ตอนที่ 1956 : จักรพรรดิกุยหลิง

ซื่อเซียวและคนอื่นๆนั้นรวดเร็วอย่างมาก ไม่ถึงสิบอึดใจทั้งสี่ก็ได้กลับมาพบจางหยูอีกรอบ หากเทียบกับร่างแยกแล้วพวกเขาเร็วกว่าเป็นสิบเท่า พลังจิตนั้นไม่อาจจะเอาร่างแยกมาเทียบได้ “ พวกเจ้าเองรึ ?” จางหยูไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่ด้านนอก เขาสงสัยว่าทำไมพวกนี้ถึงได้มาหาเขา ยังไงซะซื่อเซียวและคนอื่นๆก็เพิ่งตกลงพนันกับเขาไป ตอนนี้ยังเหลือเวลาอีก 3 ล้านปีกว่าจะถึงเวลาที่ตกลงกันไว้ พวกนี้ยังไม่ต้องรีบเข้ามาหาเขา นอกซะจากว่า….พวกนี้เปลี่ยนใจ ? “ คังเฉียง” หว่านเก่อแสดงสีหน้าเคร่งเครียดออกมา “ ทะเลโกลาหลเกิดการเปลี่ยนแปลง ฉิวหวังนั้นบ้าไปแล้ว เขาเดินทางออกมาด้วยร่างหลักจนทำให้จักรพรรดิกุยหลิงตื่นขึ้นมา ทะเลโกลาหลอยู่ในอันตราย !” สีหน้าของจางหยูเปลี่ยนไปเล็กน้อย แม้ว่าการตายของทะเลโกลาหลนั้นส่งผลกับเขาเพียงน้อยนิด และไม่อาจจะเป็นภัยต่อชีวิตเขาได้ แต่เมื่อคิดถึงชีวิตของคนมากมายในทะเลโกลาหลแล้ว เขาก็รู้สึกหนักใจขึ้นมาเช่นกัน แม้ว่าเขาจะขึ้นเป็นจักรพรรดิได้ แต่ก็ยากที่เขาจะมองข้ามการที่ทะเลโกลาหลโดนทำลายไปได้ ความแข็งแกร่งของจักรพรรดิกุยหลิงนั้นน่าทึ่ง และด้วยความแข็งแกร่งของเขาตอนนี้แล้ว เขาก็ไม่มั่นใจว่าจะรับมือไหว“ จักรพรรดิกุยหลิงตื่นขึ้นมา เราเกรงว่าพื้นที่ส่วนมากคงตกอยู่ในหายนะ…” หว่านเก่อสูดหายใจเข้าลึกๆแล้วพูดขึ้น “ เราหวังว่า…”หว่านเก่อยังพูดไม่ทันจบ จางหยูกลับคิ้วขมวด “ เดี๋ยว !”ต่อมาร่างของจางหยูกลับหายไปเหลือทิ้งไว้แค่วังวน ตอนที่ทุกคนได้สตินั้นวังวนก็ได้หายไปแล้วที่โลกป่า…….โลกป่าราวกับกำลังพบจุดจบ พลังจิตอันน่ากลัวได้ปกคลุมทั่วทั้งโลก ภายใต้แรงกดดันอันน่ากลัวนี้ผู้คนมากมายรวมถึงโลกป่าเองต่างก็สั่นสะท้านตอนนั้นเวลาของโลกป่าเหมือนจะหยุดนิ่ง มิติแข็งทื่อขึ้นมา ทั้งโลกเหมือนกับโดนหยุดเวลาเอาไว้ มีแค่กำแพงโลกที่สั่นไหวอย่างต่อเนื่องเท่านั้นที่แสดงให้เห็นแล้วว่าโลกนั้นต้องรับแรงกดดันมากแค่ไหน มันราวกับว่าจะพังลงตอนไหนก็ได้“ คังเฉียง !” เสียงตะโกนด้วยความโกรธดังขึ้นมาก้องไปทั่วทั้งโลกเหนือภูเขาร้างระหว่างท้องฟ้ากับพื้นดินนั้นมีร่างหนึ่งที่เหมือนเป็นต้นเหตุที่ทำให้โลกป่าเป็นแบบนี้ ปรากฏขึ้นมาตอนที่เสียงนั้นดังขึ้น ร่างของจางหยูก็ปรากฏตัวขึ้นมาช้าๆ ในเวลาเดียวกันแรงกดดันที่โลกได้รับก็โดนยับยั้งไปก่อนที่โลกจะพื้นฟูขึ้นมาอย่างรวดเร็วจางหยูคิ้วขมดและมองไปที่ร่างตรงหน้า “ ฉิวหวัง เจ้าบ้าไปแล้วรึ ?”