ตอนที่ 2029 : เวลที่ไม่เต็มใจ

หากเสี่ยวซีเป็นแม่ทัพสูงสุดของเผ่าสวรรค์จริงๆ เขาคงไม่สนใจที่จะเป็นผู้ส่งสารแต่เมื่อถูกจางหยูส่งมา เป้าหมายคือการแฝงตัวเข้ามาในเผ่าสวรรค์มันก็ดีที่จะได้พบกับจักรพรรดิคนอื่นๆ ดังนั้นเขาจึงไม่ได้ต่อต้านกับการได้ตำแหน่งนี้ ในทางกลับกันแล้วข่งจู้ได้เสนอสิ่งที่เขาต้องการที่สุดมา

“ ได้ ข้าจะเป็นผู้ส่งสารของท่าน “ เสี่ยวซีพูดขึ้น

ท่าทีของเสี่ยวซีทำให้ข่งจู้แปลกใจนิดๆแต่เขาก็ไม่ได้สงสัยอะไรมาก ยังไงซะเขาก็ได้ตรวจสอบร่างของเสี่ยวซีแล้ว หมานี่ต่างจากหมาของทีมนภา เขามั่นใจว่าทั้งสองไม่ใช่คนคนเดียวกัน

ข่งจู้ที่ได้ตัวเสี่ยวซีมานั้นอารมณ์ดีอย่างมากและให้ตราหยกกับเสี่ยวซีทันทีแล้วพูดขึ้น “ นี่คือตราข่งจู้ เครื่องหมายแสดงฐานะของเจ้าซึ่งไม่ใช่ดูข้อมูลของเขตข่งจู้ได้แต่ยังควบคุมกองทัพทั้งหกได้ เจ้ามีอำนาจสั่งการกองทัพทั้งหก เจ้าสามารถเดินทางไปที่ไหนก็ได้ด้วยตรานี้ในเขตข่งจู้ เจ้ารับมันไว้”

เสี่ยวซีรับตรามาแล้วทำการผูกจิตเข้าไป จากนั้นก็ได้เก็บตาไว้ในตัว

“ น้ำจิต” ข่งจู้โบกมืก่อนจะมีแจกันหยกปรากฏขึ้นมาตรงหน้าเสี่ยวซี “ นี่มันทำขึ้นมาจากน้ำที่แช่ด้วยลูกปัดจิต แม้ว่ามันจะไม่ได้มีผลเหมือนกับลูกปัดจิตแต่สำหรับจ้าวจักรวาลทั่วไปแล้ว มันคือของวิเศษสำหรับการฟื้นฟู แม้ว่าจักรพรรดิอย่างเราจะบาดเจ็บแต่ภายใต้สถานการณ์ปกติแล้วก็สามารถใช้น้ำจิตเพื่อฟื้นฟูตัวเองได้ หากมีมันเจ้าก็ไม่ต้องกังวลเรื่องบาดเจ็บในอนาคต นอกซะจากว่าจะโดนล้อมโดยกลุ่มแม่ทัพสูงสุด ไม่งั้นแล้วแม้ว่าจะสู้กับแม่ทัพสูงสุด 1-2 คนแต่เจ้าก็พึ่งน้ำจิตเพื่อซื้อเวลาหนีได้ “

เมื่อได้ยินแบบนั้นเสี่ยวซีก็ตาเป็นประกายและพูดขึ้นมา “ จักรพรรดิใจกว้างจริงๆ”

เสี่ยวซีไม่เกรงใจ ทันทีที่พูดจบเขก็ได้ทำการเก็บขวดหยกไปทันที

เมื่อมีน้ำจิตนี่ เขาก็ยิ่งมั่นใจได้ยิ่งกว่าเก่า นี่ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอาการบาดเจ็บเลย

แน่นอว่าในเผ่าสวรรค์นี้ตราบใดที่เขาไม่หาเรื่องจักรพรรดิทั้งสี่แล้วก็เดาว่าคงไม่มีใครทำให้เขาบาดเจ็บได้ ยังไงซะเขาก็มีเกราะขั้นสมบูรณ์อยู่กับตัว ความแข็งแกร่งของเขาไม่ได้ด้อยกว่าบลูและล็อค

เมื่อได้ยินคำพูดของเสี่ยวซี ปากของเสี่ยวซีก็กระตุก เขายังไม่ลืมที่เสี่ยวซีเพิ่งจะด่าทอเขาเมื่อไม่นานมานี้

แต่เสี่ยวซีกลายเป็นผู้ส่งสารของเขาแล้ว เป็นธรรมดาที่เขาจะไม่กังวลเรื่องเสี่ยวซีอีก ในทางกลับกันแล้วเขาต้องผูกมิตรกับเสี่ยวซีเอาไว้ให้ได้มากที่สุดเพื่อที่เสี่ยวซีจะได้สู้ให้กับเขา แม่ทัพสูงสุดที่คอยเชื่อฟังคำสั่ง สำหรับเขาแล้วมันไม่ใช่เรื่องเล็กๆเลย

ในทางกลับกันแล้วตำแหน่งของบลูในใจเขากลับลดฮวบลงไปแทนที่ด้วยเสี่ยวซีแทน

ก่อนหน้านี้เขาไม่มีทางเลือก เขาต้องใช้บลู หลาๆอย่างก็ต้องให้บลูจัดการ เขาต้องคอยเอาใจบลูแต่ตอนนี้มันต่างออกไปแล้ว ด้วยการที่มีเสี่ยวซีอยู่ เขาก็สามารถสั่งการให้เสี่ยวซีจัดการธุระแทนได้ เขาไม่จำเป็นต้องเอาใจบลูอีกต่อไป

“ นี่คือลูกปัดดั้งเดิมที่ข้ารับปากเอาไว้” ข่งจู้พูดขึ้น “ มันมี 15 แสนล้านลูก อีก 5 หมื่นล้านลูกนั้นข้าถือว่าเป็นรางวัล” เพื่อที่จะเอาใจเสี่ยวซี ข่งจู้ก็ต้องกัดฟันแน่น เขามีลูกปัดดั้งเดิมแค่ 2 ล้านล้านลูก เขากลับยกให้ เสี่ยวซี 15 แสนล้านลูก ตอนนี้เขาเหลือลูกปัดแค่เพียงพอกับการใช้งานในเขตข่งจู้เท่านั้น

เสี่ยวซียิ้มออกมา “ ขอบคุณจักรพรรดิ !”

ในตอนที่พูดนั้นเสี่ยวซีก็รีบรับลูกปัดมาทันที

“ ทุกอย่างนั้นเจ้าสมควรได้รับแล้ว” ข่งจู้รู้สึกปวดใจ เขาหันกลับแล้วรีบโบกมือ “ เจ้าไปได้แล้ว หากมีธุระอะไรข้าจะติดต่อหาเจ้าเอง”

“ ได้ !” เสี่ยวซีแสร้งทำเป็นเคารพ

หลังจากที่ได้ลูกปัดจากข่งจู้มาแล้ว เสี่ยวซีก็ต้องไว้หน้าข่งจู้บ้าง มันไม่ได้มีอะไรผิดปกติกับท่าทีของเสี่ยวซี

หลังจากนั้นสักพักเสี่ยวซีก็กลับมาที่ภูเขาด้วยรอยยิ้มพอใจ ที่ที่เขาปรากฏตัวขึ้นมานั้นคือข้างๆเสาแสงบนยอดเขา

“ เจ้าเข้าไปเสียนาน” เวลมองไปที่เสี่ยวซีด้วยสายตาสงสัย

เสี่ยวซีมองไปที่เวล เขาไม่ได้คิดสนใจอีกฝ่ายและหันกลับแล้วบินลงมาจากยอดเขา

เวลคิ้วขมวด แค่ตอบกลับสักประโยคก็ไม่มี ต่อมาเขากับได้รับข้อความจากข่งจู้ ไม่รู้ว่าข่งจู้พูดอะไรถึงทำให้แวลเปลี่ยนสีหน้าไป สุดท้ายสีหน้าเขาก็บิดเบี้ยวไปแต่เขาก็ไม่กล้าเถียงอะไร สุดท้ายเขาก็ได้แต่ตอบกลับ “ เข้าใจแล้ว”

หลังจากนั้นแสงจากหยกในมือเขาก็ได้หม่นลง

ความคิดเห็น