ตอนที่ 2030 : บทเรียน

ตอนที่ 2030 : บทเรียน

เวลคิดว่าตัวเองสูงส่งมาโดยตลอด ทั้งเผ่าสวรรค์นั้นนอกจากจักรพรรดิทั้งสี่รวมถึงบลูกับล็อคแล้วเขาไม่ได้สนใจใคร เขาถือว่าตัวเองจะเป็นแม่ทัพสูงสุดคนต่อไป เขามั่นใจว่าเขาจะขึ้นเป็นแม่ทัพสูงสุดได้

ดังนั้นเมื่อโดนเสี่ยวซีแย่งตำแหน่งผู้ส่งสาร มันก็ทำให้เขารู้สึกว่าโดนดูหมิ่น

เขาอาจจะไม่กล้าฆ่าเสี่ยวซีแต่มันก็ไม่น่าจะมีปัญหากับการสั่งสอนเสี่ยวซี แม้ว่าข่งจู้จะถามแต่เขาก็อ้างว่าเพื่อยืนยันความแข็งแกร่งของผู้ส่งสารคนใหม่ให้จักรพรรดิได้

น่าเสียดายที่เขาคงไม่คิดไม่ฝันว่าคนที่เขาหาเรื่องนั้นไม่ใช่แม่ทัพทั่วไปแต่เป็นแม่ทัพสูงสุด เขาคือคนที่ต้องเจ็บตัวเสียเอง…ไม่สิ น่าจะบอกว่าหมานี่จะสั่งสอนเขาแทน

ที่ตีนภูเขาข่งจู้ เวลยังยืนอยู่ในอากาศ คลื่นพลังที่ใกล้เคียงกับแม่ทัพสูงสุดได้แผ่ออกมาครอบคลุมทุกคนเอาไว้รวมถึงเสี่ยวซีด้วย เสี่ยวซีไม่ได้อึดอัดแม้แต่น้อยแต่เสี่ยวซีกลับอยากหัวเราะ แม้ว่าซือหมิงจะรู้สึกอึดอัดแต่ก็ไม่ได้แสดงท่าทีอะไรออกมา วิน, ทอม ฟีเดลและคนอื่นๆพากันเหงื่อตกเพราะคลื่นพลังนี้

“ ราชา” ซือหมิงพูดขึ้นมาด้วยสีหน้าตึงเครียด “ ความแข็งแกร่งของเวลนั้นไม่ธรรมดา ท่านอยากให้ข้าช่วยรึไม่ ?”

เสี่ยวซีมองไปที่ซือหมิง เขาไม่คิดเลยว่าซือหมิงจะเข้าข้างเขาแบบนี้

“ ก็แค่เวล ข้าจัดการเองได้ ทำไมต้องให้เจ้าช่วย ?” เสี่ยวซียิ้มออกมา

ทุกคนพากันมองเสี่ยวซีด้วยความแปลกใจ เขาแกร่งพอที่จะทัดเทียมกับเวลได้จริงๆรึ ?

“ พูดจาใหญ่โต” เวลมองไปที่เสี่ยวซีด้วยสายตาเย็นชา “ แม่ทัพบลูรึแม่ทัพล็อคก็ยังไม่กล้าบอกว่าจะเอาชนะข้าได้ง่ายๆแต่เจ้ากลับบอกว่าจะจัดการข้าได้ เอาจริงๆแล้วทั้งเผ่าสวรรค์นั้นข้าไม่เคยเห็นใครบ้าเท่าเจ้ามาก่อน ไม่มีใครกล้าพูดจาใหญ่โตเช่นเจ้า ข้ากลัวว่าเมื่อถึงเวลาแล้วจะมีคนเสียหน้าเอา”

เขาไม่กล้าประมาทเสี่ยวซี ยังไงซะคนที่ปีนขึ้นไปบนยอดเขาข่งจู้ได้นั้นตอนนี้ก็เป็นถึงแม่ทัพสูงสุด

เสี่ยวซีมองไปที่เวลแล้วยิ้มออกมา “ เด็กน้อย ข้าจะให้โอกาสเจ้ายอมรับความผิดซะ คุกเข่าแล้วคำนับข้าสามครั้งแล้วข้าจะปล่อยเจ้าไป “

“ เจ้าหมานี่ ! เจ้าดูถูกข้าเกินไปแล้ว !” เวลหงุดหงิดขึ้นมา

“ ใครจะมีเวลาว่างไปดูถูกเจ้ากัน ? ที่ข้าพูดไปน่ะเป็นความจริง คุกเข่าและคำนับข้าแล้วข้าจะปล่อยเจ้าไป” เสี่ยวซี พูดขึ้นช้าๆ “หากเจ้ารอให้ข้าลงมือแล้ว แม้ว่าเจ้าจะคุกเข่าอ้อนวอนแต่ก็ไม่ได้ผล” นอกซะจากว่าเวลจะเป็นแม่ทัพสูงสุด งั้นเสี่ยวซีก็ไม่ได้ใส่ใจอีกฝ่าย

ช่องว่างความแข็งแกร่งระหว่างแม่ทัพสูงสุดกับแม่ทัพขั้นสูงนั้นไม่ได้ใหญ่นักแต่แม่ทัพสูงสุดมีความสามารถที่แม่ทัพขั้นสูงไม่มี ความสามารถนี้คือการทลายมิติ !

หากเวลมีเกราะขั้นสมบูรณ์ งั้นเสี่ยวซีอาจจะทำลายการป้องกันของอีกฝ่ายไม่ได้ แม้ว่าจะทำได้แต่ก็ยากที่จะทำให้เวลบาดเจ็บได้แต่เสี่ยวซีไม่จำเป็นต้องทำลายการป้องกันของอีกฝ่าย เขาแค่โยนอีกฝ่ายไปยังมิติภายนอกก็พอ

นี่คือพลังของแม่ทัพสูงสุด !

สำหรับแม่ทัพสูงสุดแล้ว แม้ว่าจะมีเกราะขั้นสมบูรณ์แต่ก็ไม่อาจจะรับมือกับอันตรายจากแม่ทัพสูงสุดได้ !

ความสามารถนี้ไม่ต่างจากการที่แม่ทัพขึ้นเป็นจักรพรรดิ !

“ เลิกพูดไร้สาระได้แล้ว !” เวลราวกับโดนดูถูกและทำการตบเสี่ยวซี ซือหมิง, วิน, ทอม, ฟีเดลและคนอื่นๆพากันกลัวขึ้นมา มันไม่เกินไปที่จะบอกว่าหากเป็นพวกเขาโดนตบ พวกเขาคงไม่รอด แม้แต่ซือหมิงก็อาจจะได้รับบาดเจ็บหนัก

ไฟบนตัวเสี่ยวซีได้ปะทุขึ้นมาก่อนจะแผ่ไปทั่วทุกทิศทาง

ตูม !

มันราวกับมีฟ้าผ่าลงมา

เสียงดังสนั่นไปทั่วภูเขา จากนั้นฝ่ามือขนาดใหญ่ก็สลายไปราวกับหมอก

“ พวกเจ้าถอยไปก่อน” เสี่ยวซีพูดขึ้น

เมื่อได้ยินแบบนั้นคนอื่นๆก็พากันถอยกลับไปเพราะกลัวว่าจะได้รับผลกระทบจากการต่อสู้ไปด้วย การต่อสู้ระหว่างแม่ทัพที่แข็งแกร่งนั้นไม่ใช่สิ่งที่นายพลจะรับไหว แม้แต่ซือหมิงก็ยังไม่กล้าเข้าใกล้

เวลเห็นว่าฝ่ามือของตนโดนทำลายง่ายๆโดยเสี่ยวซี สีหน้าเขาเปลี่ยนไปทันที “ แกร่ง !” แม้ว่าเขาจะไม่ได้ใช้พลังทั้งหมดแต่แม่ทัพทั่วไปก็ไม่อาจจะต้านทานได้ มันจึงเห็นได้ว่าเสี่ยวซีนั้นอาจจะไม่อ่อนแอกว่าเขา