ตอนที่ 1901 : ปะมือ

เสี่ยวเสียไม่คิดจะยั้งมือแม้แต่น้อย เมื่อซูจิงยอมสู้ มันจะเกรงใจไปทำไม ? ต่อมาซูจิงก็รู้สึกได้ว่าร่างของเสี่ยวเสียพร่ามัว ก่อนจะหายตัวไปในพริบตา ก่อนที่ซูจิงจะรู้ตัว เขาก็รู้สึกได้ถึงพลังที่น่าหวั่นใจ ! ในเสี้ยววินาทีร่างของซูจิงก็โดนทำลาย จิตของเขาเสียหายอย่างมากในตอนนี้ “ผู้บัญชาการใหญ่ของกองทัพเทียนลั่วไม่ใช่รึ ?” เสี่ยวเสียสับสน “ มีฝีมือแค่นี้รึ ?” นี่มันกระจอกเกินไปแล้ว ! ผู้บัญชาการใหญ่ของเผ่าสวรรค์ที่เคยเจอยังแกร่งกว่านี้มาก ! ซูจิงอึ้ง ด้วยการเคลื่อนไหวเพียงครั้งเดียว เขายังไม่ทันตอบโต้ก็แทบจะหมดความสามารถที่จะสู้ต่อได้… หมานี่แข็งแกร่งจริงๆ ! เขาแทบไม่อาจทำใจเชื่อได้ เขาที่เป็นถึงผู้บัญชาการใหญ่แต่กลับไม่อาจจะรับมือได้แม้กระทั้งหมา ? นี่มันหมาปีศาจเหรอ ? หมานี่มันอะไรกัน ? “ เจ้ารีบสร้างร่างขึ้นมาใหม่ได้แล้ว” เสี่ยวเสียตกใจอย่างมากและกลัวว่าซูจิงจะโดนตัวเองฆ่า มันไม่คิดว่าซูจิงจะกระจอกขนาดนี้ นี่มันยังไม่ทันได้ใช้พลังทั้งหมด ซูจิงก็พ่ายแพ้อย่างราบคาบซะแล้ว หากนายท่านรู้เข้า แน่นอนว่ามันคงโดนอัดอีกรอบ โชคดีที่ซูจิงพอมีความสามารถอยู่บ้าง แม้ว่าจะเทียบกับเสี่ยวเสียไม่ได้ แต่ในบรรดาผู้บัญชาการใหญ่ของกองทัพเทียนลั่ว และในหมู่ผู้บัญชาการใหญ่ของเขตซื่อเซียวแล้ว เขาก็ถือว่าอยู่ใน 3 อันดับแรก ถึงการโจมตีจะน่ากลัวจนเขาได้รับบาดเจ็บ แต่มันก็ไม่สามารถฆ่าเขาได้ เขาได้ควบคุมพลังจิตและพลังโกลาหลของตัวเองในการสร้างร่างใหม่ขึ้นมา “ เจ้าแข็งแกร่งถึงระดับแม่ทัพเลยรึ ? ” ซูจิงแสดงสีหน้าหวาดกลัว สายตาของเขาแสดงความลนลานออกมา ด้วยความแข็งแกร่งของเขาแล้ว เขาไม่อาจจะตอบโต้ได้เลยแม้แต่น้อยมีแค่แม่ทัพเท่านั้นที่รับมือได้ !“ แม่ทัพรึ ? ข้าไม่รู้ไ เสี่ยวเสียเกาหัว “ ครั้งที่แล้วที่ทดสอบความแข็งแกร่ง ข้าได้สีแดงเข้ม…เดาว่าหากทดสอบในตอนนี้คงต่างไปจากเดิม”มุมปากของซูจิงพลันกระตุก เขาจำได้ว่าทีมคังเฉียงนั้นก่อตั้งมาแค่หมื่นปี คงต้องบอกว่าเสี่ยวเสียทดสอบไปเมื่อหมื่นปีก่อนในเวลาแค่หมื่นปีแต่ความแข็งแกร่งจากระดับผู้บัญชาการทั่วไปกลับขึ้นมาเป็นแม่ทัพได้ นี้มันเป็นไปได้ด้วยรึ ? “ เจ้าไม่อยากบอกก็ไม่ต้องบอกก็ได้ ทำไมต้องโกหกข้าด้วย ?” ซูจิงไม่เชื่อคำพูดของเสี่ยวเสีย เขาคิดว่าเสี่ยวเสียหลอกเขา “ ยังไงซะข้าก็ไม่ใช่คู่มือของเจ้าอยู่ดี ข้ายอมรับความพ่ายแพ้ เจ้าพาข้าไปหานายเจ้าได้รึยัง ?”เมื่อรู้ถึงความแข็งแกร่งของเสี่ยวเสียแล้ว ซูจิงก็มั่นใจว่าจางหยูรึทีมคังเฉียงอาจจะจัดการกับเก่อเย่ได้จริงๆแค่หมาตัวเดียวก็ยังแข็งแกร่งได้ขนาดนี้ แล้วเจ้านายของมันจะแข็งแกร่งขนาดไหนเมื่อคิดแบบนั้นซูจิงก็ตื่นเต้นขึ้นมา สายตาของเขาแสดงความคาดหวังออกมา“ หากเจ้าต้องการพบกับนายท่าน เจ้าก็บอกธุระมาก่อน” เสี่ยวเสียไม่ลืมเก่อเย่และร่างแยกของซื่อเซียวที่เคยมาที่นี่ แม้ว่าท่าทีของซูจิงจะดูไม่ได้อคติ แต่ใครจะไปรู้ว่าซูจิงเสแสร้งรึไม่ “หากไม่ใช่เรื่องสำคัญ งั้นก็ห้ามรบกวนนายท่าน”ซูจิงขมวดคิ้ว แต่ยังไงซะเขาก็ยังกลัวเสี่ยวเสียอยู่นิดๆ จึงกล่าวขึ้นมาว่า “ พวกเจ้าอยากรู้เรื่องซุนกวนไม่ใช่รึ ? บอกนายเจ้าเรื่องนี้ บอกเขาว่าอู๋ห่าวได้มาหาข้า ข้าจึงมาที่นี่ด้วยตัวเอง เจ้าจะพาข้าไปหานายเจ้ารึไม่ ?”คำพูดของเขามีความไม่พอใจแฝงอยู่นิดๆแน่นอนว่าเขาได้แต่บ่นในใจ“ เจ้าคือคนระดับสูงของกองทัพเทียนลั่วรึ ?” เสี่ยวเสียได้สติ “ เจ้าเคยไปที่หมู่บ้านเสี่ยวอันและเคยทะเลาะกับซุนกวน คนคนนั้นคือเจ้ารึ ?”ซูจิงเงียบไปสักพัก“ ใช่ เป็นข้าเอง ” ซูจิงพูดขึ้นเสี่ยวเสียกระแอมไอออกมาแล้วฉีกยิ้มทันที “ ไอ้หยา ทำไมไม่รีบบอกให้เร็วกว่านี้ ! ข้าก็นึกว่าเจ้ามาที่นี่เพื่อสร้างปัญหา! หากข้ารู้ว่าเจ้าเป็นใคร ข้าคงไปแจ้งกับนายท่านทันที…” มันรู้สึกผิดอย่างมาก นี่คือคนที่จางหยูตามหา เขามาหาถึงที่แต่ยังไม่ทันได้เข้าไปในสำนักคังเฉียงก็เกือบโดนมันฆ่า ถ้านายท่านรู้เข้า มันจบสิ้นแน่ไม่ นายท่านห้ามรู้เรื่องนี้ !“ ซูจิงสินะ ?” เสี่ยวเสียแสดงท่าทีกระตือรือล้นออกมา มันถึงกับเผยท่าทีประจบ “ เจ้าเป็นอะไรรึไม่? ตะกี้แค่ปะมือกัน ข้าลงมือหนักเกินไป ! แต่เจ้าเป็นคนระดับสูง แน่นอนว่าไม่ได้อ่อนแอ เจ้าไม่น่าจะมีปัญหาอะไรใช่รึไม่ ?”��