้ว เจ้าก็น่าจะรู้ว่าร่างหลักของเจ้ากับจ้าวโกลาหลนั้นต่างกันอย่างมาก จนถึงวันที่โกลาหลล่มสลาย ข้าเกรงว่ามันคงยากที่เจ้าจะขึ้นไปถึงระดับนั้นได้….” จิตสวรรค์รอบรู้อย่างมาก แค่มองจางลู่ เขาก็เดาถึงความแข็งแกร่งของจางหยูได้ “ บางทีข้าอาจจะบ่มเพาะได้เร็ว ?” จางลู่พูดขึ้นมา เขาไม่กล้าบอกเวลาในการบ่มเพาะของจางหยู เพราะกลัวว่าจะทำให้จิตสวรรค์ตกใจ เสียงของจิตสวรรค์เย็นชาขึ้นมา “ ดูเหมือนเจ้าจะตัดสินใจแล้วว่าจะสู้กับข้า” “ ทำไม ข้าจะเลือกอะไรได้อีก ?” จางลู่ฮึดฮัดออกมา “ เมื่อหลอกข้าไม่ได้ เจ้าเลยคิดจะจัดการข้าแทนสินะ ?” จิตสวรรค์ไม่สนใจคำถากถางของจางลู่มันพูดด้วยท่าทีเฉยเมย “ เจ้าไม่น่าจะมายุ่งเรื่องของข้ากับไห่อู่เซิง หากข้าเป็นเจ้า ข้าจะทำเป็นไม่รู้และมองอยู่ห่างๆ” จางลู่ส่ายหน้า “ หากเจ้าต้องการสละทั้งโกลาหล ข้าก็ไม่อาจจะมองข้ามได้” เมื่อได้ยินแบบนั้นจิตสวรรค์ก็ถอนหายใจออกมา “ ข้าบอกเจ้ามากไปจริงๆ แต่เดิมแล้วข้าอยากจะให้เจ้าช่วย แต่ไม่คิดเลยว่ากลับเพิ่มศัตรูให้กับตัวเอง ช่างเถอะ แม้ว่ามันจะยากเกินไปสำหรับข้าที่จะกำจัดไห่อู่เซิงตามลำพัง แต่ก็ใช่ว่าจะไร้โอกาส เจ้าไปซะ ข้าจะทำเหมือนกับว่าเจ้าไม่เคยมาที่สุสานสวรรค์” จางลู่แปลกใจ “ เจ้าจะไม่ฆ่าข้ารึ”“ ฆ่าเจ้าไปจะมีประโยชน์อะไร ?” จิตสวรรค์ถามขึ้นมา “ เจ้าเป็นแค่ร่างแยก ฆ่าเจ้าไปก็ไม่ส่งผลอะไรต่อร่างหลักของเจ้า ตราบใดที่เขาต้องการ เขาก็สามารถสร้างร่างแยกขึ้นมาใหม่ได้ “ ตอนนั้นเองจิตสวรรค์กลับพูดขึ้น “ และข้าไม่อยากเป็นศัตรูกับเจ้า”แค่ไห่อู่เซิงยังมีชิตอยู่ก็ทำให้มันปวดหัวมากพอแล้ว หากหาศัตรูที่แข็งแกร่งเพิ่มคงก็ไม่ต้องทำอะไรและได้แต่ต้องยอมรับความพ่ายแพ้“ งั้นรึ ?” แน่นอนจางลู่รู้ว่าจิตสวรรค์ไม่ได้ใจดีจนปล่อยเขาไป บางทีเขาอาจจะเดาความคิดของจิตสวรรค์ออก “ ไม่คิดเลยว่าร่างแยกของจ้าวโกลาหลจะกลัวคนอื่นด้วย..”“ เจ้าไปเถอะ” จิตสวรรค์เหมือนไม่สนใจจะคุยกับจางลู่ต่อ “ข้ากลัวว่าข้าจะเปลี่ยนใจ”จางลู่ไม่ได้กลัวเลยแม้แต่น้อย เขามองไปที่จิตสวรรค์แล้วพูดขึ้น “ ข้ามีอีกสองคำถาม ข้าหวังว่าเจ้าจะตอบข้า”จิตสวรรค์พูดขึ้น “ เจ้าไม่ช่วยข้าแต่คิดจะหยุดข้า แล้วทำไมข้าต้องตอบคำถามของเจ้า ?”“ มันก็ไม่ผิดหากเจ้าจะไม่ตอบ ข้ามีหน้าที่แค่ถาม” จางลู่ยิ้มออกมา “ คำถามแรกคือจ้าวโกลาหลตายได้ยังไง? คำถามที่สองคือทำไมเจ้าไม่ตายตอนที่ร่างหลักตายไป ?” “ เจ้าฉลาดไม่ใช่รึ ?” จิตสวรรค์เริ่มสนใจขึ้นมาเมื่อเห็นท่าทีของจิตสวรรค์ จางลู่ก็ไม่ได้คาดหวังอะไร ในเมื่อเขาฉีกหน้าอีกฝ่ายแล้ว จิตสวรรค์ก็ไม่จำเป็นต้องบอกความลับอะไรกับเขาอีกโชดดีที่เขาไม่ได้คาดหวังอะไรตั้งแต่แรกอยู่แล้ว เขาแค่ลองถามดู หากจิตสวรรค์ไม่ตอบคำถามเขา จางลู่ก็ไม่ได้ผิดหวัง“ ก็ได้” จางลู่พูดขึ้น “ เมื่อเจ้าไม่คิดจะพูด งั้นข้าขอตัว ”เขามองไปที่หุ่นเชิดที่ยืนเรียงแถวอยู่ด้านนอกและเสียดายขึ้นมาที่ไม่อาจจะเอาพวกนี้ไปด้วยได้เขาไม่มีพลังพอที่จะพาหุ่นเชิดเหล่านี้ไปต่อหน้าจิตสวรรค์จางลู่ส่ายหน้าและหันหลังกลับก่อนจะเดินเข้าไปในรูหนอนเพื่อกลับไปยังโลกตันเถียน หลังจากที่จางลู่หายตัวไป รูหนอนก็ค่อยๆปิดตัวลงก่อนที่จะหายไปจนกระทั่งรูหนอนหายไป ร่างของจิตสวรรค์ก็ไม่อาจจะรวมตัวกันได้อีก มันได้กระจายออกไปทั่วทุกทิศทาง จิตสวรรค์ได้กลายเป็นหมอก มันร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด