ตอนที่ 2002 : รอยยิ้มที่จางหายไป

ที่ช่องทางสู่เขตข่งจู้ ด้วยแสงที่กะพริบขึ้นมา ร่างของบลูก็ได้ปราฏขึ้นต่อหน้าจักรพรรดิเผ่าสวรรค์ทั้งสี่ ตอนที่ลำแสงตรงหน้าสั่นไหว จักรพรรดิเผ่าสวรรค์ต่างก็พากันแสดงสายตากังวลออกมา “ เป็นยังไงบ้างบลู เจ้าได้ลูกปัดจิตมาเท่าไหร่กัน ?” ข่งจู้ถามขึ้นมาด้วยท่าทีร้อนใจ คนที่เหลือเองก็แสดงสีหน้าคาดหวังออกมา เมื่อเห็นสายตาของเหล่าจักรพรรดิ สายตาที่หม่นของบลูก็เป็นประกายขึ้นมาเล็กน้อย ปากของเขากระตุกแต่ไม่อาจจะพูดอะไรออกมาได้ เขารู้ว่าจะตอบยังไง และไม่รู้ว่าจะเผชิญหน้ากับจักรพรรดิยังไง ต้องรู้ก่อนว่าก่อนจะเดินทางออกไป เขา ตอนที่ 2002 : รอยยิ้มที่จางหายไป ที่ช่องทางสู่เขตข่งจู้ ด้วยแสงที่กะพริบขึ้นมา ร่างของบลูก็ได้ปราฏขึ้นต่อหน้าจักรพรรดิเผ่าสวรรค์ทั้งสี่ ตอนที่ลำแสงตรงหน้าสั่นไหว จักรพรรดิเผ่าสวรรค์ต่างก็พากันแสดงสายตากังวลออกมา “ เป็นยังไงบ้างบลู เจ้าได้ลูกปัดจิตมาเท่าไหร่กัน ?” ข่งจู้ถามขึ้นมาด้วยท่าทีร้อนใจ คนที่เหลือเองก็แสดงสีหน้าคาดหวังออกมา เมื่อเห็นสายตาของเหล่าจักรพรรดิ สายตาที่หม่นของบลูก็เป็นประกายขึ้นมาเล็กน้อยปากของเขากระตุกแต่ไม่อาจจะพูดอะไรออกมาได้ เขารู้ว่าจะตอบยังไง และไม่รู้ว่าจะเผชิญหน้ากับจักรพรรดิยังไงต้องรู้ก่อนว่าก่อนจะเดินทางออกไป เขาได้รับปากกับจักรพรรดิว่าเขาจะเอาลูกปัดจิตกลับมาให้ได้มากที่สุดแต่มันผิดจากที่เขาหวัง ครั้งนี้คือการเสียหน้าครั้งใหญ่ของเขาเมื่อเห็นท่าทีราวกับคนตายของบลู ที่ราวกับว่าวิญญาณออกจากร่าง เหล่าจักรพรรดิก็พากันอึ้งและเริ่มสังหรณ์ใจแย่ๆขึ้นมา“ บลูรีบตอบมา” ข่งจู้เริ่มลนลานในใจและอดไม่ได้ที่จะเร่งเร้าหลังจากที่เงียบไปได้สักพัก บลูก็ค่อยๆเงยหน้าขึ้นแล้วก้มหน้าก่อนจะยิ้มออกมาอย่างขมขื่น “ ข้าขอโทษด้วย ข้าล้มเหลว..”ทันทีที่ได้ยินแบบนั้นสีหน้าของเหล่าจักรพรรดิก็เปลี่ยนไป พวกเขาเหลือเชื่อกับสิ่งที่ได้ยินอย่างมากแม้ว่าครั้งนี้จะไม่มีแม่ทัพของเขตฉิวหวังไปด้วย แต่ความแข็งแกร่งโดยรวมของเผ่าสวรรค์ถึงจะได้รับผลกระทบแต่ก็คงไม่อาจจะล้มเหลวได้ไม่ใช่รึ ?ต้องรู้ก่อนว่าในด้านจำนวนแม่ทัพแล้ว เผ่าสวรรค์มีมากกว่ามนุษย์ ความแข็งแกร่งที่พวกเขามีทำให้ได้เปรียบอย่างมากพวกเขาคิดไม่ออกว่าทำไมถึงล้มเหลวทั้งๆที่ได้เปรียบขนาดนี้ !“ หมายความว่ายังไงกันที่ว่าล้มเหลว ?” หย่วนเหยี่ยนเห็นว่าบลูเงียบไปก็เริ่มรู้สึกแย่ “ เจ้าได้ลูกปัดจิตมาเท่าไหร่กัน ?”พูดโดยทั่วไปแล้วการล้มเหลวที่ว่านั้นไม่ใช่ว่าต้องสิ้นหวัง จำนวนลูกปัดจิตที่ได้มาอาจจะน้อยกว่ามนุษย์แต่ความล้มเหลวที่บลูพูดถึงนั้นเหมือนจะมากกว่านั้นเพราะตนถึงตอนนี้ บลูก็ยังไม่ได้ส่งลูกปัดจิตให้กับพวกเขาสายตาของเหล่าจักรพรรดิมองไปที่บลู ทำให้บลูนั้นรู้สึกราวกับโดนภูเขากดทับ เขาเริ่มลนลานขึ้นมาทันทีก่อนที่บลูจะได้พูดอะไรออกมา ร่างของเขากลับทรุดลงไปราวกับไม่อาจจะทนแรงกดดันนี้ไหว เขาร่วงลงไปกับพื้น สีหน้าของเขาต่างจากเดิมโดยสิ้นเชิง จิตของเขาพร่ามัวไปอีกครั้งข่งจู้ตกใจและรีบดึงคลื่นพลังกลับมา จากนั้นเขาก็ได้สะบัดมือก่อนจะมีน้ำจิตที่ลอยเข้าไปในตัวบลู