ตอนที่ 1843 : ความจริงเกี่ยวกับการกำเนิดของโลกตันเถียน

หลังจากที่สร้างดาบขึ้นมาด้วยบรรพกาลหลายร้อยอัน มันก็ถูกยัดเข้าไปในตันเถียน ทะเลบรรพกาลได้มีดาบก่อตัวขึ้นมา ในเวลาเดียวกันพลังจิตก็ไหลไปบนดาบ ทำให้มันแข็งตัวขึ้น ดาบนั้นได้แผ่พลังจิตออกมา มองโดยผิวเผินแล้วไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไป แต่อันที่จริงแล้วมันมีพลังที่น่ากลัวอย่างมาก “ พระเจ้า !” จางหยูรับรู้ได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของดาบบรรพกาลที่เพิ่มขึ้นด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ ประเมินได้ว่าคงใช้เวลาไม่นานมันก็จะเหนือกว่าดาบและเกราะที่เขาได้สร้างขึ้นมา ประสิทธิภาพในการสร้างและหล่อเลี้ยงดาบโกลาหลของพลังจิตนั้น เหนือกว่าพลังโกลาหลที่บริสุทธ์ก่อนหน้านี้เป็นสิบเท่า ราวกับว่ามีช่างฝีมือที่เก่งที่สุดได้ทำการขัดเกลาดาบอยู่ตลอดเวลา ในอนาคตดาบบรรพกาลจะต้องกลายเป็นอาวุธที่น่ากลัวอย่างมาก แม้แต่สมบัติโกลาหลในตำนานก็อาจจะเทียบกับมันไม่ได้ จางหยูดึงการรับรู้กลับมา เมื่อเห็นตัวอย่างชิ้นแรกสำเร็จ จางหยูก็ได้ใช้วิธีเดิม เขาดึงบรรพกาลจำลองหลายร้อยอันออกมาเพื่อสร้างเกราะ จากนั้นก็เก็บเกราะเข้าไปในตันเถียนและใช้พลังจิตหล่อเลี้ยงมัน แม้ว่าวิธีนี้จะทำให้พลังจิตที่หล่อเลี้ยงดาบลดลง เพราะแบ่งออกไปหล่อเลี้ยงเกราะ แต่จางหยูก็ไม่รู้สึกว่ามันเป็นเรื่องที่แย่แต่อย่างใด หากเทียบกับดาบบรรพกาลแล้วเขาให้ค่าเกราะบรรพกาลมากกว่า เพราะมันเกี่ยวข้องกับความปลอดภัยในชีวิตของเขา สำหรับจางหยูแล้วเกราะนั้นสำคัญยิ่งกว่าดาบเสียอีก “ดาบและเกราะที่สร้างขึ้นมาโดยบรรพกาล มันจะพัฒนาไปถึงระดับไหนกัน !” ที่แน่นอนก็คือ ขีดจำกัดของพวกมันจะต้องเหนือกว่าสมบัติโกลาหลทั่วไป หรือแม้กระทั่งเหนือกว่าสมบัติโกลาหลระดับสมบูรณ์ ตราบใดที่มีเวลามากพอ ในไม่ช้าวันนั้นก็จะมาถึง จางหยูไม่สงสัยในเรื่องนี้ หลังจากเก็บดาบและเกราะเข้าไปในตันเถียน จางหยูก็ได้มองกลับไปที่ทะเลบรรพกาล แม้ว่าเขาจะเป็นจ้าวสูงสุดของทะเลบรรพกาล แต่เอาจริงๆแล้วเขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับทะเลบรรพกาลเลย เพราะทะเลบรรพกาลกำเนิดขึ้นเองตามธรรมชาติ แม้แต่บรรพกาลหลายแห่งก็กำเนิดขึ้นเอง เขาแค่คอยเล่าเรื่องและบังเอิญสร้างโลกขึ้นมามากมาย เขาได้เปิดโลกตันเถียนขึ้นและพัฒนามันขึ้นมา ผลลัพธ์นี้คือการเติบโตของโลกตันเถียนเองในอดีตจางหยูไม่เคยฉุดคิดว่าโลกตันเถียนกำเนิดขึ้นมาได้ยังไง เขาไม่เคยคิดเรื่องบรรพกาล, ทะเลบรรพกาลรึเรื่องอื่นๆ แต่ครั้งนี้พลังของตันเถียนได้เปลี่ยนเป็นพลังจิต การเปลี่ยนแปลงที่แปลกประหลาดเช่นนี้ ทำให้จางหยูเริ่มคิดถึงต้นกำเนิดของมัน นี่เป็นคำถามที่เขาไม่เคยสนใจมาก่อนโลกตันเถียนกำเนิดขึ้นมาได้ยังไง ?จางหยูจำได้ว่าการกำเนิดโลกตันเถียนนั้นมาจากทักษะหลอกลวงและเรื่องบังสวรรค์ที่เขาได้เล่าจากนั้นมามันก็มีโลกบังสวรรค์กำเนิดขึ้น ยิ่งผู้คนเชื่อในเรื่องบังสวรรค์มากเท่าไหร่ ภาพฉายของโลกบังสวรรค์ก็ยิ่งชัดเจนมากเท่านั้นสุดท้ายเมื่อจำนวนคนที่เชื่อเพิ่มขึ้นถึงระดับหนึ่ง มันก็ทำให้โลกกำเนิดขึ้นมาจริงๆ !จางหยูไม่คิดว่าโลกตันเถียนจะสร้างขึ้นได้ด้วยการโกหก หากโลกตันเถียนสร้างขึ้นมาได้ง่ายๆเช่นนี้ งั้นหยวนฉิงที่สร้างทักษะหลอกลวงขึ้นมา ก็ควรจะสร้างโลกตันเถียนขึ้นมาได้ตั้งนานแล้วชัดแล้วว่าหยวนฉิงไม่อาจจะทำแบบนั้นได้บางทีมันอาจจะเพราะหยวนฉิงยังไม่ได้ลอง แต่โอกาสนั้นมีน้อยอย่างมากจางหยูเชื่อว่าทักษะหลอกลวงไม่ใช่องค์ประกอบหลักที่ทำให้เกิดโลกตันเถียน ขนาดหยวนฉิงที่เป็นเจ้าของทักษะนี้ ก็ยังไม่รู้วิธีสร้างโลกตันเถียนขึ้นมาเลย หยวนฉิงมีความสามารถพอ หากหยวนฉิงสร้างมันขึ้นมาได้ เขาอาจจะแกร่งกว่าจักรพรรดิทั้งเก้าก็ได้ !เมื่อทักษะหลอกลวงไม่ใช่องค์ประกอบหลัก งั้นก็เพราะเรื่องบังสวรรค์งั้นเหรอ ?จางหยูคิดอยู่นานและตัดความเป็นไปได้นี้ทิ้งเรื่องบังสวรรค์นั้นเป็นเรื่องทั่วไปที่ปลุกอารมณ์ของผู้คนได้ แต่เรื่องแบบนี้ หากมองทั้งโกลาหลแล้วมันมีอยู่นับไม่ถ้วน ใครที่เคยมีประสบการณ์ก็สามารถเขียนมันขึ้นมาได้ เขากลัวว่าคงมีเรื่องที่ไม่ด้อยกว่านี้อยู่อีกดังนั้นแม้ว่าทักษะหลอกลวงและเรื่องบังสวรรค์จะให้กำเนิดโลกตันเถียนขึ้นมาแต่สองอย่างนี้ก็ไม่ใช่เหตุผลหลัก