ตอนที่ 1875 : อวดเบ่ง

“ สำนักงานอื่นรึ ?” จางหยูพึมพำออกมา “ ก็ได้ งั้นเดินทางไปที่สำนักงานอื่นกัน” ตราบใดที่เขาไม่ต้องไปพบกับจักรพรรดิ เขาก็ไม่ได้กังวลอะไร เพราะเวลานี้จางหยูไม่ได้มีความแข็งแกร่งเพียงพอที่จะเผชิญหน้ากับจักรพรรดิ หากอยู่ในทะเลบรรพกาล แน่นอนว่าเขาคงไม่กลัวจักรพรรดิ แต่ในทะเลโกลาหลนั้นเขาไม่อาจแสดงความไร้เทียมทาน เหมือนที่อยู่ในทะเลบรรพกาลได้ ในทางกลับกันแล้วที่นี่จักรพรรดิไม่ได้โดนจำกัดพลังใดๆ ดังนั้นจางหยูจึงไม่มั่นใจว่าจะเผชิญหน้ากับจักรพรรดิได้ เมื่ออยู่ในทะเลโกลาหลได้สักระยะ จางหยูจึงมีความเข้าใจเกี่ยวกับตัวจักรพรรดิเพิ่มขึ้น ความแข็งแกร่งของจักรพรรดินั้นทรงพลัง จนจางหยูคิดว่าพวกเขาน่าจะอยู่ระดับเดียวกัน แต่เท่าที่สังเกตมาสักพัก จางหยูก็พบว่าเมื่อเทียบความแข็งแกร่งกันแล้ว เขาก็พบว่าจักรพรรดินั้นอ่อนแอกว่าเขาอย่างมาก แต่ต้องรู้ว่าทะเลโกลาหลนั้นคือดินแดนของจักรพรรดิ ในทะเลโกลาหลแห่งนี้แล้วจักพรรรดิไม่ได้โดนจำกัดพลังใดๆ พวกเขาสามารถใช้พลังออกมาได้อย่างเต็มที่ ในสถานการณ์เช่นนี้การที่จักรพรรดิอ่อนแอจึงดูไร้เหตุผล ยกตัวอย่างเช่นการสร้างเขตซื่อเซียว หากเปลี่ยนเป็นจางหยู เขาก็สามารถสร้างมันขึ้นมาได้มั่นคงและกว้างขวางกว่า กล่าวได้ว่าในเขตนี้ตัวตนของเขานั้นไร้เทียมทานและมีอำนาจสูงสุด หากจักรพรรดิเข้ามาในทะเลบรรพกาล เขาก็จะรับรู้ได้ถึงตัวตนอีกฝ่ายได้ทันที เขาคิดว่ามันง่ายแต่จักพรรรดิกลับทำไม่ได้ งั้นมันก็หมายความว่าจักรพรรดิไม่ได้แข็งแกร่งแบบที่เขาคิดเอาไว้ เพียงแค่มีพลังพิเศษที่จ้าวโกลาหลทั่วไปไม่มีก็เท่านั้น นี่น่าจะเป็นข่าวดีสำหรับจางหยู ถึงจะเป็นเช่นนั้นก็ยังมีช่องว่างระหว่างจางหยูกับจักรพรรดิอยู่ ช่องว่างที่ว่าคือประสบการณ์ คนที่เพิ่งก้าวขึ้นมาเป็นจักรพรรดิกับคนที่ขึ้นมาเป็นหลายยุคแล้ว ประสบการณ์ย่อมห่างชั้นอย่างเห็นได้ชัด เมื่อเห็นจางหยูยอมตกลง ซีหยุนก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกและพูดขึ้น “ ขอบคุณผู้อาวุโสที่เข้าใจ”แม้ทีมคังเฉียงจะคิดว่ามันยุ่งยาก แต่เมื่อเทียบกับการได้ลูกปัดกว่าร้อยล้านลูก ปัญหาแค่นี้ก็ดูเล็กน้อยไปเลยซีหยุนได้เก็บหินบันทึกก่อนจะเดินออกมาจากห้องโถง เขาเดินไปที่ลานก่อนจะสูดหายใจเข้าลึกๆแล้วดึงเอาหยกออกมา เขาได้เปิดใช้ประตูเคลื่อนย้าย จากนั้นก็มีแสงสว่างส่องไปทั่วทั้งตึก มันมีวังวนแสงปรากฏขึ้นตรงหน้าทุกคน“ ท่านเจ้าสำนัก เชิญ” ซีหยุนพูดขึ้นจางหยูพยักหน้าแล้วเดินผ่านวังวนเข้าไป เมื่อทุกคนเดินเข้าไปในวังวนแล้ววังวนจึงปิดตัวลงทันที ราวกับว่าไม่เคยมีมาก่อนเมืองซิงลั่ว 1 ใน 10 เมืองชั้นนำของเขตซื่อเซียวเมืองแห่งนี้เจริญรุ่งเรืองและมียอดฝีมือนับไม่ถ้วนอาศัยอยู่ที่นี่ มีทั้งตระกูล สำนัก ทหารรับจ้าง รวมถึงพ่อค้าจากเขตของจักรพรรดิคนอื่นมาทำการค้าที่นี่ อาจจะกล่าวได้ว่ายอดฝีมือที่นี่มีมากมายดุจดั่งกลุ่มเมฆ ทางตะวันออกของเมืองนั้นมีตึกอาคารที่ดูโดดเด่นที่สุด บอกได้ว่านั่นคือสัญลักษณ์ของเมืองซิงลั่วตึกแห่งนี้ดูหรูหรา มันกินพื้นที่ของเมืองไปมาก ทั้งตึกแผ่พลังที่ดูยิ่งใหญ่ออกมาตรงหน้าประตูนั้นมีป้ายหินขนาดใหญ่สลักเอาไว้ว่า สำนักงานกองทัพใช่ ตึกแห่งนี้คือสำนักงานที่ทั้งสามกองทัพร่วมมือกันก่อตั้งขึ้นมา มันคือดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของทีมและทหารรับจ้างนับไม่ถ้วน !ปกติแล้วที่นี่มักจะเงียบสงบ ยากนักที่จะมีคนมาที่นี่ แต่วันนี้ด้านนอกของอาคารกลับมีแสงสว่างสีขาวส่องประกาย ก่อนจะมีวังวนปรากฏขึ้นมาจนทำให้หลายคนหันมาสนใจ จากนั้นก็มีคนเดินออกมาจากวังวนทีละคนๆและปรากฏตัวขึ้นที่ลานมันคือทีมคังเฉียงและผู้บัญชาการกองทัพเทียนลั่วซีหยุนซีหยุนได้เก็บตราหยกของตนและบอกกับทีมคังเฉียงว่า “ ท่านเจ้าสำนัก นี่คือตึกสำนักงานใหญ่ ท่านจะได้รับรางวัลเมื่อท่านพบกับหัวหน้าที่ดูแลที่นี่”หลังจากอธิบายให้จางหยูฟังแล้ว ซีหยุนก็หันหลังแล้วเดินตรงไปที่ตึกทันที