ตอนที่ 1860 : ยังไม่หนำใจ ?

ทีมระดับราชาน่ากลัวแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ? อย่าว่าแต่ทีมระดับราชาเลย แม้แต่ทีมระดับความตาย ถ้าหากเสียเทียนไม่ลงมือเองก็ไม่อาจจะทำแบบนี้ได้ แข็งแกร่งจริงๆ ! ทหารหลายคนจากองทัพซื่อเซียวต่างก็พากันหวาดกลัวขึ้นมาทันที ทหารของเผ่าสวรรค์หลายร้อยคนที่รอดมาได้ต่างก็พากันกลัว เงียบสนิท ! ทั้งเขต 6 ตกอยู่ในความเงียบงัน เวลาเหมือนจะหยุดนิ่งไป ไม่มีใครพูดอะไรออกมา ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะขยับตัว “ เจ้าสำนัก ท่านอยากให้เราจัดการพวกนี้รึไม่ ?” เป้ยหลงถามขึ้นมา จางหยูมองไปที่เผ่าสวรรค์อยากเยือกเย็นและพูดขึ้นมา “ ฆ่าให้หมด” เมื่อพูดจบศิษย์และอาจารย์ต่างก็พากันลงมือทันที ก่อนที่หัวของเผ่าสวรรค์หลายร้อยคนจะหลุดลงมา การบุกโจมตีเขต 6 ของเผ่าสวรรค์ก็ล้มเหลว ทุกคนต่างก็ตายกันหมด เมื่อเห็นแบบนั้นต้าฮวงก็อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายพร้อมใจที่สั่น ทหารของกองทัพซื่อเซียวเองก็อดไม่ได้ที่จะอึ้ง กองทัพของเผ่าสวรรค์ได้หายไปจริงๆ ! หายไปทุกคน ! “ เจ้า เจ้าเป็นใครกันแน่ ?” ต้าฮวงพูดขึ้นมาด้วยเสียงที่สั่น เขาไม่เชื่อว่าคนกลุ่มนี้จะเป็นทีมระดับราชา ความแข็งแกร่งของแต่ละคนนั้นน่ากลัวกว่าทีมของลั่วชาด้วยซ้ำที่สำคัญกว่านั้นคนกลุ่มนี้มีถึง 2,000 คน มันมากกว่าทีมของเสียเทียนหลายสิบเท่าหากเสียเทียนไม่ลงมือ งั้นทีมคังเฉียงก็สามารถบดขยี้ทีมเทพปีศาจได้อย่างง่ายดายเมื่อเห็นสีหน้าตกตะลึงของต้าฮวง จางหยูก็พอใจกับความสามารถของศิษย์และอาจารย์ เขายิ้มออกมาให้กับต้าฮวง “ ข้าบอกไปแล้วไม่ใช่รึ ? เราเป็นคนของทีมคังเฉียง ตรานี้เพียงพอจะยืนยันตัวตนของเราไม่ใช่รึ ?”“ แต่…ความแข็งแกร่งของพวกเจ้า…” ต้าฮวงยังอึ้งอยู่“ ไม่แย่สินะ ? ไม่ต้องแปลกใจไป นี่เป็นเรื่องปกติสำหรับทีมคังเฉียง” จางหยูพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มหลังจากนั้นจางหยูก็ถามขึ้นมา “ ภารกิจนี้ถือว่าทำสำเร็จรึไม่ ? เราผ่านสินะ ?”ต้าฮวงไม่กล้ารอช้าและรีบพยักหน้า “ แน่นอน ข้ารับรองผลภารกิจเอง ท่านกลับไปที่โกลาหลซื่อเซียวได้เลย ท่านไปยังสำนักงานสาขาไหนก็ได้เพื่อรับรางวัล”“ ยุ่งยากขนาดนั้นเลยรึ ?” จางหยูขมวดคิ้วต้าฮวงตกใจและรีบอธิบายออกมา “ รางวัลนั้นฝ่ายสำนักงานกองทัพเป็นผู้มอบให้ ข้าน้อยไม่มีสิทธิให้รางวัล เพราะมันเกินอำนาจของข้าน้อย…แต่ถ้าหากท่านไม่สะดวก ข้าน้อยสามารถจ่ายให้ล่วงหน้าก่อนได้ ข้ากับคนอื่นๆจะเอาค่าจ้างของเรามาจ่ายให้ก่อน แล้วจะไปเอาที่นั่นแทน”“ ไม่จำเป็นหรอก” จางหยูไม่ได้รีบร้อนอะไรอยู่แล้วค่าจ้างของคนเหล่านี้ไม่ต้องเดาเลยว่าต้องสำคัญต่อพวกเขาอย่างมาก เขาจึงไม่กล้าจะยุ่งกับเงินของพวกนี้ นี่คือหลักการของเขา“ เมื่อภารกิจเสร็จแล้ว งั้นเราขอตัวก่อน” จางหยูโบกมือบอกกับต้าฮวง “ ต้าฮวงสินะ? หากมีโอกาสเราคงได้พบกันอีก”ต้าฮวงไม่กล้าแม้แต่จะหายใจและรีบตอบกลับ “ คำนับผู้อาวุโส”เขาไม่อยากจะรั้งทีมคังเฉียงเอาไว้ ทีมคังเฉียงทำให้เขากดดันอย่างมากมันเป็นครั้งแรกที่พวกเขารู้สึกได้ถึงแรงกดดันขนาดนี้จากทีมระดับราชา“ ไปกันเถอะ” จางหยูพยักหน้า ก่อนจะหายตัวไปศิษย์และอาจายร์เองก็ไม่รอช้าและรีบจากไปเช่นกัน