ตอนที่ 1974 : ร่างแยกระดับจักรพรรดิ

ด้วยความแข็งแกร่งของจางหยูในตอนนี้แล้ว จางลู่, เจ้าสำนัก และร่างแยกอื่นๆนั้นไม่ได้ช่วยอะไรเขามาก สิ่งเดียวที่พวกนี้ช่วยจางหยูได้ก็คือช่วยส่งคนมายังทะเลบรรพกาล หากไม่มีพวกนี้ช่วย จางหยูก็ต้องลงมือเอง แต่จางหยูในฐานะจักรพรรดิแล้วเป็นจักรพรรดิที่แกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์ของทะเลจักรวาล เขาเกือบจะแตะเพดานของจักรพรรดิแล้ว เขาสร้างร่างแยกขึ้นมาและส่งร่างยากไปจัดการธุระต่างๆได้ เรื่องที่ร่างแยกเก่าเขาทำได้ ร่างแยกที่เขาสร้างขึ้นมาก็ทำได้เช่นกัน นอกจากไม่ต้องบ่มเพาะและไม่ได้มีความคิดเป็นของตัวเองแล้ว ร่างแยกทั้งสองแบบไม่ได้ต่างกันมาก เมื่อคิดแบบนั้น จางหยูก็รู้สึกว่ามันเป็นไปได้ที่จะตัดการเชื่อมต่อกับพวกนี้และให้อิสระกับพวกนี้จริงๆ “ ข้าจะให้อิสระกับพวกเจ้า” จางหยูมองไปรอบๆ “ แต่พวกเจ้าควรคิดให้ดีๆเพราะ…” เขาพูดขึ้นมาช้าๆ “ เมื่อตัดขาดการเชื่อมต่อทางจิตแล้ว พวกเจ้าจะกลายเป็นตัวตนของพวกเจ้าเอง พวกเจ้าจะไม่ได้รับสิทธิ์สูงสุดที่นี่อีก แม้แต่ในทะเลบรรพกาล เหล่าจักรพรรดิก็อาจจะเป็นภัยต่อชีวิตของพวกเจ้าได้ สักวันในอนาคตพวกเจ้าอาจจะโดนคนอื่นๆในสำนักคังเฉียงแซงหน้าไป…” การกลายเป็นจักรพรรดิต้องแลกมาด้วยบางอย่าง ในอดีตนั้นพวกเขามีพลังไร้เทียมทานในทะเลบรรพกาล พวกเขาสามารถควบคุมพลังสร้างสูงสุดได้ เมื่อจางหยูตัดขาดการเชื่อมต่อกับพวกเขาไป พวกเขาก็จะกลายเป็นแม่ทัพทั่วไป จางลู่และคนอื่นๆเงียบไป สำหรับพวกเขาแล้วมันเป็นตัวเลือกที่ยาก หลังจากนั้นสักพัก จางลู่ก็สูดหายใจเข้าลึกๆแล้วพูดขึ้น “ ข้ายังหวังว่าร่างหลักจะให้อิสระกับเรา” จางหยูไม่ได้พูดอะไร เขามองไปยังคนอื่นๆแล้วถามขึ้นมา “ พวกเจ้าล่ะ ?” ร่างแยกอื่นๆมองหน้ากันก่อนจะพูดขึ้นเป็นเสียงเดียวกัน “ ข้าเองก็อยากจะขอให้เจ้าให้อิสระกับเรา !” หากพวกเขาเป็นร่างแยกทั่วไปที่ไม่มีความคิดเป็นของตัวเองแล้ว งั้นพวกเขาคงไม่สนเรื่องอิสระแต่จากตอนที่พวกเขากำเนิดขึ้นมา พวกเขาก็มีความคิดเป็นของตัวเอง พวกเขามีตัวตนของตัวเอง แน่นอนว่าพวกเขาอยากจะได้อิสระ แม้ว่าจะต้องแลกด้วยราคาที่สูงและทิ้งผลประโยชน์ต่างๆแต่พวกเขาก็ยังหนักแน่น เมื่อได้ยินแบบนั้น จางหยูก็ไม่ได้แปลกใจเขาพยักหน้า “ ได้ ข้ารับปากว่าจะให้อิสระกับพวกเจ้า แต่ก่อนอื่นพวกเจ้าต้องทำหนึ่งสิ่งให้ข้าก่อน” “ อะไรกัน ?” จางลู่ถามขึ้นมาด้วยความสงสัย “ มันยังอีก 2 ล้านปีกว่าที่ก้อนแก่นจะกำเนิดขึ้นมา ในสองล้านปีนี้ข้าหวังว่าพวกเจ้าจะช่วยร่างแยกบ่มเพาะของข้าพัฒนาการบ่มเพาะขึ้นมา…ด้วยระดับของพวกเจ้าแล้ว พวกเจ้าสามารถสร้างลูกปัดดั้งเดิมขึ้นมา ไม่ว่าจะเป็นลูกปัดของใครแต่ข้าก็กลัวว่าคงไม่มีใครเทียบลูกปัดของพวกเจ้าได้” จางหยูพูดขึ้น “ ข้ารับปากว่าหลังจากที่ได้ก้อนแก่นมา ข้าจะตัดขาดการเชื่อมต่อทางจิตระหว่างเราและให้อิสระกับพวกเจ้าทันที”“ แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว” จางลู่ตกลงทันทีสองล้านปีแลกกับอิสระ…มันถือว่าคุ้มค่าคนอื่นๆเองก็ตกลงไม่คิดจะปฏิเสธเห็นได้ว่าพวกเขาอยากได้อิสระเพียงใดกัน“ งั้นก็ตกลงตามนี้ ” จางหยูยิ้มออกมา “ ร่างแยกบ่มเพาะทั้งแปดแสนร่างนั้นข้าจะให้พวกเจ้าดูแล”ผ่านไปสักพักกลุ่มร่างแยกก็ได้แยกย้ายออกไป จางหยูได้รวบรวมความคิดบ่มเพาะพลังจิตต่อ แม้ว่ามันจะพัฒนาได้ช้าแต่ก็ดีกว่าไม่ได้อะไร….ในพริบตาก็ผ่านไปอีกห้าแสนปีในทะเลโกลาหล ในทางกลับกันแล้วในทะเลบรรพกาลแล้วผ่านไปกว่าห้าร้อยล้านล้านปีทั้งทะเลบรรพกาลมีจ้าวบรรพกาลนับไม่ถ้วนผุดขึ้นมาราวกับดอกเห็ด มีแม่ทัพเพิ่มขึ้นมาจำนวนมากมันถึงกับมีแม่ทัพขั้นสูงกำเนิดขึ้นมา มันถือว่าน่าทึ่งอย่างมาก ยังไงซะจ้าวบรรพกาลเหล่านี้ก็กำเนิดขึ้นมาจากทะเลบรรพกาลโดยไม่มีใครชี้แนะ พวกเขาเติบโตกันเอง การที่พัฒนามาได้ถึงระดับนี้นั้นก็ถือว่าน่าเหลือเชื่อมากแล้วหากเทียบกันแล้วทะเลโกลาหลนั้นไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรมากว่าล้านล้านปีแล้ว แต่ทะเลบรรพกาลขยายตัวจนไร้ขีดจำกัด มันเปลี่ยนไปทุกวัน ทุกช่วงราวกับมีปาฏิหาริย์เกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลา หลังจากที่ผ่านไปกว่าห้าร้อยล้านล้านปี ในวันนั้นกลับมีแม่ทัพสูงสุดในสำนักคังเฉียงกำเนิดขึ้นมา !หยวนเทียนจี !ศิษย์ของจางหยู !จางหยูไม่ได้ให้จางลู่และร่างแยกอื่นๆชี้แนะพวกนี้ แต่เขาได้สร้างร่างแยกขึ้นมา ร่างหนึ่งบ่มเพาะ ส่วนอีกร่างนั้นไปยัง