ตอนที่ 1798 : ร่างแยกตัวจริง

จางลู่แปลกใจ “ เจ้ารู้จักต้นไม้โกลาหลรึ ?” การรู้จักต้นไม้โกลาหลก็หมายความว่าอยู่ในยุคเดียวกับต้นไม้โกลาหลรึมาจากยุคที่ไม่ต่างกันมาก “ แน่นอนว่าข้ารู้จักมัน” จิตมรณะดูเหม่อลอย “ ข้าทำงานกับมันในการดูแลโกลาหลแห่งนี้ ข้าจะไม่รู้จักมันได้ยังไง ?” เมื่อได้ยินแบบนั้นจางลู่ก็แปลกใจยิ่งกว่าเก่า จิตมรณะถึงกับรู้เรื่องนี้ด้วย ในเวลาเดียวกันจางลู่ก็สงสัยเรื่องตัวตนของจิตมรณะ “ เจ้ารู้จักต้นไม้โกลาหล เจ้าถึงกับรู้ว่าร่างแยกของจ้าวโกลาหลได้ร่วมมือกับต้นไม้โกลาหลในการดูแลโกลาหล ดูเหมือนว่ามันยากที่จะบอกตัวตนของเจ้าได้” จางลู่ หรี่ตาลง “ บอกมาว่าเจ้าเป็นใครกันแน่ ?” จิตมรณะถอนหายใจออกมา “ ดูเหมือนว่าข้าพูดไปเจ้าคงไม่เชื่อ หากเป็นเช่นนั้นเจ้าจะถามข้าทำไมกัน ?” “ มันไม่ใช่ว่าข้าไม่เชื่อเจ้า มันเป็นเพราะเจ้าโกหกมากเกินไปต่างหาก” จางลู่มองไปที่จิตมรณะ “ หากเจ้าเป็นร่างแยกของจ้าวโกลาหลจริงๆแล้วทำไมต้องแต่งเรื่องขึ้นมาหลอกข้าด้วย ? เจ้าถึงกับให้ข้าไปหาไห่อู่เซิง ?” จิตมรณะยังไม่ทันได้เปิดปากพูด จางลู่ก็พูดขึ้นมา “ เมื่อเจ้าบอกว่าเจ้าเป็นร่างแยกของจ้าวโกลาหล งั้นเจ้าบอกมาว่าเจ้าชื่ออะไร ? บอกข้าว่าจ้าวโกลาหลตายได้ยังไง หากเจ้าพูดถูก ข้าถึงจะเชื่อว่าเจ้าเป็นร่างแยกจริงๆ” จิตมรณะเงียบไป “ ทำไม เจ้าตอบไม่ได้รึ ?” จางลู่ฮึดฮัดออกมา “ เจ้าไม่คิดจะตอบเพราะเจ้าไม่รู้สินะ ?” “ข้าคือซุนเหยียน” จิตมรณะพูดขึ้น “ เจ้ารู้จักต้นไม้โกลาหล เจ้าถามชื่อข้าจากเขาก็ได้ ข้าคิดว่าในโกลาหลแห่งนี้นอกจากร่างหลักและต้นไม้โกลาหลแล้ว ไม่มีใครอื่นอีกที่รู้จักชื่อข้า แน่นอนว่าหากไม่นับเจ้ากับเจ้าตัวเล็กนี่”จางลู่ถึงกับชะงักเขาไม่คิดเลยว่าจิตมรณะจะรู้ชื่อนี้จิตมรณะคือร่างแยกของจ้าวโกลาหลจริงๆรึ ?“ แล้วจ้าวโกลาหลตายได้ยังไง ?” จางลู่ยังไม่เชื่อคำพูดของจิตมรณะ“ บอกไปเจ้าอาจจะไม่เชื่อ ร่างหลัก..” จิตมรณะได้ถอนหายใจออกมาและพูดขึ้น “ เขาโดนสิ่งมีชีวิตที่เหมือนกับผึ้งต่อยจนตาย” เมื่อพูดถึงผึ้ง จิตมรณะก็เผยท่าทีหวาดกลัวออกมา“ แล้วไห่อู่เซิงล่ะ ?” จางลู่แปลกใจเรื่องการตายของจ้าวโกลาหล จิตมรณะและไห่อู่เซิงกลับตอบเหมือนกันนอกซะจากว่าทั้งสองจะพูดคุยกัน งั้นก็เป็นไปไม่ได้ที่ทั้งสองจะให้คำตอบแบบเดียวกัน“ แล้วเจ้ามีเป้าหมายอะไรในการสร้างลานแห่งวิวรณ์ขึ้นมา ?” จางลู่เริ่มเชื่อคำพูดของจิตมรณะ แม้ว่าจิตมรณะจะไม่ใช่ซุนเหยียน แต่ก็ต้องเกี่ยวข้องกับซุนเหยียนจิตมรณะมองไปที่จางลู่แล้วพูดขึ้น “ ข้าบอกไปแล้วไม่ใช่รึ ? ลานแห่งวิวรณ์มีไว้เพื่อชุบชีวิตร่างหลัก”