ตอนที่ 1862 : ฝ่ายเฝ้าระวัง

“ ทีมคังเฉียงรับภารกิจรบระยะยาวไป” ต้าฮวงไม่ได้ปิดบัง “ พวกเขาไปยังแนวหน้าของสนามรบ ” ลั่วชาขมวดคิ้ว “ เจ้าหมายถึงภารกิจโจมตีเมืองรึ ?” ต้าฮวงพยักหน้า “ ใช่ ” คนอื่นๆในทีมต่างก็พากันอึ้ง การรับภารกิจนี้หมายความว่าทีมคังเฉียงนั้นกล้าไม่ใช่น้อย ! ต้องรู้ก่อนว่าแม้แต่ทีมพวกเขาเองก็ยังไม่กล้ารับภารกิจนี้มา แน่นอนว่านั่นคือที่ที่อันตรายที่สุดและมีอัตราการตายมากที่สุด “ เจ้ามั่นใจรึว่าพวกเขารับภารกิจนั้น ? ” ลั่วชาแสดงสีหน้าหนักใจออกมา “ ข้ามั่นใจ” ต้าฮวงพูดขึ้น “เพราะข้าเป็นคนรับภารกิจให้พวกเขาเอง” ลั่วชามองต้าฮวงด้วยสายตาเย็นชา “ เจ้ารู้รึไม่ว่าการทำแบบนี้เท่ากับส่งพวกเขาไปตาย !” “ แน่นอนข้ารู้ว่าภารกิจนี้อันตรายแค่ไหนแต่ผู้อาวุโสนั้นแน่วแน่ ข้าไม่อาจจะเกลี้ยกล่อมเขาได้เลย….” ลั่วชามองไปที่ต้าฮวงและพูดขึ้น “ ถ้าอย่างนั้น เจ้าก็รับภารกิจนั้นให้เราด้วย” ต้าฮวงจ้องมองลั่วชาด้วยท่าทีกังวล “ ท่านลั่วชา อย่าหุนหันไป” คนในทีมต่างก็พากันตกใจและรีบพูดขึ้น “ หัวหน้า อย่าหุนหันไป !” “ ทีมคังเฉียงน่ะบ้าไปแล้ว เราไม่จำเป็นต้องบ้าตามพวกนั้น” “ เราไม่กลัวตายก็จริงแต่หากเราตายในดินแดนของพวกนั้นคงไม่คุ้มค่า” เมื่อได้ยินคำพูดของทุกคนในทีม ลั่วชาก็มองไปที่พวกนั้นก่อนจะถามขึ้นมาว่า “ พวกเจ้ากลัวรึ ?” ทุกคนต่างก็นิ่งไป ก่อนจะพากันตอบกลับ “ ใครบอกว่าเรากลัว ? เราแค่คิดว่ามันไม่คุ้ม….”“ ใช่ ! ภารกิจนี้อันตราย แถมค่าจ้างก็ไม่ได้สูงกว่าภารกิจอื่นนัก มันไม่คุ้มค่า”“ หัวหน้า ท่านลองคิดทบทวนดีๆ ”กลัวน่ะแน่นอนว่ากลัว แต่ทุกคนไม่อาจจะยอมรับออกมาได้“ พวกเจ้าจะตามข้าไปหรึอว่าออกจากทีมก็เลือกเอาก็แล้วกัน ” ลั่วชาพูดด้วยสีหน้าเฉยเมยทันทีที่ได้ยินแบบนั้นทุกคนก็กลัวจนไม่กล้าพูดอะไรออกมามันเป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะถอนตัวออกจากทีม โดยเฉพาะพวกที่อยู่มานาน ทีมนี้เหมือนกับบ้านของพวกเขา และทุกคนในทีมก็เหมือนกับญาติของพวกเขา จึงเป็นธรรมดาที่พวกเขาไม่อาจจะถอนตัวได้เมื่อเห็นทุกคนเงียบ ลั่วชาก็มองไปยังต้าฮวง “ เร็วเข้า”ต้าฮวงไม่อาจจะเกลี้ยกล่อมลั่วชาได้ เขาได้แต่ต้องรับภารกิจให้กับนาง“ ข้ารับให้เจ้าแล้ว ” หลังจากนั้นสักพักต้าฮวงก็เก็บหยกลั่วชาพยักหน้าและถามขึ้น “ พวกนั้นไปทางไหน ?”ต้าฮวงชี้ไปที่ทางหนึ่งแล้วพูดขึ้น “ ทางนั้น ”“ ไปกันเถอะ ” ลั่วชาไม่ลังเล นางรีบเดินทางออกไปทันทีเมื่อเห็นว่าทีมลั่วชาจากไปแล้วต้าฮวงก็ยกมือขึ้นปาดเหงื่อ และยิ้มออกมาอย่างขมขื่น “ วันนี้มันอะไรกัน…ไม่มีใครถามเรื่องภารกิจนี้มานานแล้ว แต่ตอนนี้กลับมีทีมระดับราชาสองทีมรับภารกิจนี้ไป…”แต่ในใจเขาก็สงสัย เขาไม่รู้ว่าทีมลั่วชาจะตามทีมคังเฉียงทันรึไม่ ไม่รู้เลยว่าทีมระดับราชาทั้งสองทีม ทีมไหนจะทำได้ดีกว่ากัน ?ในด้านความแข็งแกร่งแล้วทีมคังเฉียงอาจจะแกร่งกว่ามาก แต่ทีมลั่วชานั้นมีหัวหน้าที่แข็งแกร่ง นางมีความสามารถที่น่าทึ่งในสนามรบ บางทีอาจจะไม่แพ้ให้กับทีมคังเฉียงก็ได้ลั่วชาคือหนึ่งในคนระดับสูงที่สามารถพลิกสถานการณ์ได้ !หากมองทั้งทะเลโกลาหลแล้ว ลั่วชาก็คือคนแข็งแกร่งคนหนึ่ง ดังนั้นต้าฮวงจึงไม่กล้าตัดสินว่าทีมคังเฉียงจะเอาชนะทีมลั่วชาไปได้หลักๆแล้วเพราะจางหยูยังไม่แสดงฝีมือออกมา จึงทำให้ต้าฮวงไม่อาจจะตัดสินความแข็งแกร่งของจางหยูได้ หากเขาได้รู้ว่าผลการทดสอบของจางหยูว่าเป็นสีขาว เขาคงไม่คิดแบบนี้แน่��