ตอนที่ 1993 : หาย ?

“ บลู เป็นแม่ทัพของข่งจู้งั้นสินะ ?” จางลู่ยิ้มออกมา “ ช่องทางนี้เชื่อมต่อกับเขตข่งจู้ เราน่าจะเจอกับบลูในไม่ช้า” ซิงฮัวไม่เข้าใจว่าทำไมจางลู่ที่รู้ว่าอาจจะพบกับ บลู ถึงได้ดูผ่อนคลายเช่นนี้ได้ “ มันเพราะบลูเป็นแม่ทัพของจักรพรรดิข่งจู้ ข้าจึงตัดสินใจนำทัพมาป้องกันที่นี่เอาไว้ หากให้คนอื่นนำทีม ข้าคงไม่อาจจะสบายใจได้” ซิงฮัวพูดขึ้นมา “ แม้ว่าความแข็งแกร่งของข้าอาจจะไม่ได้เท่ากับบลู แต่อย่างน้อยก็พอสู้ได้บ้าง หากต้องสู้กันจริงๆแล้ว มันอาจจะเป็นไปได้ที่จะลดความสูญเสียได้มากที่สุด” ยิ่งสถานที่อันตรายและสำคัญเท่าไหร่ มันยิ่งมีแนวป้องกันที่ดีเท่านั้น “ น่าเสียดายที่มีแม่ทัพขั้นสูงในฝั่งเราน้อยเกินไป มีแค่ข้ากับแรนดอฟเท่านั้น ไม่งั้นแล้วโอกาสสำเร็จของแผนนี้คงไม่ได้อยู่ที่ 6-7จากใน 10” ซิงฮัวถอนหายใจออกมาด้วยท่าทีเสียดาย มันคือโอกาสที่ดีที่พวกเขาจะจัดการกับแม่ทัพฝั่งสวรรค์แต่เพราะจำนวนแม่ทัพขั้นสูงที่น้อย แผนจึงมีช่องโหว่ มันต้องอาศัยโชคที่พวกเขาจะทำตามแผนได้สำเร็จ หากบลูกับล็อค ไม่ได้หนีออกมาตามช่องทางที่พวกเขาคาดเอาไว้ งั้นบางทีผลลัพธ์อาจจะเปลี่ยนไป พวกเขาอาจจะต้องเสียลูกปัดจิตไปบางส่วน “ สบายใจได้ พวกนั้นหนีไม่ได้หรอก” จางลู่ยิ้มออกมา “ ครั้งนี้จะไม่มีแม่ทัพเผ่าสวรรค์หนีไปได้สักคน บลูกับล็อคก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น” ซิงฮัวไม่รู้ว่าจางลู่เอาความมั่นใจมาจากไหนกัน นางได้แต่ยิ้มออกมาอย่างขมขื่น “ ข้าหวังว่าจะเป็นเช่นนั้น” … ที่เผ่าสวรรค์ “ ไปกันเถอะไปพบกับแม่ทัพบลูก่อน”ทันทีที่แม่ทัพของเทียนตู้เข้ามาในเขตต้นกำเนิด พวกเขาก็ได้มุ่งหน้าไปยังสถานที่ที่เทียนตู้ได้บอกเอาไว้ เมื่อไปถึงที่นั่นพวกเขาจะได้เข้าร่วมกับทีมจากเขตข่งจู้ แล้วค่อยเข้าไปเก็บลูกปัดจิตทางเหนือในเขตต้นกำเนิด ทีมเขตหย่วนเหยี่ยนและเล่ยรับหน้าที่ในการเก็บลูกปัดจิตทางใต้แม่ทัพของทั้งสี่เขตของเผ่าสวรรค์พากันผ่อนคลายอย่างมาก พวกเขาไม่ได้สนใจแม่ทัพมนุษย์เลยแม้แต่น้อย คนเดียวที่พวกเขากลัวคือเรนไน ตราบใดที่ไม่พบกับเรนไนพวกเขาก็ไม่ได้ตกอยู่ในอันตรายใดๆเขตต้นกำเนิดนั้นกว้างใหญ่ นอกซะจากว่าจะโชคร้ายจริงๆแล้ว มันก็เป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะพบ เรนไน“ จำไว้ว่าหากพบกับเรนไน ก็อย่าสู้กับเขาและหนีมาทันที” หัวหน้าเขตเทียนตู้สั่งการกับแม่ทัพทุกคน พวกเขากลัวว่าจะได้สู้กับ เรนไน ในอดีตนั้นพวกเขาเสียแม่ทัพไปหลายคนเพราะเรนไน นอกจากบลูกับล็อคแล้วก็ไม่อาจจะมีใครเทียบกับเรนไนได้ในเวลาเดียวกันบลูกับล็อคเองก็นำทีมไปยังจุดนัดพบ“ ข้าไม่รู้ว่าจะได้พบกับเรนไนรึไม่” สายตาของบลูแสดงท่าทีคาดหวังออกมา “ ครั้งที่แล้วที่ข้าสู้กับเขา ข้าเสียเปรียบเล็กน้อยหากข้าได้พบกับเขาในครั้งนี้ข้าจะทวงความแค้นคืนเรนไนไม่ใช่แค่เป็นแม่ทัพสูงสุดแต่ประสบการณ์ในการต่อสู้ก็ยังน่ากลัวอย่างมาก เขามีประสบการณ์มากมาย แม้แต่หมูที่อยู่มาหลายล้านปีก็ยังถือว่ามีฝีมือนี่ไม่ต้องนับเรนไนเลย”ทั้งบลูและล็อคต่างก็เคยสู้กับเรนไนมาไม่น้อยกว่า 10 ครั้งพวกเขาได้สู้กับเรนไนมาหลายครั้งแต่ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดก็แค่เสมอนอกซะจากว่าทั้งสองจะร่วมมือกัน งั้นพวกเขาคนเดียวก็ไม่อาจจะสู้กับเรนไนได้เลยแม้แต่น้อย คนที่เก่าแก่ที่สุดในทะเลโกลาหลไม่ได้มีดีแค่ชื่อ !“ น่าเสียดายที่คนในเขตฉิวหวังตายไปหมดแล้ว ไม่งั้นแล้วด้วยข้อได้เปรียบที่เรามี ทำไมเราต้องระวังตัวเช่นนี้…ยุ่งยากจริงๆ” การทำลายเขตซีเหมิงทำให้เผ่าสวรรค์อ่อนแอลงไปแต่ก็ยังถือว่าได้เปรียบฝั่งมนุษย์อยู่ มันคือข้อได้เปรียบที่ไม่อาจจะลบไปได้ง่ายๆหากพวกเขาโชคร้าย อย่างมากก็แค่ต้องหนีออกมา ยังไงซะแม่ทัพฝั่งมนุษย์ก็ไม่อาจจะประมาทได้ !ในอีกด้านล็อคเองก็ไปยังจุดนัดพบทางใต้ หากเทียบกับบลูแล้ว ล็อคนั้นเยือกเย็นกว่า แม้ว่าเขาจะคาดหวังที่จะสู้กับ เรนไน แต่เขาสนใจผลประโยชน์ของเผ่ามากกว่า เขาหวังว่าจะเก็บลูกปัดจิตให้ได้มากที่สุด การต่อสู้กับเรนไนเป็นแค่เรื่องรองมันดีหากได้พบกับเรนไนแต่หากไม่ได้พบกับเรนไนงั้นล็อคก็ไม่ได้ผิดหวัง เพราะเมื่อไม่มีเรนไนมาขัดขวาง เขาก็สามารถได้ลูกปัดจิตมามากขึ้น มันถือว่าเป็นเรื่องดี