ตอนที่ 2045 : เรียนจบ

ตอนที่ 2045 : เรียนจบ

การเปลี่ยนแปลงกับกล่องกระบี่นั้นช้าอย่างมาก แม้ว่าจางหยูจะใช้พลังจิตทั้งหมดหลอมรวมกับมันแต่ก็ทำได้แค่เร่งความเร็วให้กับขั้นตอนนี้เท่านั้น

เมื่อจางหยูใช้พลังจิตทั้งหมดไป มันก็ต้องใช้เวลานานกว่าที่จะฟื้นฟูขึ้นมา

ระหว่างนี้จางหยูได้เปิดมิติคล้ายกับเขตเพื่อให้มั่นใจว่าเขาจะไม่โดนใครเข้ามารบกวน

เรื่องที่เหลือนั้นเขาฝากให้ร่างแยกจัดการ

ต้องบอกวาหลังจากที่ทะเลบรรพกาลเติบโตถึงขีดสุด การเร่งเวลาที่จางหยูใช้ในทะเลบรรพกาลก็หายไป มันไม่ได้มีหลักการเรื่องเวลารึต้องบอกว่าการเร่งเวลาทั้งหมดได้หลอมรวมกับทั้งทะเลบรรพกาลไปแล้ว

การไหลของเวลาของทะเลบรรพกาลและทะเลโกลาหลนั้นเทียบเท่ากัน

นอกจากนี้แล้วร่างแยกบ่มเพาะนั้นตอนที่ทะเลบรรพกาลเติบโตไปถึงขีดสุดก็ได้หลอมรวมกันเป็นร่างหนึ่ง ร่างนี้ไม่ได้มีความคิดรึจิตสำนึกแต่เป็นวิถีสวรรค์ของทะเลบรรพกาลจนกลายเป็นต้นกำเนิดของทุกสรรพสิ่ง

ทั้งทะเลบรรพกาลนั้นเหมือนกับคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่

วิถีสวรรค์ที่หลอมรวมจากร่างแยกบ่มเพาะทั้งแปดแสนร่างนั้นคือคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่ กฎทั้งหมดล้วนแต่ถูกมันประมวลผล

ร่างวิถีสวรรค์ไม่ได้มีความรู้สึกรึความคิด มันราวกับทำทุกอย่างตามกฎ

มันเกิดขึ้นจากการหลอมรวมร่างแยกทั้งแปดแสนร่าง แต่ละร่างนั้นเชี่ยวชาญกฎต่างๆและขึ้นมาเป็นแม่ทัพสูงสุด มันเชี่ยวชาญทุกกฎ มันมีพลังแทบไม่จำกัด ดังนั้นทะเลบรรพกาลจึงดำเนินการไปตามกฎที่ตั้งเอาไว้ได้โดยไม่มีบิดพลิ้วแม้แต่น้อย

ด้วยวิถีสวรรค์ที่กำเนิดขึ้นมา ทะเลบรรพกาลก็มีระเบียบขึ้นไม่ได้วุ่นวายเหมือนในอดีต

ที่สำคัญกว่านั้นภายใต้การควบคุมของมันก็ทำให้ตรวจจับปัญหาในทะเลบรรพกาลได้ทันที จางหยูจึงสามารถจัดการได้ทันที

หากวิถีสวรรค์นั้นเป็นวิถีสวรรค์ของทะเลบรรพกาล งั้นร่างแยกของจางหยูก็เหมือนกับวิถีของทะเลบรรพกาลที่ถูกเขียนขึ้นมาโดยวิถีสวรรค์ จักรพรรดิสามารถขึ้นมาเป็นวิถีทะเลบรรพกาลได้แต่ไม่อาจจะตัดข้ามขึ้นมาเป็นวิถีสวรรค์ได้ นอกซะจากว่าทะเลบรรพกาลโดนทำลายและระเบียบพลังลง งั้นจักรพรรดิต้องอยู่ภายใต้วิถีสวรรค์

สำหรับจางหยู เขาคือตัวตนที่เหนือกว่ามิติแห่งนี้ บอกได้ว่าเขาทัดเทียมกับวิถีสวรรค์

เขาคือตัวตนที่ทัดเทียมกับวิถีสวรรค์ บอกได้ว่าเขาคือวิถีสวรรค์

จิตของจางหยูคือจิตของวิถีสวรรค์ !

แต่จิตของวิถีสวรรค์ไม่ได้แทนทุกอย่างเพราะนอกจากจิตมันแล้วจางหยูก็ยังมีจิตสูงสุดซึ่งมีพลังเหนือกว่าจิตของวิถีสวรรค์ !

…

เมื่อมีจักรพรรดิกว่า 800 คนกำเนิดขึ้นมา มันก็ไม่นานที่จักรพรรดิเหล่านั้นจะเริ่มสร้างเขตของตน เขตกำเนิดขึ้นมาราวกับดอกเห็ดในทะเลบรรพกาล เขตเหล่านั้นอยู่เหนือทะเลบรรพกาลแต่ก็ยังเชื่อมต่อกัน พวกมันหลุดจากการควบคุมวิถีสวรรค์แต่ก็ไม่อาจจะขึ้นไปเหนือวิถีสวรรค์ได้ ไม่ว่าพวกเขาจะเติบโตแค่ไหนในอนาคตแต่ก็ไม่อาจจะเหนือกว่าวิถีสวรรค์ได้

เพราะสิทธิ์ที่พวกเขาได้มานั้นมาจากวิถีสวรรค์และมาจากจางหยู

แต่สำหรับศิษย์และอาจารย์ทุกคนแล้ว พวกเขาพอใจกับความสำเร็จตอนนี้

พวกเขาได้อะไรมากมายจากสำนัก พวกเขาจะไปขออะไรได้อีก ?

ต้องรู้ก่อนว่าตั้งแต่ต้นจนจบนั้นจางหยูไม่เคยเรียกร้องอะไรจากพวกเขาเลย

…

ในวันนั้นจางหยูได้ปรากฏตัวในสำนักคังเฉียงด้วยการปลอมตัว

ตอนนี้ทั้งสำนักคังเฉียงนั้นรกร้าง นอกจากจางเฮ่าหลัน, เชินลู่ลู่และปู่ย่าของเขาแล้ว มันไม่มีใครอยู่เลย

ศิษย์และอาจารย์ทั้งหมดอยู่ในเขตของตนเองไม่ก็ในทะเลบรรพกาล

ที่บ้านพัก

สวนครั้งหนึ่งที่เป็นแค่สวนเล็กๆกลับกลายเป็นป่าใหญ่

“ ท่านพ่อ “ จางหยูโผล่มาข้างๆจางเฮ่าหลันด้วยการปลอมตัว

จางเฮ่าหลันเงยหน้าขึ้นและมองมาที่จางหยูที่ยืนอยู่บนต้นไม้ใหญ่ด้วยความแปลกใจ “ เจ้าว่างแล้วรึ ? ”

จางหยูส่ายหน้า “ นี่แค่ร่างแยกของข้า “

“ เจ้าใช้ร่างแยกอีกแล้ว เจ้ามีร่างแยกมากมาย…” จางเฮ่าหลันส่ายหน้า “ บางครั้งข้าก็ไม่รู้ว่าใครกันแน่ที่คือเจ้าจริงๆ”