ตอนที่ 1987 : วิกฤต

จางลู่เปลี่ยนเรื่องทันที จึงไม่มีใครกล้าถามอะไรอีก ซิงฮัวยั้งอารมณ์ของนางเอาไว้และคิดก่อนจะพูดขึ้นมา “ การแข่งขันชิงก้อนแก่นมีประวัติศาสตร์ยาวนาน มันต้องย้อนกลับไปตอนกำเนิดจักรพรรดิรุ่นแรก จักรพรรดิซื่อเซียว, จักรพรรดิเย่าหยาง, จักรพรรดิหว่านเก่อ และจักรพรรดิอู่หมิงได้ก้าขึ้นเป็นจักรพรรดิในตอนนั้น” “ ข้าได้ยินเรื่องนี้มาแล้ว” จางลู่พยักหน้า ซิงฮัวพูดต่อ “ อะไรที่ทำให้เกิดก้อนแก่นขึ้นมานั้นไม่มีใครรู้ แม้แต่จักรพรรดิเองก็ไม่รู้ เรารู้แค่ว่าก้อนแก่นนั้นกลับปรากฏขึ้นมา ในตอนที่ก้อนแก่นปราฏขึ้นมา ลูกปัดจักรพรรดิ 9 ลูกก็กำเนิดขึ้นมาและได้สร้างจักรพรรดิทั้ง 9 ขึ้น ทุกๆ 100 ล้านปีก้อนแก่นจะกำเนิดขึ้นมาให้กำเนิดลูกปัดจิตจำนวนต่างๆกันไป จากนั้นก้อนแก่นก็เข้มข้นมากขึ้นเรื่อยๆ จำนวนลูกปัดจิตก็มากขึ้นตาม ตอนนี้จำนวนลูกปัดจิตมีมากกว่าร้อยลูก….” ก่อนที่ซิงฮัวจะพูดจบ จางลู่ก็ขัดขึ้นมา “ เรารู้เรื่องนี้หมดแล้ว พูดเรื่องอื่นดีกว่า ยกตัวอย่างเช่นลูกปัดจิตก่อตัวขึ้นมายังไง เราจะได้มันมาได้ยังไง” ซิงฮัวตัวสั่นและพูดขึ้นมา “ ลูกปัดจิตอัดแน่นขึ้นจากพลังจิตปั่นป่วนในเขตต้นกำเนิดหลังจากที่สั่งสมมานาน การกำเนิดลูกปัดจิตนั้นต่างกันออกไป ระหว่างนั้นก้อนแก่นกำเนิดขึ้นมา ลูกปัดจิตอาจจะปรากฏขึ้นมาตอนไหนก็ได้ เวลานั้นไม่แน่นอน บางอันมาตั้งแต่ที่ก้อนแก่นกำเนิดขึ้น บางอันมาตอนที่ก้อนแก่นจะหายไป” หลังจากที่เงียบไปสักพักซิงฮัวก็พูดขึ้นต่อ “ ระยะเวลาของก้อนแก่นนั้นไม่ได้แน่นอนแต่มันมีกฎหนึ่งอยู่ ก้อนแก่นแรกอยู่ได้ 15 นาที ก้อนแก่นที่สองอยู่ได้นานกว่าเล็กน้อย ครั้งที่สามและสี่….ยิ่งอยู่ได้นานกว่าเก่า ครั้งที่แล้วก้อนแก่นอยู่ได้กว่า 3 ปี ครั้งนี้น่าจะนานกว่านั้น” จากระยะเวลาที่ก้อนแก่นอยู่ได้นั้นก็แสดงให้เห็นแล้วว่าเขตต้นกำเนิดกำลังเปลี่ยนแปลงไป มันแค่ว่าการเปลี่ยนแปลงนี้ส่งผลดีรึร้ายก็ไม่อาจจะมีใครรู้ได้ แต่สำหรับจักรพรรดิแล้ว การเปลี่ยนแปลงนี้ถือว่าส่งผลดี เพราะพวกเขาจะได้ลูกปัดจิตมาเพิ่มความแข็งแกร่งของตนเอง “ นอกจากระยะเวลาที่เปลี่ยนแปลงไปแล้ว ขนาดของก้อนแก่นก็เปลี่ยนไปด้วย” ซิงฮัวพูดขึ้น “ ข้าเคยได้ยิน จักรพรรดิเย่าหยางบอกว่าขนาดของก้อนแก่นหดตัวลง เขตต้นกำเนิดนั้นเล็กลงเรื่อยๆ ตอนที่ก้อนแก่นปรากฏขึ้นมาครั้งแรก เขตต้นกำเนิดหดตัวลงไปกว่าครึ่ง ขนาดของมันเหลือแค่ 1 ใน 5 ของขนาดทะเลโกลาหลเท่านั้น” จางลู่ยักคิ้ว “ หดตัวลงขนาดนั้นเลยรึ ?”มันมีอะไรเกี่ยวข้องกับระยะเวลาของก้อนแก่นกับขนาดของการหดตัวรึไม่ ?มันเพราะอะไรที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในเขตต้นกำเนิด ?มันจะเป็นแบบนี้นานแค่ไหน ?มันดีรึร้ายกันแน่ ?จางลู่รู้สึกว่าการเปลี่ยนแปลงนี้เหมือนไม่ใช่เรื่องดี มันอาจจะบ่งบอกว่าอาจจะมีเรื่องร้ายเกิดขึ้น“ ซื่อเซียวบอกว่าเขตต้นกำเนิดคือต้นกำเนิดของทุกสรรพสิ่งที่แท้จริง หากทะเลโกลาหลคือต้นกำเนิดของทุกสิ่ง งั้นเขตต้นกำเนิดก็เป็นต้นกำเนิดของทะเลโกลาหล หากเขตต้นกำเนิดหดตัวลงไป สักวันมันอาจจะหายไปโดยสมบูรณ์…” สีหน้าของจางลู่เคร่งเครียดขึ้นมา “ เมื่อเขตต้นกำเนิดหายไป มันหมายความว่าทะเลโกลาหลจะหายไปด้วยรึไม่ ?”ซื่อเซียวไม่ได้พูดถึงการที่เขตต้นกำเนิดจะหายไปรึไม่ แต่หากเขตต้นกำเนิดยังหดตัวเช่นนี้อยู่ มันก็ขึ้นอยู่กับเวลาก่อนที่มันจะหายไปหากเขตต้นกำเนิดหายไป มันจะเกิดอะไรขึ้นกับทะเลโกลาหล ?หากทะเลโกลาหลหายไป งั้นจะเกิดอะไรขึ้นกับจักรพรรดิและสิ่งมีชีวิตในทะเลโกลาหล ?เรื่องนี้น่าคิด !“ เจ้าเคยคิดหรือไม่ว่าหากก้อนแก่นปรากฏขึ้นมาเรื่อยๆแล้วสักวันทะเลโกลาหลจะหายไป?” จางลู่มองไปที่ซิงฮัวกับคนอื่นๆก่อนจะถามขึ้นมาซิงฮัวพยักหน้า “ ไม่นานเขตต้นกำเนิดจะหายไป จักรพรรดิเย่าหยางเคยบอกข้าแต่ถึงเขตต้นกำเนิดจะหายไป มันก็ไม่ได้ส่งผลอะไรต่อเรา อย่างมากก็อาจจะสร้างปัญหาบ้าง มันไม่มีทางที่จะเดินทางจากเขตตัวเองไปเขตอื่นได้”