ตอนที่ 1971 : การประชันพลัง

ในทะเลบรรพกาล อู่หมิงไม่ได้รับพลังใดๆจากมิติลับและได้แต่ใช้พลังที่ร่างกายตนมี เรนไนที่เพิ่งเปิดมิติลับไปยังก็ไม่อาจจะให้กำเนิดสิ่งมีชีวิตใดๆขึ้นมาได้ในเวลาอันสั้น จิตของเขายังอ่อนแออยู่ เขาเองก็ไม่อาจจะใช้พลังทั้งหมดออกมาได้เต็มที่เช่นกัน ทั้งสองคนไม่ได้อยู่ในสภาพที่พร้อมที่สุด ดังนั้นจึงไม่มีใครได้เปรียบเสียเปรียบ ระหว่างที่พูดคุยกันนั้น ทั้งสองก็ได้เอาเกราะและอาวุธของตนออกมา แม้ว่าอาวุธและเกราะจะเป็นสมบัติโกลาหลขั้นสมบูรณ์ แต่พลังของเกราะกับดาบของอู่หมิงนั้นชัดแล้วว่าแกร่งกว่า ยังไงซะเขาก็ขึ้นเป็นจักรพรรดิมาหลายยุคแล้ว ดังนั้นพลังของเกราะกับอาวุธจึงพัฒนามาอย่างต่อเนื่อง มันแทบขึ้นไปถึงขีดจำกัดของพลังจิต เรนไนที่เพิ่งขึ้นไปเป็นจักรพรรดิ ในอดีตพึ่งแต่พลังของโกลาหลในการให้พลังกับเกราะและอาวุธ ผลของการพัฒนาจึงไม่อาจจะนำมาเทียบกันได้ แต่โชคยังดีที่ทั้งสองเป็นสมบัติขั้นสมบูรณ์ แม้ว่าจะมีความต่างกันอยู่บ้าง แต่ก็ไม่อาจจะเหนือกว่าแบบขาดลอยได้ อาวุธของอู่หมิงเป็นกิ่งไม้ที่มีใบไม้จำนวนมาก มันมีพลังชีวิตที่สูง ส่วนอาวุธของเรนไนนั้นเหมือนกับดาบขนาดใหญ่สีทองแดง ดาบที่ดูธรรมดาไม่ได้มีอะไรพิเศษ มันมีรอยขีดข่วนที่ผิวดาบราวกับบอกเล่าเรื่องราวที่มันเคยผ่านยอดฝีมือมานับไม่ถ้วน รอยเล็กๆเหล่านี้แสดงถึงผลงานของมัน ครั้งหนึ่งเรนไนไม่อาจจะใช้พลังทั้งหมดของดาบออกมาได้ จนตอนนี้เมื่อจับดาบไว้ในมือและรู้สึกถึงพลังจิตที่โคจรไปมา เรนไนก็รู้ได้ถึงความน่ากลัวของดาบนี้ทันที มีแค่จักรพรรดิเท่านั้นที่สามารถแสดงพลังที่แท้จริงของสมบัติขั้นสมบูรณ์ออกมาได้เพราะสมบัติขั้นสมบูรณ์นั้นคืออุปกรณ์ของจักรพรรดิ จิตได้กระตุ้นพลังจิตในตัว พลังความคิดของจักรพรรดิได้เปลี่ยนของจำลองให้กลายเป็นจริงได้ พลังทั้งสองได้โคจรเข้าไปในดาบ ต่อมาดาบก็ได้ระเบิดแสงสว่างจ้าออกมาราวกับไฟสีทองที่ลุกไหม้ คลื่นความร้อนของมันแผ่ออกมาจากดาบกระจายไปทั่วทุกทิศทาง ตัวดาบนั้นราวกับหัวใจที่เต้นไปมา ทุกการเต้นของดาบนี้ราวกับจังหวะของชีวิต มันราวกับว่าสั่นพ้องไปกับวิถีบางอย่าง ดาบที่อาบไปด้วยแสงราวกับไฟสีทองเหมือนได้เกิดใหม่ ไม่ใช่แค่แผ่พลังชีวิตออกมาแต่กลับทำให้ผู้คนพากันตื่นตัวขึ้นมาด้วย เรนไนเงยหน้าขึ้นมองอู่หมิง ความต้องการที่จะสู้ปะทุขึ้นมาในใจ ไฟที่อาบไปด้วยแสงสีทองราวกับทำงานเต็มที่ ดาบได้ขยายตัวออกกว่าสองเท่า แสงสว่างจ้ากว่าเดิมครอบคลุมทะเลบรรพกาลโดยรอบเอาไว้ คลื่นพลังอันน่ากลัวได้กระจายออกไปทุกทิศทางอู่หมิงแสดงสีหน้าจริงจังออกมา เขามองไปที่เรนไนด้วยความสนใจที่มากกว่าเก่าร่างกายของเขาไม่ได้เคลื่อนไหวแม้แต่น้อย แต่ระเบิดพลังทั้งหมดออกมาพร้อมคลื่นพลังอันน่ากลัวที่กระจายออกมาจากตัวของเขาตอนนั้นคลื่นพลังของทั้งสองก็ได้ปะทะกันจนเกิดการระเบิดราวกับฟ้าผ่าการปะทะกันของคลื่นพลังนี้ทำให้ทะเลบรรพกาลใกล้ๆถึงกับสั่นไหวเล็กน้อย มันเกิดคลื่นสะท้อนออกมา คลื่นสะท้อนนี้ราวกับชั้นคลื่นที่กระจายไปโดยรอบ ส่วนมากก็โดนคลื่นแสงรับเอาไว้และสลายไป มีส่วนน้อยเท่านั้นที่กระจายไปในทางอื่น แต่โชคร้ายที่บรรพกาลที่กำเนิดเองบางส่วนได้รับผลกระทบและหายไปในพริบตาซื่อเซียว, เย่าหยางและ หว่านเก่อต่างก็เผยสีหน้าเคร่งเครียดออกมา “ เขามีพลังที่ไม่ได้ด้อยไปกว่าอู่หมิงเลย !” ซื่อเซียวหรี่ตาลง “ นี่เขาเพิ่งขึ้นเป็นจักรพรรดิจริงๆรึ ?”เย่าหยางเองก็คิ้วขมวด หากเขาไม่รู้จักอู่หมิงเขาคงสงสัยว่าอู่หมิงนั้นยั้งมือต้องรู้ก่อนว่าพวกเขาบ่มเพาะกันมาหลายยุค พวกเขาได้เปิดมิติลับและมีจ้าวโกลาหลหลายร้อยล้านคน พวกเขาได้ทำการบ่มเพาะจิตและอื่นๆจนมีความแข็งแกร่งถึงระดับนี้ได้ ความยากและความลำบากทั้งหมดนั้นไม่มีใครรู้ดีไปกว่าพวกเขาได้แต่ตอนนี้เรนไนที่เพิ่งขึ้นเป็นจักรพรรดิกลับมีพลังที่ทัดเทียมพวกเขามันทำให้ยากที่พวกเขาจะรับได้ความพยายามและความลำบากที่พวกเขาเผชิญมานั้นไร้ค่างั้นรึ ?ไม่ พวกเขามั่นใจว่าความแข็งแกร่งของพวกเขาเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าหากเทียบกับตอนที่เพิ่งขึ้นเป็นจักรพรรดิ มันไม่ได้ไร้ค่ามันแค่ว่าเรนไนนั้นประหลาดเกินไป ความแข็งแกร่งของเขาราวกับการข้ามจักรพรรดิขั้นต้นมาแล้ว มันไม่อาจจะเอาเกณฑ์ทั่วไปมาวัดได้โชคดีหลังจากที่เรนไนเปิดมิติลับสำเร็จ พวกเขาก็เตรียมใจไว้แล้ว พวกเขาจึงไม่ได้ตะลึงมากเท่าไหร่นักกับฉากที่เห็นตอนนี้มีปัญหาเดียวที่ทำให้พวกเขาสับสนอย่างมาก นั่นก็คือ…ความแข็งแกร่งของเรนไนนั้นสูงเกินกว่าจักรพรรดิขั้นต้น ซึ่งเหตุผลนั้นก็เพราะตัวเรนไนเองรึเพราะทะเลบรรพกาลกันแน่ ?