ตอนที่ 1989 : ความลึกลับในการกำเนิดกุยหลิง

“ แล้วกุยหลิงกับจักรพรรดิกุยหลิงเกี่ยวข้องยังไงกับการทำลายของทะเลโกลาหล?” จางหยูถามขึ้นมา เขาคิดว่าซื่อเซียวและคนอื่นๆจะพูดถึงการผุพังของเขตต้นกำเนิด แต่เขาไม่คิดเลยว่าพวกนี้จะพูดถึงกุยหลิงและจักรพรรดิกุยหลิง “ แน่นอนว่ามันเกี่ยวข้องกัน” ซื่อเซียวพูดขึ้น “ อันที่จริงตอนแรกเราก็ไม่รู้ หลังจากนั้นตอนที่เรากำจัดกุยหลิงไปจำนวนมาก เราก็พบว่าการผุพังของเขตต้นกำเนิดนั้นหนักหนาขึ้นเรื่อยๆ ขนาดของเขตต้นกำเนิดก็ลดลงเรื่อยๆ ตอนนั้นเองที่เราถึงได้สติ” เขามองไปที่จางหยูแล้วพูดขึ้น “ การตายของกุยหลิงนั้นทำให้เขตต้นกำเนิดผุพังเร็วกว่าเก่า มันทำให้เขตต้นกำเนิดหดตัวลง เราได้ทดสอบเรื่องนี้แล้ว มันกลับเป็นว่าตราบใดที่เราไม่ฆ่ากุยหลิง ระดับการผุพังของเขตต้นกำเนิดจะคงที่ ความเร็วในการหดตัวจะคงที่ เมื่อเราฆ่ากุยหลิง ความเร็วในการผุพังและขนาดที่หดตัวลงก็จะเพิ่มขึ้น” เมื่อพูดไปแล้วซื่อเซียวก็สูดหายใจเข้าลึกๆ สีหน้าของเขาดูเคร่งเครียดกว่าเก่า “ ยิ่งกว่านั้นมันก็ไม่อาจจะเปลี่ยนแปลงเรื่องนี้ได้ “ อู่หมิงพยักหน้า “ เราลองมาหลายวิธีแล้วแต่ก็ไม่อาจจะหยุดการผุพังของเขตต้นกำเนิดได้เลย เราไม่อาจจะหยุดการหดตัวของมันได้” เย่าหยางพูดขึ้นมา “ จากตอนที่เราขึ้นเป็นจักรพรรดิ เราก็รู้ว่าเขตต้นกำเนิดนั้นคือต้นกำเนิดของทะเลโกลาหลทุกอย่างในทะเลโกลาหลนั้นคือภาพฉายของเขตต้นกำเนิด แต่ในทางกลับกันแล้วทะเลโกลาหลคือภาพฉายของเขตต้นกำเนิด…เขตต้นกำเนิดผุพังและหดตัวอย่างต่อเนื่องนี้หมายความว่าในอีกไม่ช้าเขตต้นกำเนิดจะหายไป เมื่อเขตต้นกำเนิดหายไป ตอนนั้นคงเป็นตอนที่ทะเลโกลาหลโดนทำลาย” เขตต้นกำเนิดคือต้นกำเนิดของทะเลโกลาหลหากเขตต้นกำเนิดหายไป งั้นทะเลโกลาหลก็ไม่อาจจะอยู่ต่อได้ “ ตลอดหลายปีมานี้เราได้หยุดฆ่ากุยหลิงเพราะกลัวจักรพรรดิกุยหลิง ในทางกลับกันแล้วก็เพราะกลัวว่าเขตต้นกำเนิดจะพังลงเร็วกว่าเดิม” ซื่อเซียวกำหมัดแน่นก่อนจะคลายมือออกแล้วเผยท่าทีอ่อนล้าออกมา “ แต่แม้ว่าเราจะหยุดฆ่ากุยหลิงแต่เราก็ไม่อาจจะหยุดการผุพังของเขตต้นกำเนิดและการหดตัวของมันได้ อย่างมากเราก็ทำได้แค่ไม่ทำให้มันผุพังและหดตัวเร็วกว่าเก่า” เรนไนถอนหายใจออกมา “ข้าไม่รู้ว่ากุยหลิงกับเขตต้นกำเนิดเกี่ยวข้องกันยังไงแต่ข้ารู้ว่าต้องมีความเกี่ยวโยงลึกลับระหว่างพวกมัน ตัวตนของกุยหลิงและจักรพรรดิกุยหลิงนั้นปฏิเสธไม่ได้ว่าต้องส่งผลต่อเขตต้นกำเนิด”หว่านเก่อแสดงสีหน้าซับซ้อนออกมา “ ด้วยความแข็งแกร่งของเราแล้ว เรากำจัดกุยหลิงทั้งหมดได้โดยง่ายแต่เราไม่กล้า..เพราะเราไม่รู้ว่าจะเกิดการเปลี่ยนแปลงอะไรขึ้นกับเขตต้นกำเนิดเมื่อกุยหลิงทั้งหมดโดนกำจัดไป สำหรับจักรพรรดิกุยหลิงแล้ว นี่ไม่ต้องพูดถึงเราเอาชนะมันไม่ได้เลย แม้ว่าเราจะมีความสามารถเพียงพอที่จะฆ่ามันได้แต่เราก็ไม่กล้า…”แม้แต่กุยหลิงก็ยังส่งผลต่อเขตต้นกำเนิดอย่างมาก นี่ไม่ต้องนรับจักรพรรดิกุยหลิงเลยพวกเขาถึงกับสงสัยว่าหากฆ่าจักรพรรดิกุยหลิงไป บางทีเขตต้นกำเนิดอาจจะพังลงทันที ทะเลโกลาหลก็จะโดนทำลายไปด้วยเมื่อได้ยินแบบนั้นจางหยูก็สีหน้าหม่นลง “ งั้นตอนที่ข้าสู้กับจักรพรรดิกุยหลิง ทำไมพวกเจ้าไม่เตือนข้า ?”“ เราไม่คิดว่าเจ้าจะแกร่งได้แบบนี้จนสู้กับจักรพรรดิกุยหลิงได้…” ซื่อเซียวรวบรวมความกล้าอธิบายออกมา “ เราไม่รู้ว่าเจ้าจะแกร่งแบบนี้จนถึงตอนที่เจ้าสู้ โชคดีที่ความแข็งแกร่งของเจ้ายังต่างจากจักรพรรดิกุยหลิงอยู่บ้าง ไม่งั้นแล้ว…”ไม่งั้นแล้วหากจางหยูฆ่าจักรพรรดิกุยหลิงไป เขาก็จะทำลายทะเลโกลาหลไปด้วยแน่นอนว่านั่นแค่การคาดการณ์ของซื่อเซียวกับคนอื่นๆ มันไม่มีใครรู้ว่าผลลัพธ์จะออกมาเป็นยังไงแต่สำหรับพวกเขาแล้วหากจางหยูโดนทำลายไปพร้อมกับทะเลโกลาหลพวกเขาอาจจะดีใจกว่าแม้ว่าทะเลโกลาหลจะไม่โดนทำลายและจางหยูไม่ตายแต่พวกเขาก็ไม่ได้เสียหายอะไร ในทางกลับกันแล้วหากจักรพรรดิกุยหลิงตายไปและทะเลโกลาหลยังอยู่เขตลับพวกเขายังอยู่มันก็ส่งผลดีต่อพวกเขา สุดท้ายพวกเขาก็จะได้ลูกปัดจิตต่อไปและใช้เพิ่มความแข็งแกร่งของตนหากทะเลโกลาหลโดยทำลาย พวกเขาก็รอดอยู่ได้ในทะเลบรรพกาล พวกเขาอาจจะเปิดเขตตัวเองในทะเลบรรพกาลขึ้นมาได้ พกวเขาไม่ต้องกลัวอันตรายจากเผ่าเทียนและจักรพรรดิกุยหลิง พวกเขาไม่ต้องกังวลถึงความปลอดภัยของตัวเองตลอดเวลา ยังไงซะทะเลบรรพกาลก็ต่างจากทะเลโกลาหลทะเลบรรพกาลไม่ได้มีเขตต้นกำเนิด ไม่มีใครเปิดมิติลับที่นี่ มันไม่ได้มีวี่แววที่จะทำลายตัวเอง ดังนั้นไม่ว่าจางหยูจะเอาชนะจักรพรรดิกุยหลิงได้รึไม่นั้นก็มีแต่ส่งผลดีไม่ได้ส่งผลเสียต่อพวกเขา