ตอนที่ 1910 : การทดสอบ

“ ข้าขอโทษด้วย” จางลู่ยิ้มออกมาและปฏิเสธข้อเสนอของ เสียเทียน เสียเทียนมองไปที่จางลู่ แล้วพูดขึ้น “ ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่มาเสียดายในภายหลัง” เมื่อพูดจบเสียเทียนก็หันกลับแล้วเดินออกไปทันที เขามายื่นข้อเสนอในการร่วมมือกัน เขาได้แสดงความจริงใจออกมาแล้ว หากยังอยู่ที่นี่ต่อไม่ใช่ว่าจะทำให้คนระดับแม่ทัพอย่างเขาเสียเกียรติรึไง เขาคือเสียเทียน เขาก็มีความเย่อหยิ่งของตัวเองอยู่ ! ทันทีที่เสียเทียนกลับไป ก็เหลือแค่ซีหยุนกับร่างแยกคนอื่นๆเท่านั้น จางลู่ไม่ได้ใส่ใจว่าเสียเทียนจะไม่พอใจรึโกรธ เขาทำราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นและบอกกับซีหยุน “ ท่านซีหยุน รีบพาเราไปทดสอบเถอะ” แม้ว่าจะเสียดายกับการที่จางลู่ปฏิเสธการร่วมมือกับเสียเทียน แต่เขาก็พูดอะไรไม่ได้ เพราะเรื่องนี้เขาไม่อาจจะเข้าไปยุ่งด้วยได้ ไม่นานพวกเขาก็มาถึงห้องโถงที่ซึ่งมีไว้เพื่อทำการทดสอบ “ เชิญ” ซีหยุนมองไปที่จางลู่และคนอื่นๆ “ วางฝ่ามือไว้บนหินแล้วมันจะทดสอบความแข็งแกร่งของท่านได้” เขาไม่สงสัยในความแข็งแกร่งของจางลู่และคนอื่นๆเลย แต่นี่คือขั้นตอนที่จำเป็นและเลี่ยงไม่ได้ พูดไปแล้วเขาก็สงสัยว่าจางลู่และคนอื่นๆจะแข็งแกร่งได้แค่ไหน เจ้าสำนักแกร่งได้ถึงระดับแม่ทัพแล้วร่างแยกอื่นๆล่ะ ? “ บางทีอาจจะไม่ได้อ่อนแอกว่าข้า ?” ซีหยุนคิด โดยทั่วไปแล้วความแข็งแกร่งของร่างแยกนั้นไม่ว่าจะแกร่งแค่ไหนก็ต้องอ่อนแอกว่าร่างหลัก ยังไงซะนี่ก็เป็นร่างแยกแต่มันก็ขึ้นอยู่กับว่าเป็นร่างแยกของใคร ร่างหลักอยู่ระดับแม่ทัพ ร่างแยกคงไม่อ่อนแอกว่าจ้าวโกลาหลทั่วไป ในมุมมองของซีหยุนแล้ว จางลู่, เจ้าสำนัก และความว่างเปล่าอย่างน้อยน่าจะอยู่ระดับหัวหน้าทีม บางทีอาจจะไม่ได้อ่อนแอกว่าเขา จางลู่มองไปที่หินแล้วก้าวออกมาก่อนจะวางมือลงบนหิน ต่อมาสีของหินก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว ซีหยุนยังไม่ทันได้สติกลับมาแสงสีขาวสว่างจ้าก็ส่องประกายออกไปทั่วทั้งห้อง แสงอันสูงส่งนี้ราวกับพลังของเทพ หินถึงกับสั่นไหวไปเล็กน้อย ตาของซีหยุนกระตุกไปตาม สีหน้าเขาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ เขาได้อุทานออกมา “ มะ…แม่ทัพ !” จางลู่ดึงมือกลับมา ก่อนที่แสงจะจางหายไป“ ผลการทดสอบนี่ผ่านรึไม่ ?” จางลู่หัวเราะออกมาซีหยุนอึ้งไป เมื่อได้ยินเสียงของจางลู่เขาถึงได้สติกลับมา เขามองไปที่จางลู่และเผยรอยยิ้มที่ขมขื่นออกมา “ ผู้อาวุโส…ท่านเป็นเจ้าสำนักตัวจริงใช่รึไม่ ? ทำไมท่านต้องมาหลอกข้าด้วย…”ผลการทดสอบเป็นสีขาว นอกจากเจ้าสำนักแล้ว ใครกันอีกที่จะทำได้ ?ซีหยุนไม่คิดว่าร่างแยกของเจ้าสำนักจะแข็งแกร่งได้ถึงระดับนี้…“ เจ้าอาจจะเข้าใจผิดไป” จางลู่ส่ายหน้า “ ร่างหลักยังเก็บตัวอยู่ เราเป็นแค่ร่างแยกเท่านั้น”“ เป็นไปได้ยังไงกัน…” ซีหยุนอึ้ง “ อย่าล้อเล่นกับข้าเลย”จางลู่ไม่รู้ว่าจะหัวเราะรึร้องไห้ดี เขาไม่รู้ว่าจะอธิบายยังไง เขาได้แต่พูดขึ้น “ งั้นก็ทดสอบต่อเถอะ”เมื่อเห็นแบบนั้น ซีหยุนก็คิดว่าจางลู่นั้นยอมรับว่าตัวเองคือจางหยูแล้ว เขาจึงแสดงท่าทีเคารพออกมามากกว่าเก่า“ เชิญทางนี้” ซีหยุนมองไปที่เจ้าสำนัก เมื่อจางลู่คือจางหยู งั้นเจ้าสำนักก็คงเป็นร่างแยกเจ้าสำนักพยักหน้าและเดินไปที่หินก่อนจะวางมือลงบนหินหลังจากนั้นฉากที่ทำให้ซีหยุนต้องตะลึง ก็เกิดขึ้นหินได้แผ่แสงสีขาวออกมาอีกครั้งซีหยุนแทบตาถลนออกมา สีหน้าเขายังเต็มไปด้วยความตกตะลึงราวกับเห็นผี“ แม่ทัพ …แม่ทัพอีกแล้ว…” สีหน้าของซีหยุนดูราวกับคนโง่เง่า น้ำเสียงของเขาสั่นเครือ เขารู้สึกราวกับกำลังฝันอยู่ตอนนี้ซีหยุนสับสนอย่างมาก เขารู้สึกว่านี่ก็เป็นร่างหลักอีกคน แล้วคนตะกี้ล่ะ ?มันมีเจ้าสำนักสองคนเลยรึ ?ตอนนี้ในหัวของซีหยุนเต็มไปด้วยความสับสน เขาคิดอะไรไม่ออกเขาไม่เคยตกอยู่ในสถานการณ์รึได้ยินเรื่องแบบนี้มาก่อนแม่ทัพคือคนที่เป็นรองจักรพรรดิ หากมองทั้งทะเลโกลาหลแล้วก็คือตัวตนที่แกร่งที่สุดหากไม่นับจักรพรรดิ แต่ตะกี้นี้กลับมีแม่ทัพโผล่มาถึงสองคน ….